02 januari 2012

Marley and me

Ik ben mijn 1ste werkdag op een totaal verkeerde manier gestart.  Eén van mijn collega'tjes had me haar boek Marley and me, uitgeleend.  Ik had er vorige week al een klein stukje in gelezen en gisteren nam ik het boek opnieuw ter hand.   In totaal telde het boek een 335-tal blz.  Het verhaal over het leven van de labrador-pup was zo boeiend geschreven en de capriolen van het beestje ontlokten regelmatig een spontane schaterlach bij mij.  Totaal verdiept was ik en toen de avond viel en middernacht naderde, kon ik het gewoon niet meer opzij leggen.  Eén na één doken de overige gezinsleden in hun bed.  Ik volg zo meteen wel, riep ik ze achterna.  Marley was ondertussen een hoogbejaarde hond en het deed me pijn aan het hart te lezen dat de ooit zo krachtige hond zich nog amper kon voortslepen.  De vriendschap tussen hem & zijn baasjes was zo sterk en ze leefden zo mee met de hond.  En ik ook ... snotteren dat ik deed toen zijn einde naderde en hij het verlossend spuitje kreeg.  Tranennnn met tuiten.  En wat was ik blij dat er hier niemand getuige van was.  Door de tranen geraakte ik natuurlijk nog amper doorheen de laatste blz. en uiteindelijk was het 0u30 toen ik in mijn bed dook.  En denk je dat ik toen kon slapen?  Tuurlijk niet, daarvoor was ik nog teveel aangedaan.  Ik weet niet om welk uur ik in slaap sukkelde, maar het was al vroeg en ook vroeg toen ik er weer uit moest.  Gelukkig bestaat er zoiets als een Dafalganneke, want ik had er echt nood aan.  Maar zelfs dan nog slaagde ik er niet in om met een fris hoofd op kantoor te verschijnen.  Prachtig debuut in 2012.  Morgen kan het alleen maar beter gaan :-)

1.jpg

Je moet dat boek gewoon lezen.
 

John en Jenny zijn net hun leven samen begonnen. Ze zijn jong en verliefd, en hoeven zich nergens zorgen over te maken. Dan nemen ze Marley in huis, een wriemelend geelachtig wolbaaltje van een puppy. Het leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Marley groeit al snel tot een niet te stoppen, vierenveertig kilo zware stoomwals van een Labrador retriever. Hij stormt door hordeuren, steelt vrouwenlingerie en juwelen, en sloopt alles waar hij zijn tanden in kan zetten. Zijn betuigingen van liefde en aanhankelijkheid zijn grenzeloos.  

Marley neemt deel aan de vreugde van het paar over de eerste zwangerschap en als kreten van een meisje dat op straat wordt aangevallen de nacht doorsnijden, is hij er ook.  

Marley leert de Grogans dat er vreugde gevonden kan worden in de simpele dingen van het leven, en in de pure kracht van onvoorwaardelijke liefde.

22:19 | Commentaren (3) | Tags: leesvoer |

Commentaren

Ik zag de film..voor zover dat ging natuurlijk...door dat gezweet uit m'n ogen lukte het maar heel moeilijk! ;-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 02 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Heb ook de film gezien en dan lees ik niet gemakkelijk ook nog eens het boek. Wat jou overkwam zal mij met dat boek in elk geval niet kunnen gebeuren dus. Soms lees ik een goed boek ook het uit is (soms echt een kot in de nacht) en dan moet je dat achteraf bekopen natuurlijk.

Gepost door: Nana | 04 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Inderdaad, een prachtig boek en even ontroerende film. Een aanrader voor niet alleen dierenvrienden.
Mvg.

Gepost door: Chrisje | 06 januari 2012

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.