30 april 2017

De tijd van toen ... maar het blijft charmant

IMG_3876.JPG

26 april 2017

De Perrette van Meurisse is terug !

2 jaar geleden bracht ik een postje over de legendarische Perrette chocolade van Meurisse. Een chocolade die weinig mensen onberoerd laat en bij velen nog altijd in de herinnering leeft. Voor de Antwerp Chocolate Week dit voorjaar kwam de Perrette opnieuw tot leven volgens het oorspronkelijke recept. 55.000 repen werden er verkocht! En het is nog niet afgelopen want het aantal verkooppunten wordt nog uitgebreid. Kwestie van tijd voor de deze zich ook opnieuw op de chocolade stort.

En hoe gek het toch kan lopen. Zo merkte ik pas vandaag dat er tussen mijn collectie blikken dozen wel een héél opmerkelijk exemplaar zit. Me very very happy!

mijn tijd van toen,de tijd van toen,perrette


mijn tijd van toen,de tijd van toen,perrette


10 april 2017

Bijzonder schilderij?

Samen met tante een kringloopwinkel bezocht waar beurtelings onze aandacht getrokken werd door een schilderij.
En waar tante mee aan de haal ging.
Terecht of niet?
Ventje vindt het aartslelijk.
Mij intrigeert het in elk geval. De dieprode kleuren, de kussentjes als van satijn, de pop vooraan met haar jurkje, ...

kringloopwinkel, 2dehands, de tijd van toen, schilderij



09 april 2017

Als ik kon spreken ...

Een midweek, weekend of langere trip aan de Rijn. Samen er eens tussenuit en voluit genieten. En tuurlijk hoort er wel een souvenir bij. Iets dat ons geregeld doet terugdenken aan deze geslaagde vakantie. Zo ging het nu eenmaal vroeger.
Misschien deed het wel jaren dienst in een vlaamse huiskamer. Werd het trots op tafel gezet bij het bezoek van tantes en nonkels, werd er gul mee in lekkere tasjes koffie gestrooid of op een stukje gebak en uiteraard werd er telkens even teruggegrepen naar verhalen en anekdotes van de trip die elk jaar wat langer geleden was. Een kostbare herinnering ondertussen. Een warme afdruk in gedachten.

Om uiteindelijk, als mensen vervagen en ook herinneringen een stille dood sterven, in een kringloopwinkel te belanden, tussen 100-den andere anonieme voorwerpen.

Zou het ooit nog een plaatske krijgen in een andere huiskamer?

de tijd van toen,vintage,souvenir,als ik kon spreken,kringloopwinkel,2dehands



30 augustus 2014

Reclame uit de oude doos

Toen waren er nog écht stoere mannen.

image.jpg

17 augustus 2014

Spaarde jij ook punten?

Soubry, Initia, Seca, Artis, Fortpunten, ..., ik ben er mee opgegroeid want als kind zag ik mijn moeder voortdurend punten uitknippen en in omslagen steken. Punten die tegen allerhande artikelen konden ingewisseld worden.

En vandaag vond ik nog een omslagje terug.

 de tijd van toen, nostalgie



 de tijd van toen, nostalgie



 de tijd van toen, nostalgie



Ik vermoed niet dat ze vandaag de dag nog inwisselbaar zijn.

24 maart 2014

Wat gebeurde er met de Perrette van Meurisse ?

Bij mijn ouders stootte ik op een kast met knipsels en artikels uit weekbladen en kranten, vanaf eind jaren 70 tot ongeveer de eeuwwisseling. Tijd om wat op te ruimen en het kaf een beetje van het koren te scheiden. Mijn moeder denkt dat elk knipseltje ooit nog wel eens van belang kan zijn. Beetje voorzichtig aanpakken dus.
Nu is het wel leuk om doorheen die vergeelde papieren te snuisteren. En zo af en toe kom je iets tegen dat je totaal uit het oog verloren was.
Zo zag ik plots reclame voor de lekkere chocolade-repen Perrette van Meurisse. Mens, wat at ik die graag. En het formaat was zo handig.
Wat zou er van geworden zijn?

image.jpg

21:45 | Commentaren (3) | Tags: de tijd van toen |

12 maart 2014

Retrodag in de kringwinkel

Afgelopen zaterdag was het retrodag in de kringwinkels hier in de regio. Een geslaagd event want het was er een ware volkstoeloop en er waren prachtige spulletjes te koop. Op amper een dik uur leek de winkel van Heist letterlijk leeggeroofd. En ook ik vond een hebbeding.

image.jpg

21:52 | Commentaren (1) | Tags: de tijd van toen |

07 september 2013

Bokrijk

Om de zoveel jaren verlang ik naar een bezoek aan Bokrijk.  Om opnieuw even stil te staan bij het leven dat onze voorouders leidden.  Ga ik even de rust opzoeken en wandelen doorheen straten waar geen enkele auto, fietser of bromfietser je van de sokken rijdt.  Snuif ik de geuren diep in, van de varens en ander fris loof dat onder hoge bomen verscholen groeit of het hooi dat klaarligt voor de dieren.  En geniet ik intens van het binnenstappen in de lemen huisjes.

Primitief leven als je het vergelijkt met ons hedendaags comfort, maar de mensen wisten uiteindelijk niet beter en wroetten tot hun rug erbij krom gegroeid was.

Maar ook: met z'n allen rond de Leuvense stoof naar verhalen luisteren, ongehinderd spelen & lawaai maken op straat.

Het doet deugd om eens terug te gaan.

93 008.jpg

 

 

93 018.jpg

 

 

93 017.jpg

 

 

93 004.jpg

 

 

93 026.jpg

 

 

93 021.jpg

14 juli 2013

Domein Hofstade (bij Mechelen) - beetje urbEx

Het is een 160 ha groot recreatiepark en eigendom van Bloso. Op het domein bevindt zich naast het watervlak ook een zwembad, een sporthal, een multifunctioneel sportveld en een sporthotel.  Dit alles wordt anno 2013 veelvuldig gebruikt voor sportstages, -klassen en sportdagen.

De vele vijvers op het domein vinden hun oorsprong begin 1900 toen men besliste om een verhoogde spoorlijn aan te leggen en men massa's aarde nodig had.  Toen deze putten na verloop van tijd volgelopen waren met water, kreeg het gebied spontaan een recreatieve functie. Omwoners zochten maar al te graag hun heil rond deze vijvers tijdens de hete zomers.  Veel voorzieningen waren er echter aanvankelijk niet.

Vanaf 1932 werd Hofstade Plage of Hofstade-Bains opengesteld voor recreatie en werd een gedeelte ingericht als recreatiezone. Het werd in 1933 geopend door Koning Albert I.  Er was een rolschaatspiste, een wielerbaan voor baanfietsen, tennisvelden, en vele restaurants, cafés en drankgelegenheden gegroepeerd op een plein, de opgerichte Vieux Marché.

Men voorzag ook een groot openluchtzwembad van 100 op 50 meter met 200 omkleedruimtes, een verhoogde promenade en een groot boothuis

In 1990 werd dit openluchtzwembad uit gebruik genomen. Sedertdien staat de infrastructuur spijtig genoeg te verkommeren.

IMG_4257.jpg

 

 

31 031.jpg

Met weinig verbeeldingskracht zie ik me hierboven zitten, genietend van een drankje en uitkijkend over het zwembad.

 

31 021.jpg

 

 

31 023.jpg

Met zicht op het 'boothuis' aan de overkant.

 

31 026.jpg

 

 

IMG_4308.jpg

 

 

IMG_4287.jpg

 

 

IMG_4301.jpg

 

 

31 022.jpg

 

 

31 025.jpg

 

 

IMG_4279.jpg

 

 

IMG_4286.jpg

 

 

IMG_4316.jpg

 

 

31 012.jpg

 

 

IMG_4261.jpg

Al wat rest is roest, prikkeldraad & dranghekken er omheen

 

IMG_4318.jpg

 

 

IMG_4319.jpg

 

 

IMG_4320.jpg

 

 

31 001.jpg

 

Ik vond op het internet een pakkende titel van een artikel uit 2005.

OPENLUCHT. Het domein van Hofstade

Van ontuchtige ,,arme-mensenzee'' tot recreatiepark voor een vijfde van alle Belgen: het Bloso-domein Hofstade heeft er een turbulente geschiedenis op zitten. Vandaag bevinden de meren, het groen en de gebouwen op het terrein zich ergens tussen schoonheid en vergane glorie.

---------------------


Enkele foto's uit de wel heel oude doos?  Bezoek de site van de Regionale Beeldbank.

Bron, geschiedenis Domein Hofstade:  Wikipedia en Belex Catering Services.

UrbEx - één van de pareltjes in Vlaams Brabant

Door nagenoeg elke UrbEx-er gekend en ontelbare keren op de gevoelige plaat vastgelegd.  Met wat opsporingswerk kwamen we uiteindelijk ook achter het adres.  Op het internet slingeren ergens coördinaten, ongetwijfeld door een grappenmaker achtergelaten die de mensen graag op het verkeerde spoor zet en vermoedelijk nog elke dag stiekem in zijn vuistje lacht.

Maar de volhouder wint en de jongste dochter en een vriend wandelden er een 2-tal maanden geleden zomaar binnen langs de openstaande achterdeur.  En mams 'stal' met toestemming enkele van haar foto's als dank omdat ze als vrijwillige chauffeur fungeerde.

Prachtige foto's sieren het internet.  De villa lijkt nog maar recent verlaten en is nog volledig ingericht en intact, alsof de bewoners eventjes uit wandelen zijn.  De vriend van mijn dochter plukte achteloos één van de postzendingen van de grond en werd bleek toen hij een torenhoge rekening (met ettelijke nullen) in zijn handen hield.  Is dit de reden waarom de erfgenamen er niet (meer) naar om kijken?  Want de eigenaars zijn inderdaad overleden en er waren blijkbaar kinderen.

6q 179.jpg

 

 

6q 141.jpg

 

Wees welkom en zet je - kies maar uit

6q 130.jpg

 

 

6q 134.jpg

 

 

6q 136.jpg

 

 

6q 138.jpg

 

 

6q 142.jpg

 

 

6q 113.jpg

13 juli 2013

HistarUZ Leuven

Beeld je even in dat je afdaalt in oude kelderruimtes en je stoot er op massa's vergeten voorwerpen uit ons verleden.  Om stil van te worden. Zo moeten de stichters van HistarUZ Leuven zich gevoeld hebben toen bleek dat de kelders van de oude ziekenhuisgebouwen Sint Rafaël Leuven een schat aan historisch medisch ergoed bevatten.  Dat ei zo na vernietigd werd, maar gelukkig een 2de leven kreeg in het museum HistarUZ.

Een 20-tal kamers uit de voormalige eerste verpleegeenheid van het kankerinstituut werden opnieuw ingericht met deze indrukwekkende collectie.  De rondleiding gaat er onder meer langs een tandartskabinet, kraamkamer, labo, operatiekwartier, kine-ruimte, ... Alles volgestouwd met de voorlopers van onze huidige technologisch geperfectioneerde medische apparatuur.  Alhoewel men dit in de jaren 50 ongetwijfeld ook al moet gezegd hebben. Beeldmateriaal, afsprakenregisters, instrumenten, medisch vakjargon, tincturen, ... Het heeft er allemaal een overzichtelijk plaatsje gekregen.

Of hoe oude ziekenhuisgebouwen waarin men mensen het leven trachtte terug te geven, op hun beurt opnieuw tot leven komen.

Fantastisch initiatief dat beslist een bezoek waard is.
 

28 011.jpg

 



28 010.jpg

 



28 009.jpg

 

 

28 014.jpg

 

 

28 012.jpg

 

28 013.jpg

 

 

28 017.jpg

 

 

28 005.jpg

Het regime van de lichting verpleegstertjes - uitslapen was er duidelijk niet bij

 
 

28 016.jpg

 

 

28 015.jpg

Deze tangen roepen al van ver tandpijn op :-)



28 018.jpg

 

 

28 025.jpg

 

 

28 023.jpg

 

 

28 021.jpg

 

 

28 024.jpg

Dwarsligging, stuitligging, ... toch maar blij dat mijn dochters in de jaren 90 geboren zijn.
En wat blij dat die gruwelijk uitziende verlostang er niet aan te pas kwam.

 

28 006.jpg

 

 

28 020.jpg

85 jaar oud is het auditorium.  Zovele artsen en zorgverleners kregen hier hun opleiding.



28 004.jpg

Tja, een beetje luguber grapje.

 

Je kunt het niet beter verwoorden dan op de folder van het HistarUZ zelf:

Sporen uit het verleden van de gezondheidszorg.
Eén geschiedenis en 1000den verhalen uit het begin van de 20ste eeuw.

12 mei 2013

UrbEx - Rusthuis De Nete

Een kleine 10 jaar geleden reden we er nog regelmatig op zondag voorbij met de auto.  Je zag de oudjes vaak zitten in de grote ruimte vooraan, de bezoekersparking was goed gevuld.

En plots stond het leeg, overgeleverd aan de onverbiddelijke tand des tijds. 
De deuren staan gewoon open, gebroken glas knarst onder je voeten. 

6q 202.jpg

 

 

6q 204.jpg

Heel voorzichtigjes schuifelden ze door de gang, dankbaar gebruik makend van de aangebrachte leuningen.  
Het gelijkvloers is nog in redelijke staat, maar op de 1ste etage heeft binnendringend vocht vrij spel, zwammen tieren er welig.  Op het internet las ik dat eigenlijk enkel het dak in slechte staat was.  En kijk nu !

 

SAM_9289.JPG

 

 

SAM_9293.JPG

 

 

SAM_9284.JPG

 

 

6q 212.jpg

 

 

6q 219.jpg

 

 

6q 216.jpg

 

 

6q 214.jpg

 

 

6q 206.jpg

 

 

SAM_9283.JPG

 

 

6q 201.jpg

 

 

6q 186.jpg

 

 

6q 199.jpg

 

 

6q 189.jpg

 

 

6q 190.jpg

 

 

SAM_9286.JPG

Soms kreeg je het idee dat men het RVT halsoverkop moest verlaten.  Niet dat er nog zoveel achtergebleven is. Maar toch ... Enkele luttele uurtjes extra bij de verhuis zouden ervoor gezorgd hebben dat écht alles weg zou zijn.  Op de plaats waar het hoorde:  in de nieuwe RVT bij de juiste bewoner.  Een rolstoel die zomaar achtergebleven is, een plant die uitgedroogd is, achter een hoek lagen nog meerdere plastic zakken en dozen met persoonlijke spulletjes van de bejaarden.  Alles nog in prima staat.  Hebbedingetjes waarvan gehouden is.  De oudjes hadden vermoedelijk geen verweer.  Beseften misschien niet meer wat ooit van hun was.  Maar het toont weer even hoe onze maatschappij is, respectloos met momenten.

11 mei 2013

UrbEx - forgotten (?) and abandoned kasteel in Westmeerbeek

Het staat op de lijst van 'bouwkundig erfgoed' en wordt momenteel gerestaureerd.  Het park zou volgens gegevens op het internet vanaf dit voorjaar opengesteld worden voor het publiek.

Het gemeentebestuur van Hulshout heeft een akkoord tot samenwerking bereikt met de eigenaar van “Hof Ter Borght”, Immobilière Beaumont S.A. en de Stichting Kempens Landschap om samen een beheers- en managementplan uit te werken waardoor het voor de eigenaar mogelijk wordt om het kasteel op een economisch rendabele manier te renoveren en exploiteren. 

Daarenboven wordt het ook mogelijk om het prachtige parkgebied van 18 ha op te waarderen en voor het publiek open te stellen.  Hierdoor kunnen inwoners en toeristen vrij komen wandelen en verpozen in dit unieke kasteelpark.  Dit is tevens een goede zaak om het toerisme in onze gemeente een boost te geven.  Het wordt immers voor wandelaars mogelijk om vanaf de dijk van de Grote Nete door het kasteelpark de verbinding naar het uitzonderlijke natuurreservaat “Het Goor” en het bijhorende wandelknooppuntennetwerk te maken.

Maar ...  ik vermoed dat het nog niet voor vandaag is.  Tergend langzaam gaat het.  Het kasteel staat al decennia lang te verkommeren.  Ik herinner me dat het ooit eens toegankelijk was voor het publiek en ik er met mijn ouders nog ben binnengeweest ... als jong ding.  Toen al stond het leeg. Ondertussen ben ik senior.  Om maar te zeggen...

Dit kan alleen maar in België - kijk en oordeel zelf.

DSCF6843.jpg

 

 

DSCF6844.jpg

 

 

DSCF6845.jpg

 

 

6q 007.jpg

 

 

6q 018.jpg

 

 

6q 008.jpg

 

 

DSCF6841.jpg

 

 

6q 015.jpg

 

 

6q 011.jpg

 

 

6q 021.jpg

 

 

6q 032.jpg

 

Ik vond nog een artikel uit 2006:

Hulshout krijgt van de Dienst Woonbeleid geen toestemming om krotbelasting te heffen op Hof Ter Borght. Het kasteeltje in deelgemeente Westmeerbeek verloedert zienderogen en het gemeentebestuur hoopte via de belasting de eigenaars onder druk te zetten. 
Hof Ter Borght in Westmeerbeek is een beschermd gebouw. Ondanks de historische waarde laten de eigenaars het kasteel verkommeren. 
"Ontzettend jammer dat dit waardevolle monument leeg staat. We hoopten via de krotbelasting de eigenaars onder druk te zetten. Die belasting verdubbelt elk jaar dus dat zou snel zwaar doorwegen", meent burgemeester Mark Verhaegen (CD&V). 
De Irakese kasteelheren lijken niet wakker te liggen van Hof Ter Borght. "Het pand is eigendom van enkele oliesjeiks die zich laten vertegenwoordigen via een firma in het Groothertogdom Luxemburg. Stichting Kempens Landschap hoopte van het kasteel een uitvalsbasis te maken voor haar regionale vrijwilligers. De stichting zond al enkele vertegenwoordigers naar Luxemburg, maar die kwamen van een kale reis weer thuis. De beheerders wijzen elk bod van de hand. De stichting kan natuurlijk ook niet ver boven de schattingsprijzen bieden. Ik begrijp de motivatie om de krotbelasting af te wijzen niet. Helaas moet ik bekennen dat na vier jaar dit dossier muurvast zit", betreurt Verhaegen.

 

24 april 2013

UrbEx - forgotten and abandoned in Aarschot

 

in een aardig stadje in het Hageland tref je deze mooie puntgevels aan

I91 167.jpg

 

valt mijn blik op de bloemenpracht in een voortuin

91 010.jpg

 

3 hanen hebben het te druk met hun onderlinge rivaliteit en merken niet dat ik de oprit van het leegstaande huis betreed

91 163.jpg

 

beetje griezelig, vervuild en gescheurd gordijn dat wappert in de wind
geen bewoners meer die hun stofdoek langs dit venster uitkloppen of wiens blik
over de tuin glijdt

Foto's ma.jpg

 

roestig vat, gasbussen al of niet nog gevuld
mijn gedachten gaan uit naar ons al zo zwaar geteisterd milieu

Foto's ma3.jpg

 

alle deuren open, vrije inkom, neem gerust de trap naar boven

Foto's ma4.jpg

 

bloot lichtballonnetje, bescheiden of rijkelijk versierde luster, je hebt de keuze

Foto's ma2.jpg

 

diep onderuitgezakt in de fauteuil, naast de kachel, ik zie het zo voor mijn ogen

91 033.jpg

 

wat zou deze scheepskoffer prijsgegeven hebben

91 038.jpg

 

ooit een rijkelijk interieur

91 082.jpg

 

met het geloof nooit ver weg

91 107.jpg

 

was dit de trouwe viervoeter van het huis - vereeuwigd in deze blog want
wie zal de beeltenis van het beestje redden van de sloophamer
ik wil wel ... maar durf niet 

91 060.jpg

 

op een lentedag vlij ik me neer in deze bruine sofa en kijk vanuit de kleine erker neer
op de passage in de straat

Foto's ma5.jpg

 

ook de kookpotten, het servies, het glaswerk ... alles staat nutteloos te wezen

Foto's ma6.jpg

 

 

Foto's ma8.jpg

 

 

Foto's ma1.jpg

 

hopelijk houdt de familie van hierboven nog een oogje in het zeil

Foto's ma7.jpg

14 april 2013

Het Spookhotel in Mechelen

Al 20 jaar werk ik voor hetzelfde bedrijf in Mechelen.  Tot voor een 7-tal jaar was de bedrijfszetel in Mechelen-Zuid gevestigd. 's Avonds reed ik regelmatig via de Uilmolenweg naar huis, in de volksmond 'de oude hotelweg' genoemd.  Destijds polste ik eens bij een Mechelse collega's naar het hoe en waarom van deze benaming.  Zij vertelde me toen dat er in de bossen naast de weg ooit een oud hotel stond dat deels in de moerassige grond verdwenen was.  Waar exact wist ze ook niet. De daaropvolgende dagen probeerde ik tijdens het rijden een glimp van het gebouw op te vangen.  Zonder resultaat overigens, wat dacht je nu.  Ik ben het verhaal nooit echt vergeten maar beschouwde het als pure fantasie, totdat de jongste dochter, momenteel fel in de ban van urban exploring (op zoek gaan naar originele verlaten gebouwen om foto's te trekken) me plots aansprak over het 'Spookhotel' of 'Moerashotel' in Mechelen.  Tuurlijk kreeg ze meteen mijn volste aandacht.  Wat blijkt ... dit hotel, of beter, de betonfunderingen van dit hotel bestaan wel degelijk.

Hieronder zie je hoe het hotel er zou uitgezien hebben, was de bouw ooit tot een einde volbracht.

3.jpg

19 etages zou het krijgen, heel revolutionair voor die tijd.  Ik spreek nu over 1969.
Men geraakte nooit verder dan de werkzaamheden op de 1ste etage.
Het zou op moerasgrond zijn gebouwd en kon al die etages niet aan.
Op het internet vind je heel wat foto's terug.  Typ maar even 'spookhotel Mechelen' in.  Ook een leuk filmpje uit 2009 waarbij men enkele personen interviewt die er destijds bij betrokken waren.
Met ieder een eigen mening over waarom het onafgewerkt bleef.
De bouwwerf staat er al meer dan 40 jaar verkommerd bij en niets laat vermoeden dat hier ooit verandering in komt.


We gingen daarstraks eens een kijkje nemen.  Een hoogst lugubere plek, aan de rand van het mooie Vrijbroekpark.  Gelukkig was het zonnig en waren enkele jongeren boven op de 1ste etage aan het ravotten.  We bleven er niet langer dan 10 minuten en zelfs dat was al veel te lang naar m'n zin.  De donkere nissen nodigden niet echt uit om onze exploratietocht verder te zetten.

79 010.jpg

 

 

79 006.jpg

 

 

79 003.jpg

 

 

79 008.jpg

 

 

79 005.jpg

 


Wat kun je hieruit leren:  dat verhalen die in de volksmond verteld worden, toch wel degelijk waarheid bevatten.

07 april 2013

Hotel Grand Veneur in Keerbergen

2.jpg

Foto van het leegstaande art-decohotel Grand Veneur in Keerbergen bij Mechelen. Ooit was het een meisjesinternaat en later was tennisster Björn Borg er nog te gast. Maar er schuilt nog een veel boeiender publiek geheim achter de gevels van het gebouw. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd vanuit dit hotel een grote en ultrageheime militaire operatie gecoördineerd onder leiding van de Amerikaanse generaal Clare Armstrong. De operatie was gericht tegen het Duitse leger en zijn aanvallen op Antwerpen met zware V-bommen ('Vliegende bommen'). 

In Heemkundig Museum De Botermolen in Keerbergen loopt momenteel een tentoonstelling van Hotel Grand Veneur.  

Prachtige foto's van een luisterrijk verleden waren er te bezichtigen.  Het binnenvallende zonlicht maakte dat de foto's die ik ervan nam, niet allen even geslaagd zijn.

 

78 012.jpg

 

 

78 004.jpg

 

 

78 008.jpg

 

 

78 007.jpg

 

 

78 011.jpg

 

 

78 006.jpg

 

 

78 003.jpg

 

 

78 010.jpg

 

 

78 002.jpg

 

 

78 001.jpg

En naar dit Guldenboek (gastenboek) waarin vermeld staat welke voorname gasten er in het hotel logeerden, wordt naarstig gezocht.  Hopelijk ligt het nog ergens onaangetast op een zolder.  En wat zou ik er zelf ook even doorheen willen gaan.

11 augustus 2012

De nietigheid van ons bestaan

We wilden een drukke provinciebaan oversteken en rechts van ons stond een heel oude hoeve die al minstens een gans decennium onbewoond is.  Door de jaren heen zag je het huis alsmaar meer verkommeren. En nu waren ineens de dakpannen verwijderd.  Klaar voor de sloop, wat jammer, dacht ik instinctief, toen mijn blik plots op de openstaande achterdeur viel.  De jongste dochter bemerkte het ook en ik zag haar ogen al schitteren.  Ze is volop in de ban van haar 'Canon'.  Zoveel mogelijk originele foto's trekken van leegstaande gebouwen, het is trendy bij de huidige generatie tieners.  Ze toonde me onlangs op FB een resem foto's, door leeftijdsgenoten genomen en er zaten regelrechte blikvangers tussen. Dit was dan ook een uitgelezen kans.  En ik geef grif toe, dat ik ook wel een beetje nieuwsgierig was.

Je hebt een idee dat rijpt en je hebt de uitvoering ervan en we merkten meteen dat het ons niet zo goed afging om de eerste voet over de drempel te zetten.  Niettegenstaande het onbewoonbare karakter van de hoeve, het opgeschoten gras, de achterdeur die wagenwijd open stond, een hok in de tuin met een deur die uit de hengsels hing, ... leek het alsof we een inbreuk op de privacy van de vroegere bewoners pleegden.   En ergens is het wel zo.

Het was vreemd om te constateren dat de hoeve niet volledig leeg was.  Integendeel, er stonden nog kasten, weliswaar met de laden opengetrokken of omgekeerd op de grond gekieperd.  We zagen matrassen, zetels, een geopende handtas, alsof de bewoonster zich klaarmaakte om weg te gaan.  In de keuken lag nog zoveel keukengerei en massa's medicijnen, open en bloot.  Een vals gebit in een uitgedroogd potje!  Luguber.  Op de vensterbank ontdekte ik een blaadje uit een scheurkalender van 1998.  Achter de deur hing een kapstok met de jassen van de bewoners, onder een enorme laag stof gehuld.

Het geeft je een zeer beklijvend gevoel en in een opwelling gaf ik de jongste dochter de raad mee om ons (ventje en mij) dit na ons overlijden zeker niet aan te doen.  Wat je niet wenst te bewaren, doe het aub weg, maar laat het geen jaren rondslingeren.  Het is zo respectloos tov de vroegere eigenaars.  Nu is het best mogelijk dat deze mensen geen kinderen of verdere familie hadden, dus dan is het huis voor Vadertje Staat veronderstel ik.  Zou die er dan echt meer dan 10 jaar over doen om het huis aan te slaan?

cd 061.jpg

 

 

 

cd 052.jpg

 

 

 

cd 024.jpg

 

 

 

cd 051.jpg

 

 

 

cd 030.jpg

 

Bij onderstaande foto had ik het moeilijk.  De eigenaars hebben hun 50-jarig huwelijksjubileum gevierd.

Hopelijk een dag vol vreugde en mooie herinneringen aan toen ze jong waren.

Maar hoe snel gaat het uiteindelijk: het ene moment is de wereld nog binnen handbereik, het volgende moment ben je oud en hulpbehoevend en wordt je levensweg alleen nog verlengd door medicatie en uiteindelijk ben je volledig weggewist en blijft er nog een stoffige nagedachtenis over.

Oud.jpg

De jongste dochter danst door het leven en staat niet stil bij ouderdom en zo hoort het ook.  Het zou maar erg zijn als de jeugd voortdurend met het ouder worden in het hoofd zit.

Maar bij mij maakte het indiscrete bezoekje een rollercoast aan gevoelens los.

Voortaan toch maar best buitenblijven dus!

03 februari 2012

Gezondheidszorg in het oude Leuven

Uitgerekend op één van de koudste dagen van het voorbije jaar, had ik een halve dag verlof en ging ik deelnemen aan een begeleide wandeling in Leuven.  Haast gemummificeerd trotseerde ik de ijzige koude en het was écht wel hééél erg koud, zeker tussen de hoge oude gebouwen waar het meestal al een 'trekgat' is.  Het was met ons groepje van 10 personen dan ook drummen als we al eens enkele m2 zon ter beschikking hadden.  Gelukkig had de gids voorzien dat we ons af en toe konden verwarmen in één van de gebouwen van het patrimonium waartussen de wandeling ons leidde.  Onderweg haakten 2keer 2 dames af omdat ze het vriesweer niet langer verdroegen.  Jammer, want de wandeling was uniek en het loonde beslist om vol te houden tot het einde.  Bij een tasje koffie animeerde de gids ons verder met zijn boeiende verhalen.

Fotos.jpg

De prachtige verborgen kapel van het vroegere St.Elisabethgasthuis aan de Brusselsestraat.

Fotos8.jpg

Prachtige schilderijen sieren de muren in wat ooit de refter van de Zusters-verpleegsters was. Linksonder zie je de Heilige St.Elisabeth die de voeten wast en de Zusters toont hoe het hoorde.

Fotos3.jpg

Kijk beslist af en toe even in de hoogte.

Fotos10.jpg

Rechtsonder had moeder-overste haar 'kantoor' en was ook de apotheek van het gasthuis. Op de zolder van het gebouw linksboven hingen ze de gewassen lakens te drogen.  In het grootste dakvenster hangt nog een takel waarmee het wasgoed naar boven gehesen werd.  Bron: een foto in de stedelijke archieven.

Fotos11.jpg

Het Klooster Hotel in Leuven, ooit de residentie van Guy Morillon, secretaris van Keizer Karel de Vijfde.  En in de ontbijtzaal was ooit een materniteit gehuisvest.  Niet meer voor te stellen, toch ?

Fotos12.jpg

Familie van ?

Fotos14.jpg

Het Instituut van de goede herder verschaft nu onderdak aan studenten.  Destijds kwamen ongehuwde dames er bevallen en werd hun kindje ter adoptie afgestaan.  Had je het geluk uit een beschermd milieu te komen, dan zette je nadien je leventje verder.  De minder fortuinlijken werden verstoten door hun familie. Ongetwijfeld zullen er vele tranen gevloeid zijn.

Fotos15.jpg

1.gif

Eén van de anatomische theaters in Leuven.  In beide voorkamers, ondertussen geheel vervallen werden destijds de lijken bewaard totdat ze ontleed werden.  Maar kijk hoe mooi het plafond is bewaard gebleven.  Dankzij de vele ramen was er een prachtige lichtinval, een must bij anatomisch onderzoek.

Kunstenaar Constant Meunier heeft er ook nog zijn atelier gehad.

Fotos17.jpg

Wandelen tussen de gebouwen van het vroegere St. Rafaëlziekenhuis.  Heel het complex zal in de toekomst onder de sloophamer vallen.  Al houden er nu nog steeds verschillende specialisten hun raadpleging, opleidingsdiensten hebben er hun lokatie, ...  

En ook het museum HistarUZ kreeg er een dak boven het hoofd en stelt er een unieke collectie ten toon.  Een blik op een stukje van deze verzameling vormde het slot van onze rondleiding.  Onvergetelijk.

Fotos16.jpg

De eerste verpleegeenheid van het Kankerinstituut, de bakermat van UZ Leuven, is nu heringericht als museum. Twintig kamers brengen de 20e eeuw weer tot leven met boeiende objecten, foto's en documenten uit de eerste jaren.

Fotos18.jpg

Wandeling georganiseerd ism Vormingplus regio Mechelen, gemeente Putte en TilAvzw.

14 januari 2012

De vervlogen wereld van het verleden

bij Stef Antiek in Bonheiden.

loop je even mee ?

je treedt er binnen door de immense deuren

DSCF5866.jpg

laat de trappen maar links liggen

DSCF5864.jpg

maar opgelet want je wordt er in de gaten gehouden

DSCF5865.jpg

beetje kou misschien ?  behaaglijk dicht bij een radiator.

DSCF5856.jpgo

of bij het warme fornuis - terwijl je soepje pruttelt

DSCF5860.jpg

of wat dacht je van een heet bad, allemaal op een rij

DSCF5861.jpg

in de verte klinkt muziek, gasten worden verwacht

DSCF5863.jpg

kom je aanrijden in stijl ?

DSCF5859.jpgo

of is dit te min en zie je het grootser ?

DSCF5862.jpg

zorg dan wel voor een veilige aankomst

DSCF5839.jpg

verloren kinderdroom

DSCF5838.jpg

maar laat ons binnengaan, het gezelschap vervoegen

DSCF5852.jpg

DSCF5848.jpg

DSCF5850.jpg

DSCF5849.jpg

DSCF5855.jpg

niet iedereen is er even aardig

DSCF5854.jpg

glaasje drinken? wees gezeten

DSCF5841.jpg

schrijf je bestelling maar neer

DSCF5843.jpg

zegt krijt je niets meer ?  het mag ook anders

DSCF5851.jpg

pikken we een filmpje mee ?

DSCF5845.jpg

of speel je een schubert stukje ?

DSCF5847.jpg

laat me hier in elk geval niet achter

DSCF5846.jpg

met een kaartje alleen ben ik niet tevree

DSCF5842.jpg

16 mei 2010

Antieke pombak

Toen ik gisteren in een slaapcenter in Putte, een nieuw hoofdkussen aankocht, viel het me op dat er enkele prachtige antieke kasten en pompen in de showroom stonden.  De eigenaar zei me dat sommige stukken nog toebehoorden aan zijn grootmoeder en al 40 jaar op zolder stonden.  Hij had er ettelijke uren aan besteed om ze opnieuw op te kuisen maar het resultaat was dan ook prachtig. 

 

Antiek is bij de huidige generatie misschien niet meer echt hip, maar in onze keuken staat ook nog een oude 'pombak' waarvan we geen afstand kunnen doen.  Toen we verbouwden en allerlei stielmannen over de vloer kregen, kregen we regelmatig de opmerking dat hij geld waard was.  Kan zijn, ik heb er geen idee van, maar hij herinnert ons nog elke dag aan Marc's moeder die er destijds de maaltijden voor haar 8 kinderen fabriceerde.

DSCF3327

18:06 | Commentaren (2) | Tags: de tijd van toen |