15 juli 2010

't Was me het onweder wel

In een mum van tijd werd de lucht hier gisteren pikzwart en Gerty en ik reden in een dreigende duisternis richting Heist waar we in een dierenzaak konijneneten gingen halen.  Toen we uitstapten regende het al lichtjes.  De zaak ligt in een grote, vrij diepe loods en helemaal achteraan werd je quasi niks gewaar van het op til zijnde onweer.  Maar toen we terug richting inkom gingen, werd maar al te duidelijk dat de weergoden alles op alles zetten.  Een donderend lawaai en een dikke witte waternevel die je doorheen het glas van de buitendeur zag.  Oef, we zaten er veilig en droog.  Tot ettelijke seconden later, het water via verschillende kanten doorheen het dak naar binnenstroomde.  Onder de isolatielaag, lag zo te merken, een golfplaten dak dat vermoedelijk zijn beste tijden had gehad.  Het water kwam uit het plafond, liep via de zijmuren of onder de inkomdeuren binnen en het personeel kwam handen tekort.  De hond des 'winkels' die opzij van de kassa zijn vaste stek heeft, werd opgetild en naar drogere regionen gebracht.  Een verlengsnoer dat midden in het water lag werd omhooggehangen.  Enkele klanten en Gerty en ik stonden droog en we konden geduldig wachten tot het onweer verder trok, alhoewel we er niet echt gerust in waren.  Het dak moest het maar eens bezwijken of er moest maar eens een kortsluiting plaatshebben.  Het is een heel oud gebouw en overal hangen lampen of liggen elektriciteitssnoeren.  Als Gerty nietsvermoedend met haar schoenen in een van de plassen stond, riep ik haar telkens terug naar het droge.  Zij lachtte me dan een beetje uit, maar ik geef grif toe dat ik blij was dat we weer in de auto konden stappen en veiliger oorden opzoeken.

17:32 | Commentaren (1) |

Commentaren

Ik herken hier de dierenwinkel tegenover het station.
Ik ga er altijd gerief kopen voor mijn visjes en schildpadjes, een heel voordelige winkel.

Gepost door: Confusius | 16 juli 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.