09 november 2013

Een wat moeizame start

Het overvalt me wel meer: je kijkt aan tegen 3 a 4 dagen thuis wat een eeuwigheid lijkt. En het geeft je de luxe om dag 1 (vrijdag) op een relaxte manier te starten. Wat rondlummelen in huis, heet dat. Effe iets gaan halen in de kringloopwinkel. Uitgebreid gesprek met de schoonzus die naast ons woont en die ik de voorbije maand amper zag. Dochters gaan oppikken aan school en stageplaats. Boek verder uitgelezen...Om dan plots in een 5de versnelling te schieten want ik heb verse lasagna beloofd en moet alle ingrediënten nog in huis halen. Is trouwens ook niet op 20 minuten klaar. Na de lekkere maaltijd, opgeruimd en de avond heeft zijn intrede al gedaan. Gezellig met z'n allen voor tv én veel te laat naar bed. Eén van de meisjes vertrok nog naar een fuif tegen 22u (wanneer gaan ze in hemelsnaam die uitgangsuren opnieuw vervroegen zoals het in onze jonge jaren was?). Ventje had beloofd om een aantal meisjes thuis te brengen om 2 uur. Op dat uur laat je ze niet met de fiets doorheen de donkere novembernacht fietsen. En dus blijf je zo lang mogelijk aan zijn zijde in de zetel zitten. Tot je zelf in slaap dommelt en je bed opzoekt. Ventje had toen nog 2 uur te gaan.

En nu zaterdagochtend! Wat moeizaam uit bed geklauterd. Heel stil om ventje niet wakker te maken. Kledij van het fuifnummer ligt kris kras in de badkamer verspreid. Het zal wel leuk geweest zijn veronderstel ik.
En wat doe ik nu? Gewiekst in mijn bad springen of eerst wat rondlummelen? Ik vrees eerder het laatste. Alhoewel het klokje tikt ongenadig verder. De was, de strijk, het boodschappen doen, ... het lijkt alsof ze me verwijtend aankijken. Pfff.

08:49 | Commentaren (1) | Tags: mijmeringen |

Commentaren

Dat moet kunnen lekker rondlummelen ,nadien heb je dan weer energie om er in te vliegen. Maar ja je kinderen gaan voor en dan offer je daar wel slaap voor op. Die tijd heb ik ook gekend!!

Gepost door: magda | 12 november 2013

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.