27 december 2011

Dooie mus

Onzichtbaar zijn ze, de armen.
Het half miljoen armen in dit land,
verdoken, verborgen, verscholen.
Onzichtbaar en onhoorbaar.
De have-nots, de habe-nichtsen, de geldlozen, de bezitlozen,
het half miljoen onbedeelden
in dit bijna meest welvarende land van de wereld.
Onzichtbaar, onhoorbaar de daklozen, de thuislozen,
de armoedig behuisden, de krotbewoners, de krakers, de nachtasielklanten.

Maar wie ze wil zien, ziet ze;
wie ze horen wil, hoort ze.
Niet de ziende-blinde.
die zich onbegrijpend afkeert met zijn pasklare mening,
niet de horende-dove die zich hooghartig afwendt
met de drogredenen van de 'niks-tekort-komer'
met de naïeve oplossingen van de betweter.

Maar wie wel onbevangen en onbevooroordeeld
wil luisteren en kijken,
die ziet en hoort hen, de behoeftigen
achter de façades van de gestroomlijnde welvaartsmaatschappij
met haar bejubelde sociale voorzieningen,
de verzorgingsmaatschappij,
met wetten die voor velen dode letter blijven,
zo dood als de uitgedoofde hoop van de
levenslang onbemiddelden,
met decreten die voor velen dode letter blijven,
zo dood als de dooie mus waarmee ze worden gepaaid.
 

Herman J. Claeys - Ik heb vandaag een mens gezien ... en er was plaats voor twee - 2006 

 

20:30 | Commentaren (2) | Tags: armoede, gedicht |

Commentaren

En het gaat nog veel erger worden..en het kan zomaar iedereen overkomen..in een vloek en een zucht! Ik hou m'n hart vast voor het nieuwe jaar!
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 27 december 2011

Reageren op dit commentaar

Beterschap is nog niet voor morgen, zo blijkt. Hoe moet het verder ? Onze kinderen zullen het nog moeilijk krijgen.
Wat zal volgend jaar ons brengen ?

Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | 28 december 2011

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.