30 juni 2009

Frietjes

Van mijn werk onderweg naar huis, stuur ik Sofie snel een sms-je terwijl ik voor het rode licht stond. “Zin in friet?”  waarop ze bliksemsnel “Jaa”! antwoordde.  En het is zalig om met een pak heerlijk geurende frieten thuis te komen en in een lekker koele keuken te kunnen opeten.  Moet kunnen vind ik.  Onze Belgische frietcultuur moeten we tenslotte in stand houden.  We halen ze altijd enkele km’ers buiten Putte, richting Mechelen.  Alles is er even lekker en vers.  Je hebt er enkele zitplaatsen, het is er heel smaakvol ingericht en het is er kraaknet.  En nee, ik maak hier geen reclame maar je kunt hier echt aan de kleinste details merken dat de eigenaars hun hart en ziel in hun zaak gelegd hebben.  En dat merk je ook aan de trouwe klandizie.  En zulke friterie vind je nu eenmaal niet op elke hoek.

 

 images

20:52 Gepost in Eten en drinken | Commentaren (1) | Tags: lekker |

Konijnenparadijs

Ze konden het slechter treffen, onze dwergjes.  Ondertussen kregen ze een 2de behuizing.  Marc's broer had nog een leeg konijnenhok staan dat hij ons graag gaf en dat we op een schaduwrijke plaats gezet hebben.  Ze kunnen nu van in hun hok op een stuk gras dat afgespannen is.  De draad hebben we wel hier en daar vastgezet, want één van de konijntjes stak zijn neus in de gaten en wist de draad op die manier ophoog te tillen waarop hij er vervolgens onderdoor kruip.  De drang naar avontuur is en blijft toch groot. 

r 004

20:40 Gepost in Dieren | Commentaren (0) | Tags: huisdieren |

29 juni 2009

Ontzettend fier op mijn dochters

De meisjes deden het.  Ze behaalden allebei een A-attest en kwamen met een mooi rapport naar huis.  Knap gedaan mijn 2 dochters!

smiley

20:46 | Commentaren (1) |

28 juni 2009

Open Tuinen 2009

Mijn ventje kent alleen zwart en wit, en alle grijstinten zijn hem onbekend.  Figuurlijk gesproken dan.  Als we met dit hete weder in de auto zitten en ik vraag hem om de airco op te zetten, dan is het rillen geblazen.  Alles of niks dus.  Ook al zeg ik hem steeds om voor de gulde middenweg te kiezen, telkens vervalt hij weer in hetzelfde patroon.  Zo gingen we daarstraks naar 2 tuinen kijken, de 1ste in Keerbergen, de 2de in Tremelo.  Het was in onze contreien vandaag lang betrokken weer zonder echte hitte, een beetje zwoel, maar best draaglijk.  In de auto was het wel heet, dus airco op volle toeren.  Toen we tuin 2 aan het bewonderen waren, kwam de zon plots in alle hevigheid tevoorschijn en brandde erop los.  En kreeg ik mijn klop.  Want het is ondertussen bewezen dat het contrast hitte/airco een nefaste uitwerking op mij heeft.  Totaal groggy en kotsmisselijk weer huiswaarts gereden waar een grote fles water en natuurlijke koelte me er snel weer bovenop hielp.

Zo reden we enkele jaren geleden naar onze vakantiebestemming in Honfleur.  De ganse rit de airo op terwijl er buiten een zinderende hitte hing.  In ons hotel geïnstalleerd besloten we te voet naar Honfleur te gaan.  Volgens de receptioniste was het maar enkele minuten wandelen.  Die enkele minuten bedroegen een goed half uur stappen in de volle hitte, ik was flink verbrand in mijn nek en toen heb ik de eerste keer die fameuze klop gekregen.  ’s Avonds ziek in bed en had Marc toen gezegd, ‘kom we zijn terug huiswaarts’, dan was ik onmiddellijk in de auto gestapt.  De overige dagen ben ik toen heel voorzichtigjes doorgekomen. 


Om op de tuinen terug te keren, ze waren het langsrijden zeker waard.

 

Tuin 1

Hier kon je ook kennismaken met kunstwerken van Annemie Op de Beeck, een heel veelzijdige artieste.

foto's1

 

 

foto's2

 


Tuin 2

foto's3

 

 

 

foto's4

 

En voor wie gelooft in de mooie betoverde prins - hier zat hij dan!

 

foto's5

18:43 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (1) | Tags: fotokes |

Mijn 2de beroep is taxichauffeur

Op het platteland wonen heeft tal van voordelen en dan denk ik hierbij vooral aan de rust, het zalige gekwetter van de vogeltjes, al het groen dat je omringt, een grote tuin waar je tot jezelf kunt komen.  Maar heb je tieners, dan heeft die lokatie ook een groot nadeel en dat is dat je tijdens de weekends je bijkomende job kunt uitvoeren: die van taxichauffeur en héél af en toe, zoals nu … ik snak naar de vakantie, want ik voel me echt uitgeput, hangt het m’n voeten uit.  Laat ze de fiets gebruiken, opper je misschien, maar vaak liggen de afstanden zo uiteen én is het echt niet haalbaar.  En da’s nu een voordeel van de stad.  Praktisch alles kun je daar wél per fiets doen.


Hoe zag onze zaterdag er uit en met dank aan mijn ventje die zich niet te min voelt om mee in te springen:


- 9u30:   Gerty gaan afzetten bij haar vriendin waar ze mee barbecue pakketten helpt
klaarmaken.  = 2 dorpen verder. Je weet nooit hoe laat ze gedaan heeft. Af en toe loopt het zelfs tegen middernacht.  Een vermoeid kind in de duisternis met de fiets laten terugkeren, dat krijg ik niet over m’n hart.

- 10u30:   Met Sofie naar de tennis = 2 dorpen verder, maar deze keer de andere richting uit.  Ik schat ‘n 10-12 tal km.  Gezien het de laatste les dit seizoen was en ik haar lange tijd niet zag tennissen, blijven kijken.  Oef, een uurtje rust.

- 12u30:   In vliegende vaart middageten maken

- 13u30:   Sofie naar een verjaardagsfeestje gebracht, nog een keer een andere richting en weer 2 gemeentes verder (in het Middelbaar wonen de klasgenoten nu eenmaal meer verspreid)

- 14u:     Start wedloop supermarkt en andere boodschappen, was, plas, strijk, opruimen, …

- 17u30:   Sofie afgehaald

- 18u30:   Gerty afgehaald want ze hadden tijdig gedaan en gezien de braderij in Heist op den berg … Ja, dit is hét evenement van Heist.  Kun je nu toch echt niet weigeren aan het einde vh schooljaar ?

- 19u15:   Vertrokken naar de braderij waar we 3 meiden hebben afgezet

- 20u30:   Laatste gestreken kledingstuk weer in de kast gehangen en onderuitgezakt in de zetel voor Canvas.  Gelukkig viel ik deze keer eens niet in slaap voor het tv toestel J

- 23u15:   Gerty werd thuisgebracht en allen naar bed.


En de zondag ?


- 10u30:   Meisjes naar de Zumba-les brengen en onderweg nog een vriendin ophalen.

- 12u:    Terug gaan oppikken.

- 13u30:   Sofie wordt opgepikt door een vriendin voor de braderij in Heist en wij gaan ze weer afhalen à uur nog niet bekend.

Ondertussen opnieuw een wasje draaien, eten maken, …

En ikzelf… zou vandaag dolgraag enkele Open Tuinen willen bezichtigen want dit is hét weekend!   Maar gaat het lukken???


En ongetwijfeld is dit het scenario dat zich in de meeste huishoudens afspeelt.  En doorgaans draaien we er onze hand niet voor om en passen we ons het hele jaar voortdurend aan.  Met veel liefde en plezier.  Want we gunnen het onze kinderen maar al te graag. Maar nu begint het echt té zwaar te wegen en snakken we echt naar de vakantie en een beetje tijd voor onszelf.  Om nog eens een goed boek te hand te kunnen nemen en in enkele rukken te kunnen uitlezen.  Nog even doorbijten dus …

Morgen een halve dag werken én in de namiddag het grote moment: rapporten afhalen !!!

 beroepenplaatjes

12:07 | Commentaren (1) | Tags: dit overkomt ons |

27 juni 2009

BV's

Gisteren waren we met ons 4-en even in Leuven vóór de soldengekte losbarst toen ik plots Steph Goossens in een winkel herkende. 
images
Vooral niks tegen de meisjes zeggen hield ik me voor, want toen ze kleiner waren en ergens een BV opmerkten, leverde dat vaak genante situaties op, niet voor de BV die het waarschijnlijk gewoon is, maar voor mama zelf.  En zoiets vergeet je niet.
Zo zat ik ooit in een binnenspeeltuin met een tas koffie voor mij, rustig de krant lezend terwijl de kinderen al in het ballenbad lagen.  Plots kwam Jacques Vermeire, toen al gescheiden van zijn Eva’tje, met zijn 2 kinderen binnen. 
2
Hij zat enkele tafeltjes voor mij, maar het was er toen vrij rustig en je kon ook niet naast hem kijken.  Onze meisjes die af en toe van hun drankje kwamen proeven, waren er al enkele keren voorbij gesneld zonder hem op te merken.  Dit kon echter niet blijven duren en toen ze hem uiteindelijk in de gaten kregen, kwamen ze in alle staten naar me toe gelopen.  Mama, Dimitri van de Kampioenen zit daar’, riepen ze vervolgens keihard, terwijl hun vingertjes onafgebroken in zijn richting wezen.  En ik, ik kon me wel begraven in mijn krant.  En Jacques Vermeire, die hoorde het niet, of was in elk geval zo diplomatisch om er niet op te reageren.
Enkele jaren later in het stadspark in Oostende, zaten de meisjes in het speeltuintje, toen ik Jacky Lafon op een terrasje opmerkte. 
images3
Ik heb wijselijk gezwegen tegen hun en gelukkig verliet ze vrij snel het pand.  Ondertussen reageren de meiden al meer zoals wij het zelf zouden doen.  De ene geeft de andere een flinke por, waardoor die haar reactievermogen meteen op scherp staat.  ‘Heb je het gezien, is dat Steph Goossens van Thuis niet’? fluistert de ene dan tegen de andere, waarop die een steelse blik werpt en dan enthousiast van ja knikt.  Zo hebben we het liever.

 

 

 

14:45 | Commentaren (2) | Tags: dit overkomt ons |

25 juni 2009

Leeuw

Lees dit eerst, voordat je de VIDEO bekijkt:

Deze vrouw vond ooit deze leeuw in de jungle waar zij werkte.

De leeuw was zwaar gewond, ziek en uitgeput.

De vrouw heeft de leeuw verpleegd en verzorgd tot hij weer gezond was.

Daarna heeft de vrouw de leeuw overgedragen aan een dierentuin.

Bekijk de reactie van de leeuw als de vrouw haar komt opzoeken in de dierentuin !

 

 

21:08 Gepost in Dieren | Commentaren (1) |

Stiekem

Eventjes op mijn blog onder de middagpauze.  Mijn collega's waren allen de zon opzoeken, dus was de kust vrij om zonder stiekeme blikken naar mijn blog te surfen.  Want sommigen hebben er wel een heel speciale neus voor om dingen op je scherm waar te nemen die niet met het werk te maken hebben.

Onbeslist

13:00 | Commentaren (1) |

24 juni 2009

Het leven kort samengevat

pic29614

19:59 | Commentaren (4) | Tags: grappig |

21 juni 2009

Domein Ter Speelbergen

l 062


Jozef Weyns, Stichter van Domein Bokrijk heeft vroeger in deze prachtige hoeve gewoond.


Fotos1

 

 

Fotos4

 

 

Fotos3

 

 

Fotos2

Prachtige zandtekeningen.

Kunstenaars vullen 'Art in the park' met dieren

Bij Inno.com in Beerzel (Putte) loopt de hele maand juni de elfde editie van ‘Art in the park’. Dertien kunstenaars, voornamelijk beeldhouwers, stellen er ‘dieren’ tentoon.
“Na de tiende editie van dit evenement steken wij opnieuw onze nek uit”, zegt Johan Cattersel van Inno. com. “Wij werken dit jaar namelijk voor het eerst samen met het openluchtmuseum Middelheim uit Antwerpen. We gaan met andere woorden resoluut voor vernieuwing”, zegt Cattersel.  Het Middelheimmuseum leent speciaal voor deze tentoonstelling De stier van de Kroatische beeldhouwer Vojin Bakikc en Het Grote Insect van Agenore Fabbri uit …

Inno.com stelt nog de hele maand juni  zijn parktuin aan de Heistsesteenweg 131, in Beerzel (Putte) gratis open voor het grote publiek.

Bron: GvA

 

Het is vlakbij ons en we gingen er daarstraks even kijken én tegelijk enkele kunstbeelden op de gevoelige plaat vastleggen.

Fotos4

 

Fotos1

 

Fotos2

 

Fotos3

 

Fotos5

 

Fotos6

 

Maar het mooist van al vond ik dit: ma en pa gans die me argwanig beloerden, toen ik te dicht bij hun kroost kwam.

Fotos7

Zachtere foto's dan maar

Oké, ik geef het grif toe.  De foto's gisteren waren griezelig en dit was zeker te merken aan de reacties Lachen.

Dus opteren we voor een leukere foto. Het heeft hier deze ochtend flink geregend en er komt nu een zacht zonnetje piepen. En de natuur herleeft.

Een prettige zondag iedereen.

Fotos1

11:20 | Commentaren (2) | Tags: fotokes, tuinweelde |

20 juni 2009

Teken: niet voor gevoelige zielen

In het voorjaar, bij de eerste warmte, begint het.  Onze poes Moesti wordt een wandelende teek!  Mollie, met haar donkere zwart/bruin/rosse vacht en enkele plukjes wit heeft er af en toe eentje.  Maar Moesti, onze fel rossige/witte kater trekt de teken aan als een pot honing de bijen.  En ja, ik weet dat er (zogezegd goed werkende) middelen zijn zoals Frontline, een pipetje met een product dat je in de nek van de poes aanbrengt.  Bij Moesti helpt niks, niks, niks.  Klinkt hieruit de pure wanhoop?  Een beetje wel ja ... Frontline heeft als gevolg dat sommige teken (met de nadruk op sommige) zich niet meer zo snel op zijn pels vasthechten, maar dan is het resultaat dat ze vaak in huis de poes verlaten en dat ik ze overal tegenkom.  We hebben de kinderen vorig jaar verboden om de poezen nog boven te laten.  Hun bureau's staan er, maar ook hun bedden.  En waar liggen poezen nu eenmaal graag in? Ik mag er niet aan denken dat ze een tekenbeet krijgen, met mogelijk alle gevolgen van dien.  Vorig jaar plukte ik op een bepaalde dag een keigrote teek van de trap (gelukkig is het lichte beuk waardoor ik het onding onmiddellijk zag kruipen).  Mijn haren komen nog rechtstaan als ik er aan terugdenk.  Ik druk hem dood met mijn nagel, wil verder naar boven gaan en zie onder Gerty haar zetel eentje kruipen. Aan haar bureaustoel zat een 3de exemplaar.  En vanaf toen was het voor de poezen verboden terrein.  Alhoewel ze dit verbod al wel eens durven te overtreden.  De poezen, maar ook de kids.  Dit jaar hadden we goede hoop op een quasi tekenvrij voorjaar.  Een héél strenge winter en vroeger zei men dat een strenge winter ideaal was om alle ongedierte te doden.  De eerste flauwe zonnestraal en ja hoor, Moesti had een ongenode gast.  Toen ik enkele dagen later langs de dierenarts passeerde voor hun jaarlijkse inenting, vroeg ik nog eens of er nu echt niks krachtigers bestaat, onschuldig voor de poes, maar dodelijk voor de teken.  Hij gaf me toen een nieuw halsbandje dat een heel goede werking garandeerde.  Enkele dagen later heeft Marc het bandje doorgeknipt en weggegooid.  Het leek alsof de teken erop verzot waren. Wat een beetje helpt, maar lach me niet uit en ik twijfel of het wel goed is voor de poezenvacht, is een druppeltje oude 'Chanel' in zijn nek.  Dan lijkt hij ietwat minder aantrekkingskracht te hebben :-)  Toen we na ons weekendje Ardennen terugkwamen en de poes controleerden, heeft Marc er een 10-tal afgehaald. We gebruiken geen halsbanden, pipetten of sprays meer.  Het kost alleen stukken van geld want het is een prima commerce, we controleren de beesten en verwijderen de parasieten zo snel mogelijk.  Niks leuker dan een brandende lucifer aan een teek te houden.  Als de teken dik volgezogen zijn, moet Marc ingrijpen, maar zitten ze er nog niet zo lang op, dan grijpt Fieke direct in.  Ze is specialiste tekenvangster geworden en draait er haar hand niet voor om.
We zijn ondertussen gewend aan onze tekenpoes, maar wat ik nog erger vond, was dat kleine Star, ons dwergkonijntje daarstraks op zijn neusje een teek zitten had.  Dat beestje gaat van het hok naar de ren die op het gazon staat.  Ergens hoopte ik nog altijd dat het gazon tekenvrij zou zijn, maar zelfs daar zitten ze dus al op.  Tenzij de teek in het hooi/stro zat dat we gekocht hebben.  Brrr, ik mag er niet teveel aan denken.  Ik vind het afschuwelijk vieze beesten en de ene dag kan ik er al beter tegen dan de andere.  Hoe lang duurt het nog alvorens die vieze dingen onder onze deur door naar binnen kruipen?  Zelfs de dierenarts had niet verwacht dat ze zo snel van de partij zouden zijn na deze koude winter.  Hopen dat die beesten ooit tot een ver verleden gaan behoren, zal vermoedelijk wel een naïeve gedachte zijn zeker?

teken2 

vies

teken

viezer

teek

nog viezer

 

19:39 Gepost in Dieren | Commentaren (5) | Tags: huisdieren |

19 juni 2009

Filmpje meepikken

Neen, niet wij, maar de meisjes die elk op hun beurt met een of meerdere vriendinnen hadden afgesproken om naar de Utopolis in Mechelen te gaan.  Aanvankelijk kozen ze beiden voor dezelfde film, maar dit vonden ze uiteindelijk toch niet zo'n goed idee.  En de ouder(s)... die spelen natuurlijk chauffeur.  Marc en ik zouden Fieke en haar vriendin ophalen, Gerty en haar vriendinnen werden dan weer door een andere ouder afgezet.  Allemaal samen in één auto, lukte niet.  Marc en ik gingen reeds vroeg naar Mechelen, maar kozen ervoor om nog even een flinke wandeling te maken in de stad zelf.  De werkweek even afschudden zeg maar.  We gingen doorheen de quasi verlaten winkelstraten waar eigenlijk opvallend veel leegstand op te merken viel.  Gaat dit in de nabije toekomst verdwijnen?  Lege en vervallen winkelruimtes zijn kankervlekken en ze woekeren meestal verder en gezien de huidige crisis ?  Het leek een beetje alsof heel de Mechelse jeugd samengetroept was op de Vismarkt waar de trendy eethuisjes gevestigd zijn.  En wij 2, ... wij doken eventjes in een bruine kroeg 'De gouden vis' voor een trappist en een glaasje wijn alvorens we het jonge grut gingen oppikken.

Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%201     Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%204     Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%206

17 juni 2009

Saxo'tje

Hallo,

ik ben een klein schattig ding.  Mijn naam is Saxo'tje Citroën en ik schiet fantastisch op met mijn baasje en vervoer ze elke dag trouw naar haar werk.  We hebben al aardig wat streken verkend in ons landje.  Mijn baasje zorgt ervoor dat ik regelmatig een check-up krijg zodat ik mooi gezond blijf en nog lekker lang bij haar kan blijven.  Ik ben gelukkig dat ik klein ben, want ik glip overal moeiteloos doorheen en pas in de kleinste parkingplaats alhoewel het baasje soms wel wat moeite kost om erin te manoeuvreren. Maar soms zou ik zo graag eens een dikke Audi of BMW of 4x4 willen zijn.  Ik vervoer mijn baasje langs de rustige binnenwegen naar het werk, maar die wegen zijn soms aan de smalle kant.  Ik vind het niet erg om een beetje opzij te rijden als er een andere auto aankomt, maar dikke Audi’s, BMW’s of 4x4’s denken zo niet.  Ze komen meestal aangevlogen met de lichten aan, met ook heel vaak dikke arrogante baasjes achter het stuur en blijven nukkig in het midden rijden zodat ik naar uiterst rechts moet uitwijken, net niet in de gracht.  En soms word ik daar zo kwaad om hé. 't Is niet omdat zij groot zijn en ik klein, dat ik minder rechten heb. Maar onlangs heb ik een 4x4 toch maar eens lekker bang gemaakt.  Hij kwam baasje tegemoetgereden aan een hoge snelheid en vertikte hardnekkig om een beetje opzij te gaan.  En ik was die dag een beetje snel geïrriteerd, dus ik wilde ook van geen wijken weten.  Net alvorens we mekaar kruisten en terwijl hij dik tegen zijn zin aan het stuur draaide, zag ik een héééél  boze meneer die mijn baasje met zijn blikken de grond wilde inboren.   Maar eh eh, we hadden er flink plezier in zeg maar.  Omgekeerd mag ook wel eens.  En als baasje het wil is het misschien wel voor herhaling vatbaar.

 auto8

21:15 | Commentaren (5) | Tags: grrr |

Zeg eens: hoe kun je hiervan niet houden?

Fotos

20:45 | Commentaren (1) | Tags: fotokes, huisdieren |

16 juni 2009

Servettechniek

Servettechniek is het verfraaien van bestaande stukken door middel van servetten. Of om hele nieuwe dingen te maken. Dit kan je op vrijwel alle materialen toepassen zoals hout, textiel, ceramiek, bloempotten, porselein, glas,.....

Jaren geleden kregen we 2 versierde dakpannen van een schoonzus en we genieten er nog elke dag van.  Vooral die met de poezen die je toelachen als je het huis betreedt.

Fotos

18:45 | Commentaren (4) |

15 juni 2009

Verrassende spots in eigen tuin

Fotos7

18:15 | Commentaren (2) | Tags: fotokes |

14 juni 2009

Geef kleur aan je leven

Fotos

22:45 | Commentaren (2) | Tags: fotokes |

Brouwershof in Haacht

Het Brouwershof in Haacht was vandaag eventjes het decor voor onze zondagse uitstap.  Maar hoe chiquer het uithangbord en het gebouw, des te bescheidener is vaak de omkadering en dat verwacht je niet meteen.  Een klein chocolaatje of potje slagroom, een portie nootjes of kaas bij de trappist.  Ik ken veel kleine alledaagse kroegjes waar ze deze kunst perfect beheersen en het maakt het allemaal zoveel gezelliger.  Als man til je er misschien niet aan, maar als vrouw hecht je hier nu eenmaal wat belang aan.  Jammer ...

Links hierboven een glimp van de brouwerij zelf.

Fotos8

13 juni 2009

Tiener versus ouders

Het is soms moeilijk laveren op het evenwichtskoord tussen enerzijds de ouders die het belangrijk vinden om op zondagmiddag samen de warme maaltijd te gebruiken en een tiener die andere plannen heeft zonder je voorafgaand verwittigd te hebben.  Vaak denk ik terug aan een ex-collega die me destijds vermoeid vertelde over de discussies die ze herhaaldelijk met haar 3 tieners moest voeren toen onze kinderen amper uit de pampers waren en ze nog als was in je handen waren.  Het leek zo'n ver-van-je-bed-show. Maar ik merk dat het discussiëren hier ook geleidelijk aan toeneemt.  Je wil niet te streng zijn, ze zijn maar eenmaal jong, maar grenzen zijn toch nodig.  Die grenzen waarop ik in mijn jeugd voortdurend botste hebben me geen kwaad gedaan en uiteindelijk krijg je in je latere beroepsleven ook met heel wat grenzen en regels te maken. Dus probeer je als ouder tegenargumenten te geven op haar voorstel, want uiteindelijk wil je een open communicatie houden, maar je merkt dat je uitleg soms gewoon van ze afglijdt.  Je probeert samen met haar naar een alternatief te zoeken zodat haar plan ook vorm krijgt, maar het wordt niet meteen op enthousiasme onthaald.  'Wat heb je dan in de SMS naar je vriendin als reden opgegeven waarom de plannen wijzigen, vraag ik haar?  Waarop ze nogal kort antwoordt: 'omdat mijn mama erop staat om op zondagmiddag samen te eten'.  Ooit, ooit, als ze zelf mama is, zal ze me hopelijk begrijpen als ze dezelfde waarden in haar opvoeding zal doortrekken.

animatiemagazijn

21:25 | Commentaren (5) | Tags: dit overkomt ons |

12 juni 2009

Zomaar !

21u al
het zonnetje wil nog van geen wijken weten
alles bloeit en geurt in de tuin
het weekend is begonnen
even een trager tempo
wat wil een mens nog meer

AAN IEDEREEN EEN FIJN EN ZONNIG WEEKEND GEWENST.

Garfield-wallpapers-garfield-2026928-1280-960

21:07 | Commentaren (2) |

Meer en meer

denk ik dat ik de verkeerde job gekozen heb.

Daarjuist een fietstochtje met Marc gemaakt en we passeerden een plek waar enkele arbeiders van een nutsvoorziening (ik plak er geen naam op) aan het werken waren.  Nu ja, werken ?   Ene was met een soort van bobcat bezig maar mijn ventje altijd bezig ziend in de tuin, zou hij het met de gewone spade wellicht véél sneller en handiger doen.  Maar ja, machinerie is in hé.  Een andere kwam op z'n dooie gemakje ergens vandaan geslenterd en nam een klaarstaande kruiwagen die hij gemoedelijk voortduwde.  Een 3de kwam van de andere kant aangewandeld en de 4de arbeider had een ruiker veldbloemen in zijn hand en plukte nog ijverig verder aan de straatkant.  Pas op: ik gun het die mens want ik ben ook gek op een boeketje natuurlijke bloemen. Maar ik zie me dit nog niet tijdens mijn arbeidsuren doen :-)

images

16:17 | Commentaren (0) | Tags: grappig |

11 juni 2009

Brussel

Vandaag een opleiding gaan volgen in Brussel, vlakbij de luchthaven.  Mijn collega had me gewaarschuwd dat ik zeker tijdig moest vertrekken.  Bij een vorige afspraak in hetzelfde hotel vertrok zij om 6u30 en toen ze om 7u op de autosnelweg Antwerpen-Brussel reed, begon het verkeer al flink te stroppen.  De weersomstandigheden spelen hierbij natuurlijk een flinke rol en gezien het deze ochtend regende ...
Ik kon me niet permitteren om te laat toe te komen, want ik had de documentatie mee en vertrok dus om 6u30 maar dit betekende dat ik al om 5u30 uit bed klauterde.  Dit is de perfecte weergave Zoenen .  Ik had geluk in het verkeer en arriveerde in het hotel om 7u20 terwijl de volgende cursist pas om 8u35 toekwam.  Toen iedereen er was, kreeg ik even een flinke dip van het wachten, mijn spijsvertering en darmen waren in de war.  Jongens!  Levenslang leren zeggen ze dan wel en ik ben boordevol goede intenties maar ergens heb ik toch het gevoel dat het voor mij niet meer hoeft hoor.  Is dit verkeerd?  Ik ben net 50 jaar en werk vanaf mijn 19 jaar bijna ononderbroken.  Laat me gewoon m'n ding doen, m'n inzet is onverminderd maar m'n elastiek is helaas niet meer zo veerkrachtig als vroeger.  En ik denk dat dit alleen maar menselijk is.  De kaap van de 50 gepasseerd maakt dat ik het leven helemaal anders ben gaan bekijken dan werken alleen.

21:06 | Commentaren (1) |

Papaverbloemen

Ze blijven mijn favoriete bloemen en als ze bloeien, moet je snel zijn om een foto te nemen want enkele uurtjes later liggen de bloemenblaadjes al op de grond.

kk 005

 

kk 004

Ooit hadden we een bos van die gedroogde 'zaadbollen' op ons appartement staan. Bij een grote schoonmaak waren enkele zaadjes op de grond gevallen en enkele uren later zagen we onze poes boven op de kast liggen, hijgend met open mond en glazige ogen.  Het duurde eventjes alvorens we het verband zagen, maar blijkbaar had ze de zaadjes opgelikt en verkeerde ze in een stevige roes.  Veiligheidshalve hebben we ze van de kast 'geplukt' en niet gewacht tot ze er zelf zou afspringen want ik denk niet dat haar evenwichtsgevoel op dat moment perfect werkte.

20:50 Gepost in Foto's | Commentaren (1) | Tags: fotokes, tuinweelde |

08 juni 2009

Geen zin om te werken

Ja, hoe gaat dat?  't Is maandag en je hebt hoofdpijn en je hebt geen zin om de hele dag op kantoor te zitten.  Half dagje verlof genomen dus.  Even in Mechelen stad een boek in een brievenbus gaan steken en dan in Hombeek, langs een ex-collega'tje.  Het is een super vriendin en ze is vandaag jarig.  Aanvankelijk zou ik 's avonds snel bij haar langsgaan, maar met dit half dagje verlof, kon ik er rustig heenrijden, haar 3 smakken geven, klein cadeau'tje overhandigd, hun prachttuin bewonderd en na even kletsen op mijn gemakje huiswaarts gereden.  Hier nog wat administratie afgehandeld en eigenlijk is het zalig.  Marc is thuis vandaag en we kijken nu rustig uit naar de komst van onze kroost en zijn klaar voor een rustige avond.  Hééérlijk.  Geen avondspits en geen gejaag vandaag.

28speciaals

16:19 | Commentaren (6) |

07 juni 2009

Kampenhout

Sommige zondagen hou je de auto best op stal.  Zo wilden we vandaag naar Kampenhout naar de Straffe Streekproductenmarkt rijden.  Onderweg een eerste omleiding wegens wegenwerken.  Even later bijna enkele wielerterroristen op onze auto beland.  Vlak daarna een stevige regenbui.  Nog wat later de naweeën van een ‘verkiezingsfile’.  Een stukje buiten Kampenhout uiteindelijk onze auto kunnen stallen en naar het centrum gewandeld, waar veel te luide kermismuziek ons al snel voortjaagde naar de witte tentjes met streekproducten.  Eigenlijk was het vrij beperkt en we waren al snel op de terugweg, waar mijn aandacht getrokken werd door wat op het eerste zicht een traditionele dorpsherberg leek.  En ik ben verzot op die oude horecazaken.  Naam van de uitspanning: De 2 Charels.  Voorzichtigjes de deur opengeduwd, want er was weinig beweging te zien.  Bleek het om een restaurant te gaan.  Mis poes dus.  Op weg naar huis een klein oponthout wegens plaatselijke wielerkoers.  In een volgend dorp langer aanschuiven gezien de dorpskom volledig afgesloten wegens kermis.  Een 8-tal km’ers verder opnieuw aanschuiven voor een wielerwedstrijd.  Grrr, eigenlijk bestond deze rit uit aanschuiven en omleidingen volgen en verder niks.

 

Maarrr in Kampenhout werd mijn aandacht wel getrokken door het rode Kampelaar kapelletje dat pal in het midden van de straat stond.  En gezien ik ook een zwak heb voor die oude kapelletjes, hierbij toch een foto.

kapel19-3

 

En er zijn nog liefhebbers van het genre 'kapel', want op de website van Marcel Simons vind je echte juweeltjes.

 

Een website van Kampenhout toont foto's 'vroeger-en-nu'. Best interessant om zo eventjes een duik in het verleden te nemen.


Het komt er dus op neer dat een saaie autorit tot heel wat ontdekkingen op het internet geleid heeft.  En hier kunnen we best mee leven.

06 juni 2009

Kersendieven

Elk jaar haalt mijn schoonbroer andere trukken uit de kast om de vogels uit zijn kersenboom weg te jagen.  En elk jaar opnieuw slagen de beestjes erin om toch een aanzienlijke buit te bemachtigen.  Dit jaar moeten paraplu's als afschrikmiddel dienen. Maar of ze succes gaan hebben ???

kk 011

13:07 Gepost in Foto's | Commentaren (4) | Tags: fotokes, grappig |

05 juni 2009

Botanische tuin in Leuven

Winkel in, winkel uit, heeft me nooit veel gezegd en dat betert er niet op.  Maar een stad zoals Leuven verlaten zonder even in de kruidtuin geslenterd te hebben, dat kan ik echt niet. Meer zelfs, ik zou er gerust een ganse dag kunnen neerstrijken met een goed boek en het aroma van de vele planten en bloemen opsnuivend.  De vorige keer was ik er eind oktober 2008Uiteraard ziet het er in juni weer helemaal anders uit.

Fotos

 

 

Fotos5

 

 

Fotos1

 

 

Fotos4

 

 

Fotos2

 

 

Fotos6

De cactusserre is niet vrij toegankelijk (jammer), maar doorheen enkele spleten kon ik toch wat sfeerbeelden stelen.

Met de Bongo bon naar Nosh in Leuven

Voor mijn verjaardag eind maart, kreeg ik van mijn collega's een bongo bon die recht gaf of een ontbijt met bubbels in één van de adresjes uit het bijhorend boekje.  Marc en ik hadden voor deze ochtend gereserveerd bij Nosh in Leuven, in de Naamsestraat, tegenover het Stadhuis.

nosh-bagel-coffee-leuven-4(p_restaurant,3576)(c_0)

Nosh

Wil je wel eens wat anders dan een traditioneel ontbijt met pistolets en eitjes? Dan is Nosh in Leuven een absolute aanrader. Hier kun je de hele dag door proeven van een ontbijt en andere specialiteiten met bagels. Voor wie het broodje met het gat erin nog niet kent: een bagel is een van oorsprong Oost-Europees broodje dat door Joodse immigranten in de Verenigde Staten is geïntroduceerd. Eén van de vele smaakmakers op de kaart van Nosh is de klassieke New York bagel, belegd met roomkaas, kappertjes, gerookte zalm en ui. Overheerlijk!  --> kan ik alleen maar beamen !!!  Het was pure verwennerij.  Bovendien een gezellig kader, heel vriendelijke service en een krantje om het wachten te overbruggen.  Het weekend is alvast prima gestart.

Omdat er in onze streken alleen diepvriesbagels te vinden zijn, liet eigenaresse Lieve uit New York een originele bagelmachine overbrengen. De zes verschillende soorten bagels die je in Nosh kunt proeven, worden dus vers gebakken. Lieve vermijdt trouwens helemaal diepvries of kant en klaar. De basis voor alle gerechten die je bij Nosh kunt bestellen, zijn verse ingrediënten, van de soep tot de smoothies en de pannenkoeken. De cream cheese waarmee de bagels besmeerd worden (géén mayonaise!) komen in vier originele smaakjes.

Bron: De Bongo website