02 juni 2016

Zelfs de kat ...

Het is een eeuwigheid geleden dat ze nog eens op de schoot kroop.
Maar zie, zelfs de kat voelt dat er heel wat tijd in mijn leven is gekomen.

image.jpeg

14:32 | Commentaren (1) |

30 mei 2016

SWT

Nog een halve dag werken en ik kan op SWT, voorheen het brugpensioen.
Eindelijk! Een crash was nooit veraf de voorbije 2 jaren. De automatische piloot hielp me 'overleven'. Niet meer, niet minder.
Mag ik nu van het leven genieten en het begrip 'tijd' leren herontdekken?
En niks is meer toepasselijk dan de foto die ik van een collega kreeg.

swt,tijd,leven

20:12 | Commentaren (2) | Tags: swt, tijd, leven |

31 oktober 2015

Texel

Tijdens de zomervakantie vertoefden we 3 dagen in het Nl. Texel, een heerlijk rustgevend en charmant eiland. Waren we niet verbonden aan een touringcar en een strikt programma, dan had ik het verblijf meteen verlengd. 3 dagen zijn véél te kort om de schoonheid en de mogelijkheden van Texel te ontdekken. Een beetje gefrustreerd kwamen we dan ook terug in ons landje.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Het Juttersmuseum:

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg

BMW rijders

56 jaar ben ik ondertussen waarvan ik er bijna 40 met de auto rij. Ik zou er een gigantisch dik boek kunnen mee vullen, met de keren dat BMW rijders gevaarlijke verkeersmanoeuvers uithalen. Soms zie ik er eentje in mijn achteruitkijkspiegels komen aanvliegen en dan denk ik al 'hier gaan we weer' en nog nooit bleken het loze woorden.
Gisterennamiddag alweer. De avondspits was al vroeg op gang gekomen in een buurtgemeente. Het zwarte gevaarte hing achter mij, maar je zag meteen dat het hem niet zinde zich aan de opgelegde 70 km/uur te houden. En gezien ik een veilige ruimte laat tussen het verkeer voor mij, zag hij zijn kans schoon en schoot me voorbij. Om vlak erna in de achterbumper van een vrachtwagen te gaan kleven. Een 10-tal sec later ging hij opnieuw op het linkerrijvak om verschillende wagens ineens voorbij te steken. Hoogst gevaarlijk allemaal, het is een ontzettend drukke provincieweg en het is niet zonder risico voor de andere weggebruikers.
Een 2-tal jaren geleden kwam ik geregeld een witte BMW tegen op de weg van mijn werk naar huis. Eén keer had het gesneeuwd en de weg was glad. Toen ik niet snel genoeg invoegde naar zijn zin, volgde een nijdig claxonneren. Ook de andere ontmoetingen verliepen niet vlekkeloos. Hij zou me van de weg geduwd hebben. En nee, ik ben zeker geen slak. Ik hou me gewoon aan de opgelegde snelheid. En probeer verkeerssituaties tijdig in te schatten en er op een veilige manier op te anticiperen.
Tuurlijk kun je niet elke BMW-chauffeur over dezelfde kam scheren. Maar diegene die ik de voorbije decennia heb gekend, spijtig dat ik het moet zeggen, die voelden zich stuk voor stuk beter dan een andere chauffeur. Verheven boven de rest, ze konden zich een duur snelheidsmachien op wielen veroorloven en het was hun hobby om gezien te worden. Macho's, stuk voor stuk.
Maar geen lafaards! Toch niet bij mijn weten.

Diegene die nu het vlaamse land in beroering houdt, die de kleine Merel heeft opgeschept en zwaargewond op het wegdek heeft achtergelaten, is een koud stukje crapuul. Iemand die vermoedelijk nog geen enkele gedachte gewijd heeft aan zijn jong slachtoffertje, maar enkel begaan is met zichzelf en zijn vrijheid die misschien aan banden wordt gelegd. Hij 'onderhandelt' over zijn positie! Hoe durf je er nog maar aan te denken? Ondertussen is hij ondergedoken met zijn vriendin en zijn vader.
Hoe laag kan een mens vallen, denk ik dan. Als je van jezelf vindt dat je een macho bent, dat je je niet hoeft te houden aan snelheidsregels, dat de wereld aan je voeten ligt, je hebt lak aan alles-en-nog-wat, wees dan eens een échte vent, sta op en durf jezelf aan te geven! Toon berouw en aanvaard je straf. Of ga je jezelf de rest van je leven ergens verschuilen? Trek je naar Turkije om daar een anoniem bestaan op te bouwen? Back to the roots? De wereld is klein geworden vandaag en zelfs je familieleden vragen om je aan te geven. Je gaat vrijwel moederziel alleen staan, iedereen zal je laten vallen. Mooi leven!

08:14 | Commentaren (1) | Tags: grrr, triest |

18 oktober 2015

Kasteelfeesten Booischot

Een mistige en kille zondagochtend in een vochtige en slijkerige dreef, maar je zag er tafereeltjes die spontaan een glimlach tevoorschijn toveren.

image.jpeg

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg

12 oktober 2015

Boelwerf Temse - vroeger en nu

Eigentijds wonen in een ooit zo roemrijke industriële omgeving.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg

11 oktober 2015

Dinant en omgeving

In augustus trokken ventje en ik voor een 3-tal dagen naar de Ardennen. Het weer viel best mee. Af en toe een flinke bui, maar ook geregeld een mooi zonnetje. We bezochten oa de plaatsen waar ik als prille 17-jarige heel wat vakantiepret beleefd had. Samen met talrijke andere toeristen. En waar het nu verschrikkelijk doods was! Ok, een kleine 40 jaar geleden lagen de vakantiebehoeften van de modale belg totaal anders dan nu. Onze eigen Ardennen waren heel populair en zeker het bungalowpark in Blaimont. Je moest zoeken naar een plaatsje om de auto te parkeren. Nu moest je bijna zoeken naar een auto. En voor geen geld ter wereld zou ik er 's nachts nog willen verblijven. Ik herinner me nog de leute in en rond het zwembad. Zalige tijden. Door één of ander conflict, is het nu potdicht. In de vakantiemaanden!

image.jpeg



image.jpeg



Gelukkig konden we er nog altijd heerlijk wandelen langsheen de Maasboord, maar daar waar vroeger het struikgewas aan de waterkant werd bijgesnoeid, is er een flink stuk van het traject waar er geen kat meer naar omkijkt. En ook de uiteindelijke bestemming, een stemmig café'tje waar je een overzet naar de overkant kon nemen, staat voor overname.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Le grand Hotel Regnier in Waulsort, de andere oever van de Maas, ademt nog de sfeer van plezierige tijden, maar is volledig lamgelegd.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Ik had er graag even bijgeweest, hoe het toen was:

image.jpeg



We logeerden in Anseremme, net buiten Dinant, in het Best Western Hotel Dinant, Castel de Pont-a-Lesse. Eigenlijk een mooi gerenoveerd landhuis, toch wel met wat chateau-allures, gelegen in een schitterende parktuin.
Maar ook hier werd je toch wat, nee, heel erg weemoedig. Zeker toen we langsheen het minigolf terrein liepen. Een leuk tijdverdrijf dat ook wat in de verdrukking is gekomen.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Prachtige kanjers van bomen vonden er hun thuis:

image.jpeg



image.jpeg



We gingen een pintje drinken in Hastière, een klein Ardeens dorpje waar we ons altijd thuis voelden. Ook hier tikt het klokje op een andere manier verder.

uit in eigen land, uit-ardennen, uit-dinant & omgeving



Jeugdherinneringen laten zich niet kisten en ik zal me er dan ook van blijven vergewissen dat het ooit weer goed komt.

Afspanning De Wed in Rijmenam

Met de collega's een gezellige avond doorgebracht in de taverne van De Wed.
Het is tegelijk een paardenmuseum en een regelrechte lust voor het oog. Dit edele dier vind je er tot in de kleinste hoeken. Een liefde voor het paard al op piepjonge leeftijd begonnen, die uitgroeide tot een passie. Het hele verhaal vind je op www.dewed.be.

Een voorsmaakje van het interieur:

Musea, lekker



Musea, lekker



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg

10:00 | Commentaren (1) | Tags: musea, lekker |

08 september 2015

Gespot in Dinant

Ik vermoed dat ze zowat met uitsterven bedreigd zijn. Dergelijke souvenirwinkeltjes met een uitpuilende etalage.
Vingerhoedjes, lepeltjes, sleutelhangers, messen, glazen, beeldjes, ...

image.jpg



Beetje kitch allemaal, maar tegelijk één en al nostalgie.

23:03 | Commentaren (1) | Tags: gespot |

06 september 2015

Hernieuwde kennismaking met Monschau

Met ventje een kortverblijf geboekt in het lieflijke stadje Monschau. Meer en meer vallen we op elkaar terug nu de oudste dochter in haar eigen stekje woont en de jongste voortdurend op pad is met haar vriend en binnenkort op kot in Leuven gaat. Stevig wennen allemaal, dat wel!
5 jaar geleden waren we nog met ons 4-en in volle hoogseizoen in Monschau. Nu met ons 2-en begin september. Wat een wereld van verschil. Nergens jonge gezinnen te bespeuren. Nagenoeg allemaal 50+ers, ouder én veel ouder. Ook dit is voor ons een aanpassing. Plots lijken we tot een heel andere leeftijdscategorie te behoren. En ja, dit is eigenlijk ook wel. Maar ongetwijfeld gaat dit ook gepaard met een aantal voordelen. Elke leeftijd heeft toch zijn charme, niet?

Wat opviel in Monschau is dat de economische malaise ook hier zijn sporen heeft nagelaten. Vergeleken met 5 jaar geleden stonden er nu heel wat handelszaken voor overname of waren gewoonweg dicht of heel beperkt geopend. Niet meer zo gezellig om voorbij te slenteren. En op dag 2 was het weer een beetje grauw en waren de straten in de vroege avond al meteen zo doods als wat. En dan regende het zelfs nog niet. Of is dit gewoon omdat het hoogseizoen nu eenmaal voorbij was? In de 1ste week van september! Vroeg toch?

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg


Gestraft !

Het kleine ding kende zijn eigen grootte niet en ging zich even moeien met een flink uit de kluiten gewassen hond.

Vandaar gestraft! En dat besefte het beestje maar al te goed want vanop die hoogte kon het enkel toekijken op alles wat rondom hem gebeurde.

En terwijl baasje op een cafékast speelde, kon ik het wat extra aandacht geven en kreeg ik een mooie pose.

image.jpg



image.jpg



image.jpg

07:06 | Commentaren (2) | Tags: grappig |

05 september 2015

Opgepikt in Praag aan the John Lennon wall

image.jpg



image.jpg

Instant happiness

door deze fleurige foto.

image.jpg

08:38 | Commentaren (1) | Tags: geluk |

01 mei 2015

Zennegat in Mechelen: prachtig plekje wordt één grote werf

20 sept 2009, een bezoekje aan het Zennegat gaf een prachtige fotoreeks. Vandaag wordt de omgeving volledig ontsierd door de waterwerken die er bezig zijn. Het lijkt ongecontroleerd, overal ligt rommel en staan borden. In niets te vergelijken met enkele jaren geleden. Fietsers laten het plaatsje volledig links liggen en trappen verwoed op hun trappers, in hun zucht om de nodige km'ers te halen.

En toch weet ik dat de heropleving er opnieuw zal aankomen en dat het maar een kwestie van tijd is. En doorheen alle troep blijf ik schoonheid zien. Je hoeft er enkel doorheen te kijken.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



Het is een prachtige wandelweg langs de vaart. Genietend van de bijna historische vaartuigen die er liggen. Die na afloop van al hun zeemijlen een mooi rustplekje gevonden hebben.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



Ik zou niet weten wie er het vervaarlijkst uitziet:

image.jpg



image.jpg

27 april 2015

Parkeerplaats voor gemengd gebruik

Onder het weekend ligt de bedrijfsparking er wezenloos bij. Onderverhuren is dus de boodschap!
Maar de nieuwe huurders waren duidelijk nog niet in de 'maandagstemming'.

Het is zeker eens wat anders.

image.jpg

20:44 | Commentaren (1) | Tags: grappig |

24 april 2015

Een bloesemwandeling alvorens de weergoden het beletten

En rijden tot in Haspengouw is niet nodig want ook het mooie Hageland heeft zijn fruitgaarden. Achter de Wijngaardberg in Wezemaal ligt heel wat moois verscholen.

image.jpg



image.jpg


image.jpg



image.jpg

18 april 2015

Zalig wandelen in Muizen (Mechelen)

image.jpg



image.jpg


Dit zou nochtans niet mijn favoriet plekje zijn om bij valavond te passeren.

image.jpg



image.jpg



image.jpg

Tomado rekjes

Ze zijn terug ontzettend hip, de Tomado rekjes uit de jaren 60/70. Tot 100 € makkelijk wordt er op 2de hands sites geboden. Ondertussen worden ze zelfs terug nieuw gefabriceerd.
Maar da's toch niet geheel hetzelfde. En wat ben ik af en toe super blij met een moeder die alles, maar dan ook letterlijk alles vanaf haar jeugdjaren tot nu bewaart. En zo heb ik ons vroegere Tomado rekje dat al decennia lang stof vergaart, mee naar ons huis genomen en het een nieuw leven geschonken.
Een klein retro hoekje waar nog enkele deco spulletjes uit mijn kinderjaren een eigen plaatsje kregen. Er gaat weinig boven datgene dat als kind reeds deel uitmaakte van je leven.

image.jpg

12 april 2015

Zet de tijd STOP!!!!

Vreselijk beangstigend is het. De tijd holt ons gewoon voorbij. Het leek een goed half jaar geleden dat ventje en ik uit ontbijten gingen in Leuven. Met een Bongo bon, ons geschonken door de kids. Maar deze blog onthult meteen de rauwe waarheid. Het was op 13 april 2014, op één dag na reeds een jaar geleden. Hoe ouder ik word, hoe meer ik worstel met het feit dat ik nog steeds niet kan ontsnappen uit mijn dagelijkse routine: een hoogst stresserende job met helemaal geen aandacht voor de ouder wordende werknemer en de vrije tijd die alsmaar meer gevuld wordt met de noodzakelijke moetjes en verplichtingen.

Gelukkig zijn er toch af en toe die quality momenten die ontspanning en afwisseling in het leven brengen en waar ik me aan optrek.

En met dank alweer aan de kids die weten hoeveel plezier het ons doet om een cadeaubon te krijgen voor een lekker ontbijt.
En zo stapt een mens op een druilerige zaterdagochtend in zijn wagen op weg naar hartje Antwerpen en geniet met volle teugen van de vriendelijke bediening, de lekkere verwennerijen en een prachtig vintage decor.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



En was er tijd voor een leuke after-wandeling.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



En tuurlijk kon ik het niet nalaten om even een 'glamour'moment te beleven :-), zelfs al was het enkel maar in mijn fantasie.

cadeaux bon,uit in eigen land,uit-antwerpen

29 maart 2015

Valkenburg

Een kortverblijf in Valkenburg met een overnachting erbij. Zaterdag viel er een ragfijn motregentje dat vrijwel meteen opdroogde op je schouders en dat ons allerminst stoorde. We hebben dan ook een 5-tal uur op verkenning geweest in dit lieftallig stadje, met nog historische allures. Maar deze ochtend na het ontbijt merkten we meteen dat het fikse regenbuien waren voor de rest van de dag. Terug huiswaarts dus met opgeladen batterijtjes en mooie herinneringen.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



Kijken mag...aanraken niet ...

22 maart 2015

Zonder woorden

image.jpg



image.jpg

13:53 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

Leuven - voor onze toekomstige studente

Vandaag een infomoment bijgewoond over de richting die de jongste dochter haar voorkeur geniet. Onderweg naar de aula in Leuven passeerden we de mooie bibliotheek waar een versteend figuur dag en nacht een oog in het zeil houdt.

image.jpg



Wat zou de reden zijn waarom hier zovele ramen dichtgemetseld werden en het gebouw op die manier een heel ongastvrije aanblik gaven?

image.jpg

08 maart 2015

New life in town

Meer bepaald in onze tuin nadat het toch alweer enkele jaren geleden is dat ons laatste konijntje gestorven is.

image.jpg



image.jpg



2 quasi identieke met zwarte rug en wit onderlijfje huppelende wollige bolletjes.

16:56 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

Leuven & het kot

De komende maanden moet er een geschikt kot gevonden worden voor de jongste dochter. Momenteel speelt haar studentenleven zich af in Antwerpen, in de KdGH-school. Waar ze een richting volgt die niet echt haar ding is. Slechts weinigen zijn geroepen om meteen na afloop van de middelbare school, een richting in te slaan die haar/hem op het lijf geschreven is of waar de student al vanop prille leeftijd de zinnen op gezet heeft. Pas vrij recent begint onze dochter licht te zien aan het einde van de tunnel en weet ze wat ze écht wil doen. Al twijfel ik er soms aan of het niet boven haar mogelijkheden ligt. Wat je graag wil doen, daar doe je extra je best voor, krijg ik als reactie als ik mijn bezorgdheid uit. En ok, ik wil niet dat ze me later het verwijt geeft dat ze het niet mocht proberen. Maar ik wil ook niet meedoen aan de naar mijn ideeën, soms heersende rage van 'eeuwige student'. Die ouders die hun kind blijvend de hand boven het hoofd houden en alsmaar geld toesteken. Zo werkt het hier niet. In de groei naar volwassenheid kun je eens een foute beslissing nemen maar is het de bedoeling dat je vervolgens uit je fouten leert. Playtime is stilaan over, tijd om verantwoordelijkheid aan de dag te leggen.

De voorbije weken heb ikzelf geregeld gependeld. Meer dan genoeg treinen en bussen aan de binnenkant gezien. Het lag me vroeger niet en het ligt me nog altijd niet. Maar soms moet je noodgedwongen als je auto het laat afweten en gelukkig kunnen we er dan een beroep op doen.

Dochterlief doet het ook al sinds september. Niet van harte, want ze is soms heen en terug 3u onderweg voor 2 uur les. Treinen die stilstaan omwille van stakingen of een ongeval, ze kan er ruim van meespreken. Ze heeft het afgeleerd er teveel over te zeuren, maar het is en blijft behoorlijk vermoeiend. En je verliest ontzettend veel tijd die je veel nuttiger zou kunnen besteden.

En volgend jaar in september trekt ze naar de Unif in Leuven waar je ook nog eens vaak springuren hebt. Tijd overdag die ze dan nog eens moet invullen. Over-en-weer naar huis komen is ook geen optie. Dus gaan we voor een kot. Een heuse opdracht, dat zoeken. Zeker als leek. Maar anderen slagen erin, dus zal het ons ook wel lukken. En terwijl we gisteren tijdens de 1ste opendeur van de door de KU Leuven gesubsidieerde koten, onze schoenzolen half versleten hebben, probeerde ik onderweg oog te hebben voor mooie blikvangers.

image.jpg


Leuven brengt alvast kleur in het straatbeeld, heel aangenaam op een mooie lentedag.

image.jpg




image.jpg




image.jpg

27 februari 2015

Diest

Tijd gaat niet snel, tijd raast voorbij. Een blogpost houdt het nauwgezet bij en liegt niet. Van 2009 is het al geleden dat we nog eens in het Diestse begijnhof waren. En het is nog even charmant al kost het me alsmaar meer moeite om comfortabel te wandelen op die schots-en-scheef liggende kasseitjes. Hoe deden die begijntjes het in vredesnaam?

Voor de verandering mag het eens een heel andere bewaker zijn:

image.jpg



image.jpg



Naar het toilet gaan op de bovenverdieping van Gasthof 1618, duurt soms wat langer dan verwacht. Zoveel Begijntjes spreuken die gelezen willen worden.

image.jpg



image.jpg



image.jpg

22 februari 2015

Het mooie Hageland

Gisteren even geprobeerd om de benen uit te slaan tijdens een zonnig moment in het hoger gelegen Hageland. Helaas was het geen goed idee om een aardeweg in te slaan. Je kon geen stap zetten zonder uit te glijden. Zo drassig was het er. Nooit gedacht dat het op een redelijke hoogte nog zo zompig was. Zo was de lol er vrij snel af, ook al omdat ik met een stevige verkoudheid kamp. En net in de auto begon het, ja alweer te regenen.

image.jpg



Jammer, want we wilden de Vlooybergtoren in Tielt-Winge eens gaan bekijken. Een 'zwevende trap'. In de verte zagen we ons doel wel staan. Maar er liep echt geen deftige wandelroute naartoe. Toch beetje jammer voor de mensen die buiten de opening van het toeristisch seizoen ook wel eens iets willen bekijken. Verhard het pad dan of leg er steentjes of dolomiet of weet ik veel wat. Maar zo blijft de toren bijna een half jaar ontoegankelijk. Terwijl ik niet wil weten welk prijskaartje er aan die constructie hangt.

uit-aarschot,uit in eigen land



Dan maar het mooie Aarschot even bezocht voor een hete tas koffie.

uit-aarschot,uit in eigen land, uit-hageland



Als een mens zich niet goed voelt, kun je soms toch maar beter uitzieken ipv er tegen te vechten. Want je lichaam krijgt er een flinke terugslag van en dat voel ik nu maar al te goed.

15 februari 2015

Hongerrr

image.jpg

13:41 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

En toch heeft het een mooie uitstraling

al het vurige rood in de etalages.

image.jpg

13:34 | Commentaren (1) | Tags: valentijn |

24 januari 2015

Kringloopwinkels in Vlaanderen: een heuse ontdekkingstocht

In Heist od Berg heb je de Krinkel. In het vroege najaar kocht ik er een vaas. Gewoon omdat ik ze mooi vond en omdat ik enkele weken eerder via Facebook op een groep West German Pottery stootte en zag welke juweeltjes er vorige eeuw gefabriceerd werden. Ze zijn enkele decennia in onmin geraakt maar momenteel zijn ze terug heel hip. Voor ik het besefte was ik de zoveelste fan en ondertussen heb ik ook al een 15-tal vazen van verschillende fabricanten. Ook van buiten Duitsland. En alemaal voor een habbekrats gekocht in een kringloopwinkel in de buurt.

image.jpg



Uren kan ik er rondsnuisteren. Zo vond ik er onlangs een prentenboek over de Expo 1958 in Brussel.

En na een stressy week kun je me met niks meer plezieren dan een bezoekje aan een kringloopwinkel.

Gisteren kocht ik bij de Antwerpse variant, Opnieuw & Co in Mortsel, een boekje met een grappige en vrij nieuwe bladwijzer er nog in. Het was me niet om het boek te doen maar wel om de tekst op de bladwijzer. Leuk toch?

2dehands, kringloopwinkel



En de winkels zelf worden alsmaar gezelliger ingericht met meestal ook een knusse koffiehoek erbij.

2dehands, kringloopwinkel



Ze zijn in trek, dat merk je aan het alsmaar toenemend aantal bezoekers. Ik ben ervan overtuigd dat het niet alleen met de crisis te maken heeft. Krinkelen is telkens weer een ontdekkingstocht naar iets verrassends. Iets spotgoedkoop op de kop tikken dat je misschien veel duurder kunt verkopen en waardoor je net weer die kick krijgt. Of iets vinden dat je verzameling weer een stukje completer maakt. Of gewoon een aardig hebbeding waaraan je niet kan weerstaan.

En er zijn er die beslist zullen zeggen: bah wat vies, andermans goed. Wie weet waarvan het afkomstig is. Maar aan geld, is toch ook niemand vies? En dat is maar pas door zovele handen gegaan.

01 januari 2015

Schaapjesfan ?

DSCF7984.JPG

13:13 | Commentaren (3) | Tags: grappig |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende