27 februari 2011

Boskap in Heist

Toen de meisjes nog in het stadium van baby, peuter, kleuter zaten, ging mijn vaste wandeling langs het weggetje op onderstaande foto.  Als de zomerdagen schroeiend heet waren en je bijna niet kon buitenkomen, bracht het rechtsgelegen bos, voldoende schaduw en temperde de hitte.  Als het weer één van die nachten was waarbij ik om het uur uit m'n bed moest, trok ik er vaak als een halve zombie naartoe met kinderwagen of buggy, maar de geuren van de warmte van de zomer vermengd met de vochtige ondergrond in het dichtbegroeide bos, gaven me telkens weer een ongelooflijke boost.  Ik heb er dan ook mooie herinneringen aan.

DSCF4784.jpg

Tijdens de sneeuwperiode en de winterse gladheid, vermijden we dit pad.  Het is heel smal, je kunt amper wisselen met de wagen en er is ook een stuk dat bergaf gaat met aan de ene kant een vrij diepe gracht.

Tijdens de voorbije decennia bleef het bos volledig onaangeroerd en deed de natuur er gewoon z'n zin. Het is er een wildgroei van bomen en struiken die heel dicht op mekaar gepakt staan en als je aan de straatkant probeert om met je blik een weg te zoeken in het bos, dan geraak je amper 2 meter ver om vervolgens in de duisternis te blijven steken.  Geen mens waagde zich er doorheen, er was zelfs gewoon geen beginnen aan.  Onze kater Moesti beschouwde het bos destijds wel als zijn favoriet speelterrein en elk voorjaar kwam hij dagelijks naar huis met in zijn pels een heel huishouden aan teken.  Toen de meisjes nog in hun ravottenjaren zaten, gingen ze soms wel eens aan de zijkant van het bos spelen waarbij ze de restanten van een primitief kamp vonden.  Dit prikkelde natuurlijk de fantasie maar ik was altijd heel gelukkig als hun interesse van voorbijgaande aard was.  Toen onze kattin Minou verdwenen was, hebben we het bos ook aan de rand betreden en riepen we vruchteloos haar naam.  Geen haar op ons hoofd dat riskeerde om dieper in het bos te gaan.


Onze kapster woont in het straatje en als we in de winter met de fiets tot bij haar rijden, is het meestal al donker als onze kapbeurt er op zit.  Hoe idyllisch het bos mag ogen bij daglicht, des te dreigender wordt het eenmaal de duisternis is ingevallen.  Diep over het stuur gebogen en snel fietsen is de boodschap.  En bij winderige avonden krijgt het bos helemaal een eigen leven.  Alle geheimzinnige geluiden die je dan omringen, duwen je gewoon bergop, opnieuw de bewoonde wereld in.  Wegwezen hier.

Groot was dan ook onze verwondering toen bleek dat er een grote boskap heeft plaatsgevonden, de voorbije weken.

DSCF4787.jpg

 

DSCF4788.jpg

 

Het werk van de 'Groenen', doet het gerucht hier de ronde.  Teveel uitheemse soorten.  Mag niet.  Inheemse soorten moeten geplant worden.

Wat er ook van zij, ik ben geen kenner en weet niks van bosbouw en oké als er nieuwe soorten aangeplant worden.  Het bos was dan ook een volslagen wildernis.  Maar toch stel ik me vragen bij de boskap.  Gezien dit in putje winter gebeurd is, hoeveel natuurlijk leven hebben ze door deze bruuske kap niet verstoord?  Hoeveel dieren, die plots gestoord zijn in hun slaap, of in hun natuurlijke beschutting, hebben deze afbraak misschien niet overleefd?   Is dit ook eigen aan de 'groenen', dat ze hiermee geen rekening houden?  Er er stonden echt heel dikke, op het eerste zicht gezonde bomen tussen.  Alles weg!  Kan dit zomaar?

 DSCF4790.jpg

 

DSCF4791.jpg

 

DSCF4792.jpg

 

DSCF4789.jpg

Geen flauw idee dat er een beek doorheen het bos stroomde.  Gewoon onzichtbaar voor het blote oog.  Tot nu!  Mijn ventje herinnerde het zich nog wel uit zijn kinderjaren.

14:14 | Commentaren (6) |

Commentaren

Dat van die inheemse soorten wordt nogal dikwijls aangevoerd als excuus voor alles weg te halen.

Gepost door: ms | 27 februari 2011

Reageren op dit commentaar

Zo'n onzin...en zo zonde! Er zal wel plaats voor woningbouw nodig geweest zijn...denk niet dat het nog helemaal weer groen zal worden hoor..jammer!
Groetjess!

Gepost door: mizzD | 27 februari 2011

Reageren op dit commentaar

Zo ziet het er op steeds meer plaatsen uit in Nederland. Onze natuurbeheerders, met voorop Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer zijn veel bos aan het kappen. Bos, het natuurlijke landschap op de meeste plaatsen in Nederland, heeft voor hen geen natuur waarde. Wat zij wel willen is cultuurlandschappen, Cultuurlandschappen die er zonder de mens niet zouden zijn. Heidelandschappen en zandverstuivingen zijn hun paradepaardjes. In werkelijkheid zijn het ecologische rampen door mensen aangericht. De natuur laat van deze landschappen geen spaan heel. Er is dus doorlopend onderhoud nodig anders wordt het weer echte natuur. Het zijn dus een soort werkverschaffingsprojecten. Niet de natuur staat centraal maar het belang van NM en SBB. Zie ook www.redonsbos.nl

Gepost door: paul baken | 27 februari 2011

Reageren op dit commentaar

In de Zwinbosjes alhier hebben ze ook serieus gekapt en gesnoeid en alle uitheemse bomen zijn verwijderd .Maar er is wel een stukje natuur teruggekomen die ik in mijn kinderjaren kende.En dat het geapprecieerd wordt door de mensen merk je aan al de wandelaars die er nu zijn.Dus het kan best zijn dat ze daar ook de natuur terug willen herstellen tot de staat zoals die jàren geleden was.

Gepost door: magda | 27 februari 2011

Reageren op dit commentaar

Goeie middag stefanie....Mooie foto's zou ik zeggen, maar die omgekapte bomen, dat ziet er nu zo kaal uit als wat!!! Waarom moeten die bomen het altijd vergelden...;Lieve maandaggrtjs. van anny

Gepost door: anny | 28 februari 2011

Reageren op dit commentaar

Hoi Stefanie,

t zal een hele verandering teweeg gebracht hebben in t straatje!
Een stukje herinneringen verdwijnt hier ook door ... :-(
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 01 maart 2011

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.