29 maart 2010

Tja

Zo stilletjesaan lopen we al naar één jaar dat Gerty haar vriendje Joachim heeft.  En ondertussen zijn we het gewoon dat hij mee aan tafel aanschuift, dat hij lekker dicht tegen haar in de zetel aankruipt.  Kortom, het lijkt een beetje dat we de zoon in huis hebben die ik altijd wilde toen ik zwanger was Lachen.  Tuurlijk, het kan nog alle richtingen uit, maar is het geen schattig beeld?  Zij bezig met de voorbereidingen voor een cake en hij nonchalant met de handen in de zakken met het hoofd op haar schouder meeglurend.

 

hjyj 011

20:23 Gepost in Liefde | Commentaren (4) | Tags: dochter 1 |

Commentaren

Ah Stefanie, toch schattig als je die twee ziet.Je beleeft een beetje je eigen amoureuze jeugd !
Londen,dat is een stad naar mijn hart maar de drukste wijken zijn ook niet aan mij besteed.De laatste keer dat ik er was (een stel oude schoolvriendinnen)bezochten we Kensington Palace en het park errond en het V en A Museum .Daar kun je echt in ronddwalen.Iedere keer doen we een heel andere wijk.Niks gehaast en alles heel relaxt.

Gepost door: magda | 29 maart 2010

Reageren op dit commentaar

hoe lief :-)

Gepost door: Ri@ | 29 maart 2010

Reageren op dit commentaar

Zo schattig !
Hier is het omgekeerd..
Zonen.. en dan vriendinnetje in huis :-)

Gepost door: Zij | 30 maart 2010

Reageren op dit commentaar

Goedemiddag Stefanie Het is toch heel schattig als je twee bezig ziet.
Liefde kan toch mooi zijn.
Veel liefs Rita

Gepost door: Rita | 30 maart 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.