31 maart 2010

Een jaartje ouder

 

51 jaar en 29 minuten geleden werd ik geboren.  Het klokje tikt ongenadig verder maar we laten er ons niet door uit het lood slaan en maken er elke dag het beste van.

Londen

 

Mijn collega'tjes hebben weer gezorgd voor een onvergetelijke dag op kantoor waarbij mijn buro'tje superknus gedecoreerd werd.  Het thema:  konijnen.  Hoe zou dit nu toch komen?  En ze hebben hun allerspannendst leesvoer uitgeleend tot na de grote vakantie.  Een 7-tal boeken heb ik huiswaarts genomen.  Dit jaar blijven we in juli/augustus thuis en ik verheug me nu al op daaaagen leesplezier.  En mijn 2 meisjes thuis hadden een leuk verrassingspakket samengesteld met mama's favoriete lekkernijen.  En papa zorgde voor een lekkere maaltijd.
En de deze heeft genoten van A tot Z.

21:36 | Commentaren (13) | Tags: jarig |

30 maart 2010

Maak kennis met ...

 

 Onze 6 konijnen

 

Konijnen

In volgorde:

- bovenaan:  mama Woodie en papa Scrumbie
- midden:  satan en piet piraat
- onder: sesam en junior

En durf niet te vragen hoe we aan deze gekke namen gekomen zijn.

21:15 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

29 maart 2010

Tja

Zo stilletjesaan lopen we al naar één jaar dat Gerty haar vriendje Joachim heeft.  En ondertussen zijn we het gewoon dat hij mee aan tafel aanschuift, dat hij lekker dicht tegen haar in de zetel aankruipt.  Kortom, het lijkt een beetje dat we de zoon in huis hebben die ik altijd wilde toen ik zwanger was Lachen.  Tuurlijk, het kan nog alle richtingen uit, maar is het geen schattig beeld?  Zij bezig met de voorbereidingen voor een cake en hij nonchalant met de handen in de zakken met het hoofd op haar schouder meeglurend.

 

hjyj 011

20:23 Gepost in Liefde | Commentaren (4) | Tags: dochter 1 |

28 maart 2010

Award en mezelf blootgeven: helppppp

Award

Dank je wel Bientje om aan mij te denken en ik beschouw het als een leuk compliment dat je mij voorgedragen hebt.  En braafjes als ik (meestal Knipogen) ben, probeer ik me ook altijd aan het reglement te houden dat ermee gepaard gaat.  Dus hierbij volgen eerst de spelregels:

- Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
- Zet de award  op je blog.
- Link de persoon die je heeft genomineerd.
- Deel  7 interessante facts over jezelf. 
- Nomineer 7 andere bloggers.

 

Maar je voelt al nattigheid zeker?  Ik ben gebuisd want ik heb het rijtje niet volledig afgerond. Ik kan niemand nomineren want alle blogmaatjes die je aan de rechterkant terugvindt, zijn stuk voor stuk juweeltjes.  Ze hebben allen hun eigenheid en zijn allen even speciaal voor mij, door de manier van schrijven  of  door de persoon achter de schrijfseltjes  of  door het geschrevene zelf.  En bij elk van hen ga ik wel eens op bezoek en in mijn ogen verdienen ze elk een kleine Award.

 

En nu ... de 7 facts (ahum):

ik schreef en ik schrapte en ik herbegon met frisse moed en ik schrapte opnieuw en toen ik de 4de keer strop raakte, gaf ik het op.  En realiseerde ik me dat het me té moeilijk valt om deze 7 punten op te sommen.  Me zo blootleggen gaat me dus helemaal niet af.

En dus ga ik er een klein ietsepietsie beetje van uit dat trouwe bezoekers, me ondertussen al flink geanalyseerd hebben zodat ze het misschien zelfs beter in mijn plaats kunnen. Lachen

 

21:35 | Commentaren (5) |

Londen

Voor de meisjes geboren zijn, ging ik in mijn eentje 2x op stap voor een weekendje Londen. Ik herinner het mij als een periode waarin ik op zoek ging naar bijzondere plekjes en zeker niet de platgetrapte toeristenpaden bewandelde.  Het waren 2 fel geslaagde én gesmaakte citytrips.

 

Gisteren gingen we met een 60-tal collega's van het moederbedrijf op daguitstap naar Londen met de Eurostar. Enkele van mijn teamgenoten waren er bij, vergezeld van hun partner. Mijn ventje kreeg ik niet mee en eenmaal in Londen gearriveerd, trok ik er dan ook al vrij snel weer in m'n eentje op uit. Maar ik realiseerde me spoedig dat het niet meer is als voorheen. Op een kleine 20 jaar tijd verandert een mens en af en toe werd me dit een beetje pijnlijk duidelijk. Vroeger reisde ik geheel vrij en onbevangen. Weliswaar voorzichtig, maar ik liet me geenszins de pret bederven door eventuele mogelijke gevaren. Nu sloop er wel vanalles in m'n hoofd: wat als ik m'n voet omsla, wat als ik plots neerstuik en de Eurostar vertrekt zonder mij? Wat als men mij berooft van papieren en treinticket? Dan sta je er geheel alleen voor en dat besef maakte dat ik een benauwd gevoel kreeg. En zette tegelijk een domper op de pret. Ik stond altijd heel goed in m'n eentje mijn mannetje maar nu voelde ik me plots klein en had nood aan een sterke schouder om m'n muizenissen mee te delen.  Ik vermoed dan ook dat m'n globetrottersbestaan stilaan tot het verleden behoort.  Het hoeft niet meer zonodig om op m'n eentje m'n horizon te verruimen.

 

Wat ik me ook gisteren realiseerde? Het bruisende en kloppende hart van Londen trekt me nog steeds niet aan wegens véél te druk en lawaaiierig. Geef mij maar pittoreske hoekjes als Covent Garden met zijn artisanale marktstandjes, Camden Town, de hippiebuurt met zijn rommelmarktjes.  En Embankment Gardens, een klein stadspark, verscholen tussen de bruisende winkelstraten en de Thames. Heerlijk vertoeven was het er. Vroeger en ook nu nog.  This is what they call: going abroad to walk in the park.  Beetje stupid toch ...

 

Fotos1

 

 

Fotos2

 

 

Fotos3

 

 

 Fotos4

 

 

Fotos5

 

 

21 maart 2010

Paswoord

Webmail van het werk, Hotmail account, Proximus account, Homebank account, blog account, Electrabel account, e-mailadres hier en e-mailadres daar, ... Het kon niet blijven duren.  Eens moest ik wel eens de kluts kwijtraken in de wirwar van accounts met verschillende paswoorden.  En ja hoor, het is gebeurd!  Ik geraakte een tijd geleden niet meer op mijn blog en en toen ik een nieuw paswoord aanvroeg, lukte het ook nog niet meteen.  En door tijdsgebrek gaf ik er de brui aan.  Foert, het interesseert me niet meer. Maar koppig als ik ben, was dit enkel een tijdelijk uitstel en won mijn gezond verstand het uiteindelijk weer.  Deze regenachtige zondag heeft ervoor gezorgd dat ik eindelijk terug toegang tot mijn blogje kreeg.

 

In een notedopje hetgeen er ondertussen allemaal gebeurd is ten huize Slootjes:

- mijn tantetje is na een korte felle strijd tegen kanker overleden en al een 3-tal weken geleden begraven.  Hoewel het verlies heel erg is, was het voor haar veel beter dat ze heengegaan is. 

- de meisjes leven naar hun examen toe, dus er staan ons weer 2 spannende weken te wachten.

- onze konijnenfamilie heeft zich ondertussen herleid tot 2 ouders en 4 telgen.  Verschillende kleintjes zijn ondertussen geadopteerd door mensen uit Aarschot, Heist op den Berg en Putte.  Echte dierenvrienden, maar het doet me nog altijd pijn aan het hart als ik denk aan onze 'kindjes' die weg zijn.  Emo mens dat ik ben.  Daarom mag er dus geen gezinsuitbreiding meer komen.  Ik kan er gewoon niet tegen.

- op het werk is het nog altijd 'overleven'.

- mams doet aan 'Zumba' elke maandagavond.  Nog 2 lessen en de reeks zit erop.  Alhoewel ik me er telkens naartoe sleep gezien de 1ste werkdag vd week, voel ik me na afloop gewoon herboren en veel fitter.

- een ontspannend wandeltochtje in Leuven leverde dit leuke plaatje op

Fotos1

En voor wie de geluksfontein ook wil bezoeken, geef ik graaf het adres op aanvraag.

 

16:45 | Commentaren (5) |