13 juni 2010

De voorbije week

schoot het bloggen erbij in, wegens té druk op het werk en 's avonds veel te vermoeid om nog voor het pc'tje te zitten. 
Eén namiddag was ik mee een event in Brussel gaan voorbereiden waarbij 196 pc's moesten aangesloten en getest worden.  Om 19u30 was ik toen thuis.  Je krijgt 2u recup (die ik nu maandag oppak) maar uiteindelijk heb ik door het gemis van een halve werkdag, 2 andere dagen flink overgewerkt om de voorziene taken erdoor te krijgen.  Dus 2u recup dekt de lading allesbehalve en het doet me weer ernstig vragen stellen over waarmee ik bezig ben.  Als je dan verneemt wat er in het najaar allemaal aankomt, zie je het helemaal niet meer zitten.  De vermoeidheid maakt je prikkelbaar, depri, ...  Vrijdag stond ik dan aan te schuiven in het gemeentehuis toen ik een ex-collega'tje opmerkte.  Zij gaf er jaren geleden de brui aan omdat ze de stress niet meer te baas kon.  Ze gaf zelf haar ontslag (met alle risico's vandien) maar kon binnen de kortste keren elders aan de slag en heeft een job waarbij het woord stress onbestaande is.  Ze straalde, en stond met beide benen in het leven.  Ik ben zelden jaloers maar toen kneep het echt wel.  Ik kan er alleen maar van dromen ...

13:14 | Commentaren (1) |

Commentaren

Misschien kan het in jouw werk niet,
maar ik laat me nooit opjagen.
Kan zo druk niet zijn
IK zal geen stress voelen
Dat heb ik wel geleerd hoor
Wens ik jou ook toe

Gepost door: ank | 20 juni 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.