18 juli 2013

Vriendenboekjes: wie heeft ze ook bewaard ?

8 jaar was ik toen ik ermee startte in 1967 en in het 1ste middelbaar was het onherroepelijk afgelopen. Op 12-13 jarige leeftijd had je wel andere interesses en verzeilde het Vriendenboekje onherroepelijk in een naderhand vergeten hoek. Maar wat zalig om het na zoveel decennia opnieuw open te slaan. Op sommige van je vroegere lagere klasgenoten kun je zelfs geen gezicht meer opplakken, maar wat ik me wel nog herinner is hoe blij ik telkens was als het boekje me opnieuw overhandigd werd en weer een prachtige tekening rijker was. Spontaan getekend of 'afgecalceerd', dat maakte allemaal niet uit.

image.jpg

image.jpg

Commentaren

Tuurlijk heb ik die bewaard! Heb er ook al diverse malen over geblogd hoor, wij noemden dat een poesiealbum trouwens..vriendenboekjes kwamen hier later pas, die hadden de kinderen van m'n zussen en daar schreven echt alleen vriendinnetjes in, géén tantes hehe)..leuke herinneringen. Er staan veel mensen in die allang niet meer leven (m'n opa's en oma's, m'n moeder)..zo leuk dat je dát dan nog van ze hebt. Hier was het meer de gewoonte om er speciale poesieplaatjes bij te plakken..maar m'n vader tekende een (eigen) foto na waar ik en m'n zussie opstonden bij zo'n paddestoel in de Efteling. :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 18 juli 2013

Reageren op dit commentaar

Ik heb er ook nog eentje. En als ik daar in terugblader heb ik heimwee naar die jaren. Ik ging naar de hogeschool en daar tekenden mijn klasgenoten in voor me. We waren toen allemaal ongeveer 20 jaar oud ,het waren geen caramellenversjes die erin stonden.

Gepost door: magda | 20 juli 2013

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.