02 september 2010

'k Zou er meteen aan wennen

Gisteren en vandaag had ik verlof genomen.  Op het werk lukte het nu nog want binnenkort zal er vermoedelijk geen sprake meer zijn om verlof op te nemen gezien er een collega'tje weggaat.  Juist in het piekseizoen.  Ieders agenda zit propvol en we krijgen onze eigen taken met moeite bolgewerkt, laat staan dat we het werk van onze vertrekkende collega nog overnemen.  Een vervangster?  Wie heeft tijd om ze midden in het seizoen op te leiden?  Niet te verbazen dus dat onze leidinggevende momenteel echt met de handen in het haar zit.  Hopelijk wordt er niet gevraagd aan de 80 of 90% werkenden om tijdelijk weer fulltime te komen werken.  Ik durf hier écht niet aan denken ...


Maar de voorbije dagen was het genieten.  Een zalig herfstzonnetje van de partij. In de voormiddag het huishouden op een rustig drafje en in de namiddag quality time.  Een bezoekje aan mijn ouders of met de fiets tot in ons dorp.  En vandaag ook een babbeltje met Roger, van natuurwinkeltje Rozemarijn.   Onze meisjes hebben er een hekel aan om langs Roger te gaan, want ... je weet altijd wanneer je er binnenkomt, maar eigenlijk niet wanneer je er weer buitenkomt Lachen.  Roger bezit namelijk een uitgebreide materiekennis maar babbelt ook heel graag.  En de klanten die er langskomen, weten dit ook.  Het lijkt wel alsof iedereen er vriend aan huis is.  Het is dan ook een piepklein en knus winkeltje.  Zelfs als het gesloten is en je wandelt voorbij, dan streelt het aroma van de kruiden je neus. Als je zelf gehaasd bent, is het soms wel vervelend als de klant vóór je niet meteen na het afrekenen de winkel verlaat.  Roger zelf laat er zich nooit door opjagen. En op zo'n dag als vandaag, ach ... er is toch niks zaliger om even te blijven hangen ... te kletsen ... over vanalles en nog wat ... tijd nemen voor de mensen ... en nadien rustig met je fietsje weer huiswaarts te bollen.

19:23 | Commentaren (2) |

Commentaren

Ik kan het best geloven dat je er zou aan wennen. Een leven zonder gejaagdheid en met mensen die zich ook niet laten opjagen.Die dagjes nemen ze ja alvast niet meer af!

Gepost door: magda | 02 september 2010

Reageren op dit commentaar

Sla de herinnering aan deze dagen op achter een luikje in je hoofd...en als je de komende weken dan weer eens supergehaast en/of gestresst bent, dan open je even dat luikje en denk je terug aan deze zalige dagen..en denk er de geur van Roger zijn winkeltje dan ook nog eventjes bij..super ontstressmiddeltje! :-)))
Groetjesssss!

Gepost door: mizzD | 03 september 2010

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.