20 oktober 2012

Terug naar écht eten

Jakkes toch.  Lang geleden dat ik nog eens last had van een voedselallergie.  Maar nu komt de jeuk, de prikkelingen, de hitte & koude gevoelens er langs elke porie uit.  Jeuk vanaf mijn tenen tot in elke haarspriet.  En plots denk ik terug aan toen ik een jaar of 20 was.  Rode vlekken, jeuk die zich verplaatste als leken het springende vlooien en krabben als gek.  Een doktersbezoek wees uit dat ik allergisch was aan kleur- & smaakstoffen en bewaarmiddelen in de voeding.  En ja, jonge 20-ers als we waren, hadden we voor alles tijd behalve voor gezond koken. Een strikt regime zou soelaas brengen.  Inderdaad.  De symptomen verdwenen als bij toverslag en ik leerde er ook een wijze les uit.  Vanaf toen schonken we aandacht aan wat een gezonde maaltijd inhield.  Toen de oudste dochter destijds haar communiefeest had, was ik maanden op voorhand op zoek naar de geschikte wijn.  Wekelijks een flesje uit de supermarkt & maar proeven thuis.  Het kon niet op.  En ik kreeg er een onbedaarlijke jeuk van tussen mijn tenen.  Ik krabte ze gewoon open.  Totdat we terecht kwamen bij een echte wijnboer.  Niks geen jeuk meer.  Rode, rosé of witte wijn:  het kon allemaal.  Om maar te zeggen wat ze in die supermarktwijnen soms indraaien.  Meer sulfiet ipv druiven?  En denk nu niet dat we onze wijn nu verschrikkelijk duur betaalden bij de wijnboer.  We gaven max. 6 € aan een fles en kregen lovende commentaren van de familie.  Brengen de meisjes een zak snoepmix mee, dan loop ik ook nog wel eens het risico om er een verkeerd snoepje uit te nemen met jeuk als gevolg.  Maar zo erg als in mijn jeugd, kreeg ik het nooit meer.  En raar ... mijn allergie beperkt zich nu voornamelijk tot de tenen.  

Deze ochtend stond ik op met vrij pijnlijke 'voetkussentjes'.  Geen idee waar het vandaan kwam.  Ik had een goede nachtrust achter de rug.  Mijn voeten leken lichtjes te gloeien maar in de loop van de voormiddag trok het weg.  In de vroege namiddag aten we warm.  Gekookte petatjes met sla en biefstuk en de restjes van de avond ervoor: rijst en een currysausje, verrijkt met appel- & ananasstukjes.  Lekker.  En zie, enkele uren later begon het.  Jeuk, rode tenen, maar deze keer durf ik het gerust op een schaal van 1-10, op 8,5 quoteren.  Elk haarsprietje over mijn ganse lichaam lijkt geïrriteerd.  Rode, jeukende tenen, zeer onbehaaglijk gevoel.  De allergieaanval is nu stilaan over zijn hoogtepunt, maar het zet je toch stevig aan het denken.  De boosdoener in mijn geval heb ik ondertussen gevonden: het currysausje.  Een Oxfam potje zonder kunstmatige bewaarmiddelen en kleurstoffen.  Ter plaatse verpakt.  
Nu zet ik er mega grote vraagtekens bij ???????  
Wat zit er in vredesnaam in dat ding?  

2.gif

En als je dan eventjes op het internet begint te grasduinen onder voedselintollerantie, voedselallergie, ... dan vind je enorm veel artikels gewijd aan onderzoeken waarbij heel vaak één en dezelfde boosdoener naar boven komt:

Smaakversterker E 621 (ve-tsin, MSG) en obesitas

Deze smaakversterker is net zo gevaarlijk als Aspartaam en verschijnt onder verschillende namen. Dit additief heeft als doel uw smaakpapillen te stimuleren, en om u meer zin te geven om producten te eten waar E621 in verwerkt is, waardoor je bv een hele zak chips in een keer leeg eet!
E621 kan bovendien de kans op verslaving aan nicotine of andere drugs verhogen.

  • Mononatriumglutamaat en de andere glutamaten zijn smaakversterkers met de speciale umami smaak. Ze versterken de smaak in veel producten, waardoor veel minder zout nodig is.
  • Als mononatriumglutamaat vermengd wordt met een kleine hoeveelheid E631, wordt het smaakeffect tienmaal versterkt.

....

....

Met wat voor troep zadelen wij in 's hemelsnaam ons lichaam op?  En dan verschieten we dat die feilloos draaiende instrumenten af en toe verhit raken.  Dat onze organen moeite hebben die rommel te verteren en dus beginnen sputteren, dat ons hormonaal stelsel in de war raakt, ... dat we zwaarlijvig worden en zo kan ik hier nog even doorgaan.

Ik heb er genoeg van en ga er aan werken !

 

Commentaren

Ik ben ozo voorzichtig met sausjes uit potjes. Ik ben op dat vlak van de ouwe stempel en maak liever de sausjes zelf of beter ik laat dat mijn man doen hahaha! Die kan sausen maken als de beste en alles met zo veel mogelijk natuurlijke middelen.

Gepost door: magda | 22 oktober 2012

Reageren op dit commentaar

Ik lust gewoon geen sausen uit potjes, die smaken zo chemisch. Als kind had ik ook veel last van jeukende vlekken, dat was krabben tot mijn huid kapot was...en het bleef jeuken. Veel voedingswaren moesten toen ook vermeden worden, ik herinner mij alleen salami en ketchup omdat ik dat zo lekker vond. Tegenwoordig heb ik daar geen last meer van, gelukkig maar want zo'n jeuk is geen lachertje.

Gepost door: bea | 24 oktober 2012

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.