23 juni 2013

Had je het op voorhand geweten ...

dan bleef je thuis, zo simpel als dat.

Maar zo werkt het natuurlijk niet.  Het zou maar al te makkelijk zijn.  Problemen, tegenslagen, ziektes, ... vermijden.  Enkel leuke dingen meemaken.  That's not life, natuurlijk.  Zo komen we nooit gelouterd uit de strijd.


Vorig jaar gingen ventje en ik rond deze periode voor 2 dagen naar Blankenberge.  Een willekeurig hotel geboekt in Blankenberge.  Alles viel schitterend mee: het hotel, de vernieuwde kennismaking met de badstad, zonovergoten dagen, ... Fantastisch weekend!

We zijn dit jaar 35 jaar getrouwd, dus ik stelde ventje hetzelfde 'recept' voor.  Hij opteerde opnieuw de trein, maar daar wilde ik deze keer niet van weten.  Vorig jaar waren we wreed lang onderweg wegens een technische panne van 30 min in Brugge.  Brugge, die schone, vanuit een treincabine ha ha. Het was een komen en gaan van joelende en schreeuwende kindjes.  De schoolreizen, weet je wel.  En de trein zat proppensvol waardoor we amper een deftige zitplaats hadden.  Zal ik eens polsen naar de prijzen in 1ste klasse, zei ik mijn ventje.  Kwestie om hem een beetje tegemoet te komen.  We zijn maar 1x 35 jaar getrouwd en dan mag het een ietsje meer zijn.  Ietsje!  Gezien nog geen weekendtarieven (we vertrokken immers op vrijdagochtend), gezien nog geen zomerseizoen, gezien geen korting etc.  kostte het voor ons 2-tjes rond de 140 €.  Slik!  2de klasse kwam rond de 70 € als ik me nog goed herinner.  No way, ik vertik het om een bijdrage te doen in de gigantische ontslagvergoeding die mogelijk binnenkort zal uitbetaald worden aan dhr. Marc Descheemaecker bij de hervorming van onze Belgische NMBS.  Nu weet ik meteen waar die bedragen vandaan komen.  

Met de auto dus maar en wat was ik blij.  Want die vertrekt wanneer het jou uitkomt. 
Het zalige hotel van vorig jaar was volboekt, dus we kozen weer een willekeurig hotel.  Geen keten hotel, maar een leuke verbouwde Belle Epoque woning.  En met een persoonlijke service.  Het inchecken ging vlotjes en binnen enkele tellen stonden we op de zeedijk.  Een dag lang slenteren, kuieren, wandelen, ... zalig.  Af en toe een lekker hapje.  Tot de spieren het bijna opgaven en we onze kamer opzochten.  Doodmoe maar tevreden.

En dan werd ik misselijk.  Heel eventjes dacht ik dat het een licht protest van de maag was, maar motillium mocht deze keer niet baten.  Een halve nacht passeerde ik tussen wc en bed.  En totaal gebroken kroop ik de zaterdag ochtend uit bed.  En dan wil je maar één ding: zo snel mogelijk naar huis.  Zonder ontbijt want ventje zag het niet zitten om in zijn eentje te gaan eten.  En gelukkig staat je wagen altijd vertrekkensklaar en waren we in een 2-tal uren opnieuw in ons dorpje.

3/4de van de zaterdag heb ik in bed doorgebracht met koorts en stekende hoofdpijn en de rest van de dag in de zetel.  Tot geen moer in staat.

Maar vandaag staan we er al een beetje terug.  

Was het een buikvirus, iets verkeerds gegeten ?  Geen idee, maar ziek worden op verplaatsing is echt rottig.

23 006.jpg

12:47 | Commentaren (2) | Tags: uit-blankenberge |

Commentaren

Heel spijtig voor jullie, zoals je zegt je weet het nooit op voorhand. De laatste tijd hoor je veel klagen over buikgriep of darmproblemen, net of dit jaar de griep het hele jaar hoogtij viert. Vervelend voor iedereen en wat het was zal je hoogstwaarschijnlijk nooit te weten komen.
Snel beterschap en lieve groetjes.

Gepost door: Leva | 24 juni 2013

Reageren op dit commentaar

Ben je ondertussen al aan de beterhand?

Gepost door: magda | 28 juni 2013

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.