03 april 2013

Griepvaccinatie - volgend jaar sta ik op de eerste rij

Exact een maand lag mijn blogje stil zie ik nu pas.  Een nog échte wintermaand die ik snel achter mij wil laten.  Op een woensdagavond begin maart werd ik koortsig en er volgde een heel onrustige nacht.  Donderdagvoormiddag (laatste werkdag) ging ik toch nog naar mijn werk maar tegen de middag gaf ik er de brui aan.  Zoo slapjes voelde ik me en een doktersbezoek wees uit dat ik griepsymptomen had.  Op enkele dagen zou ik er wel vanaf zijn, zei de jonge vrouwelijke arts me.  Zaterdag begon het effectief te beteren en ontwaakten mijn levensgeesten opnieuw .  Zondagavond ging het opnieuw steil bergaf en een nieuwe koortsige nacht volgde.  Maandagmorgen opnieuw naar de dokter die het wel hoogst vreemd vond dat het zo lang bij me duurde.  De koorts was op dat moment weer eens geheel verdwenen en ze zag geen uiterlijke kenmerken dat ik nog iets anders onder de leden had.  Het voelde voor mij aan alsof ik er komedie stond te spelen.  Zelden ben ik ziek en als het een mens dan toch eens in de greep heeft, lijkt het alsof je niet geloofd wordt.  Misschien moet ik maar eens bloed trekken om na te gaan of je toch geen bacteriële infectie in je bloed hebt, zei ze vervolgens.  Bloed getrokken.  Ik geef je al een voorschriftje voor antibiotica mee, just in case.  Bel deze avond voor het resultaat. En je zult dan zeker niet kunnen gaan werken?  Haar vragende blik keek me aan.  Nee mens, ik voel me een vaatdoek, wilde ik uitschreeuwen.  Na een nacht vol koorts zou jij ook niet staan te springen om de ganse dag je hersenen te gaan pijnigen.  Maar ik bleef beleefd.  Ik zou toch graag nog enkele dagen uitzieken, antwoordde ik haar.  2 dagen erbij.  Pas heel laat die maandag kreeg ik te horen dat ik inderdaad een bacteriële infectie te pakken had en de antibiotica moest nemen.  Dinsdagvoormiddag ermee gestart, een medicijn dat een zware belasting voor mijn maag betekende.  Woensdagochtend opnieuw gaan werken.  Een bleke zielige mens die de voorbije dagen amper gegeten had.  Hoesten, kortademigheid en op de koop toe kreeg ik van de antibiotica flinke diarree en nog een schimmelinfectie erbovenop.  Het hoeft geen betoog dat het hoogst ongemakkelijke dagen waren en ik er met mijn hoofd niet echt bij was.

Zeg nu zelf, als je pas met de antibiotica gestart bent, dan heb je toch nog effe tijd nodig op opnieuw op je verhaal te komen.  Maar dit word je dus vandaag de dag niet meer gegund.  Met volgens mij als gevolg dat alles veel langer blijft aanslepen.

Weken heb ik me slecht gevoeld, op het randje van een depressie toe.  Vermoedelijk zal het gure weder er ook wel mee te maken hebben.  En alsmaar weer op de baan bij gladheid, sneeuwbuien, ... De vermoeidheid en lusteloosheid bleven me achtervolgen.  Thuiskomen van het werk en geen klop meer waard zijn.  Ventje nam zonder morren alle huishoudelijke taken op zich. Ondertussen gaat het wel weer en vind ik het opnieuw een uitdaging om een mega strijk onder handen te nemen, schep ik er weer plezier in om het gezellig te maken.  Kortom, ik ben er weer.  Maar volgend jaar ga ik toch maar een griepprik halen.  Dit waren echt geen fijne weken.

21:08 | Commentaren (1) | Tags: gezondheid, winter |

Commentaren

Oooh..dáárom dus zo stil! Verdikke meid..dat is toch niks om mee te gaan werken?? je had daar echt thuis mee moeten blijven en je rust moeten pakken..levensgevaarlijk om een griep te verwaarlozen hoor! Ben héél blij je weer te lezen..dat je je weer beter voelt! Houden zo!!
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 03 april 2013

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.