04 mei 2017

Pleassseeee ....

Dinsdagnamiddag is Seth-dag. Voor de oudste dochter en haar partner is het een heel lange werkdag en dus zorgen wij voor wat quality time met hun hond. Ofwel bij hun thuis, ofwel halen we hem naar ons. In onze tuin kan hij zich uren uitleven.

Ventje legde hier de laatste hand aan de witloof-met-hesp-en-kaasschotel alvorens die in de oven ging.
En dat er niks lekkerders is dan het wit randje van de hesp, had Seth al meteen door.

IMG_3909.JPG



En even een close-up van zijn lieve snoet. Ik heb angst voor de meeste honden, maar deze Duitse staande loopt over van enthousiasme voor de mens. En maakt dat ik me volkomen op mijn gemak bij hem voel.

seth,dochter 1

01 juli 2014

Brief aan dochter 1, op weg naar Zuid-Afrika voor een maand

Al 3,5 uur op dat reuze vliegtuig. Ondertussen lekker (hopelijk) gegeten. Gelachen en alles wat in de gaten gehouden.
En nu misschien een dutje? Want zo vroeg vertrekken laat z'n sporen na.

Wat was het zooo raar, terug de auto in, met een VIP persoon minder aan boord. Ons spinnietje.

En alsof de duivels ermee gemoeid waren, mochten we niet zorgeloos richting België rijden:

- geraakten eerst niet deftig op de autosnelweg, dus wat trajecten rondgereden in de buurt van de luchthaven. Om de een of andere reden liet de verkeerssignalisatie zich niet aan ons zien. Bovendien maakten wegenwerken ons leven zuur.
- rond Utrecht haalt een politieauto ons van de snelweg wegens een té versleten nummerplaat. Heel vriendelijke agenten (net zoals in dat verkeersprogramma dat op de nl zenders loopt) en toen ik zei dat we net van de luchthaven kwamen en onze dochter hadden afgezet, begon hij heel belangstellend te informeren en ja, tuurlijk, kreeg mam alsweer de snotter. Bweiheh. Die neus- en oogkranen zijn DEFECT !! En reden we nadien nét niet de verkeerde autosnelweg op.
- beetje verder verkoos pap ineens om naar Den Haag te rijden (totaal fout dus). Alweer op het juiste spoor raken.
- de GPS madam deed haar mond niet open, hetgeen hééél uitzonderlijk is, want meestal babbelt die erop los.
- wegenwerken in Borsbeek, net op de plaats waar we 's ochtends nog ongehinderd konden passeren.
- Joa's blaas die op ontploffen stond en die even wildplasser speelde (overmacht, zeg maar)

En wat waren we blij om het vertrouwde Beerzel terug te zien. Langer in Schiphol blijven was geen optie, want je hing al in de lucht. Hier zijn je sporen zo tastbaar (gelukkig !!!). Maar toch is het huis zoooo leeg. Je verwijdert je elke minuut nog een stuk verder en dat voelt een mam. Aan haar hart, haar binnenste dat wegkwijnt.

Maar geen erg. We overleven het allemaal wel. Belangrijk is nu dat jullie 'the time of your lives' hebben. Dat jullie de zwarte krullebolletjes ginder een hart onder de riem kunnen steken. Dat jullie hard werken om de kinderen warmte, eten, aandacht en vriendschap te geven. Maar dat jullie ook je grenzen kunnen verleggen, een nieuwe cultuur kunnen leren kennen en jezelf lekker kunnen ontspannen. En zie je 'de big 5', laat dan niet één van je traditionele schreeuwen horen, maar blijf roerloos staan en geniet van de beesten. Die zijn trouwens wel wat gewend hoor. Voor onze dochter draaien die hun slurf, hoorn of oren niet om.

En je moet me één ding beloven: dat je de eerste jaren nog niet het huis uitvliegt. Want daar ben ik nog niet klaar voor.

Dikke kus van mam.
PS: Love you

14:31 | Commentaren (1) | Tags: dochter 1, brieven |

18 februari 2014

Best fier ben ik op mijn 2 meisjes

De oudste dochter loopt alweer stage in haar 1ste jaar HBO5 (hogere beroepsopleiding Verpleegkundige) en moest vandaag haar eerste 2 spuiten zetten. Geen oefenmateriaal meer, maar bij echte patiënten. Ze werd er ineens ingegooid en da's de beste leerschool. Niet te veel tijd om zenuwen te hebben. En ze deed het toch maar.
En de jongste zit in haar laatste jaar Humane Wetenschappen van het Middelbaar. Tussen de infobeurzen door voor het Hoger onderwijs, wisselt de ene toets zich af met de andere, moet ze een paper afwerken, boeken lezen, crea stukken maken. Ze heeft amper adempauze en komt naar beneden uit haar kamer om snel te douchen en alweer naar boven te vertrekken. Om te slapen dit keer. Ze zit boordevol adrenaline en is met momenten heus prikkelbaar. Maar ze doet het toch maar.
Meisjes, ik heb een grenzeloze bewondering voor wat jullie doen. En misschien zeg ik het niet zo vaak, maar weet dat ik oneindig trots op jullie ben.

21:36 | Commentaren (1) | Tags: dochter 1, dochter 2 |

08 september 2013

Laundry Day 2013

2 jaar geleden ging de vriend van de oudste dochter er met zijn vrienden naartoe. Dochter knaagde de ganse dag aan haar nagels want door haperend GSM verkeer kon ze hem amper bereiken.
Het jaar erop ging ze met hem mee. En voor deze editie hadden ze alle 3 kaarten gekocht. Ja, ook de jongste dochter ging mee.
60 a 65000 dance- & muziekliefhebbers.
60 a 65000 ouderparen die 's avonds in hun bed liggen te soezen met het gehoor op scherp en pas voluit durven te slapen als er een auto halt houdt en enkele tellen later de sleutel in het slot van de deur omgedraaid wordt.
Ze zijn veilig thuis gekomen.

26 juni 2012

Adieu middelbare school

Een kijkje op het gesofisticeerde kapsel van de oudste dochter, klaar voor het eindejaarsetentje en het daaropvolgende -bal.   

Een hoofdstuk wordt hierbij afgesloten.  
Klaar voor een nieuwe uitdaging in haar jonge leven.
En wat ben ik fier op mijn dochter. 

11 009.jpg

21:16 | Commentaren (4) | Tags: dochter 1 |

03 juni 2012

Rijperikelen

Je dochter als 'Leerling' achter het stuur en jijzelf ernaast = je ontzettend bloot voelen door het tekort aan pedalen (die je niet echt nodig hebt), maar vooral vertrouwen geven & durven loslaten. En dit gaat gepaard met héél véél zweet :-)

21:14 | Commentaren (5) | Tags: dochter 1 |

25 april 2012

Nieuwe ervaring

De oudste dochter slaagde via de school in haar theoretisch rijexamen en nu heeft ze 3 jaar tijd om haar praktisch examen af te leggen.  Ondertussen kreeg ze een voorlopig rijbewijs en de letter 'L'.

Af en toe gaan we naar een ruime parking hier in de buurt om allereerst het vlot vertrekken in 1ste versnelling meester te worden.  Geef toe, we staan vaak meer stil of aan te schuiven dan dat we continu kunnen blijven rijden. Eenmaal ze dit onder de knie heeft en vervolgens de 6u rijles door de autorijschool (ik vond dit geen overbodige luxe), durf ik het aan om zelf met haar op de weg te gaan.

Als we gaan oefenen op de parking, dan is ze ook verplicht om de 'L' op de achterruit te kleven.  En af en toe vergeten we die dan te verwijderen zodat de volgende dag mams lustig rondrijdt als 'leerling'.

En raar ... zou het toeval zijn dat er dan plots auto's aan je achterbumper komen kleven?  Willen ze de onervaren leerling eventjes nerveus maken?   Niet met mij hoor, ik heb er wel plezier in om dan eventjes een versnellingske lager te gaan.

Ben ik nu héél erg slecht of een klein beetje slecht?

1.jpg

20:57 | Commentaren (3) | Tags: dochter 1 |

23 april 2012

Je moet er maar opkomen

Sedert geruime tijd plaats ik geen foto's meer van de meisjes, toch niet waar ze zichtbaar op staan, kwestie van hun privacy niet (meer) te schenden.

Maar tijdens haar verblijf in Dunkerque is er van de oudste dochter en haar vriendin een foto genomen die ik zo origineel vind dat ik hem jullie echt niet wil onthouden.  Enne ... ik mocht van haar.

1.jpg

Zeg nu zelf :-)

20:55 | Commentaren (4) | Tags: dochter 1, grappig |

20 april 2012

18 april 1994 om 9u 's ochtends

kwam onze oudste dochter ter wereld.  Vorige woensdag werd ze dus 18 jaar, maar uitgerekend die dag vertrok ze 's ochtends vroeg met de klas op 3-daagse naar Dunkerque.  En nu ... is ze opnieuw onderweg naar huis.

Seffens flesje kraken, morgenmiddag etentje met familie en morgenavond verrassingsfeestje.  Haar zus nodigde stiekem enkele van haar vriendinnen uit voor een drankje en een hapje.  Samen met haar vriendin treft ze de nodige voorbereidingen voor een geslaagde avond.

En mams en paps,... die deden de aankopen en maken ons morgenavond 'uit de voeten'.

dochter 1

Gelukkige verjaardag mijn kleine grote pruts !

20:07 | Commentaren (7) | Tags: dochter 1 |

27 februari 2012

Baby's, peuters en kleuters

Om 18u pikte ik ze op, de oudste dochter.  Ze had net haar 1ste stagedag in een crèche achter de rug.  Ze had hoofdpijn, was moe, had pijnlijke armen en ze scheurde van de honger.  En ze was duidelijk onder de indruk van haar opgedane ervaringen.  Vorig jaar deed ze al een gelijkaardige stage, maar dan bij een onthaalmoeder met enkele kindjes.  Een wereld van verschil.

dochter 1

 Hoeveel kindjes waren er, vroeg ik haar.  Geen idee, was haar antwoord, maar het waren er ontzettend veel.  Kakkebroeken vervangen, eten geven, te slapen leggen, weer ophalen, blètertjes troosten, het hield niet op.  Misschien kies ik volgend jaar toch beter voor bejaardenzorg, zei ze een beetje twijfelachtig.  Ach, binnen welgeteld 3 dagen ben je dit ritme ook gewoon, stelde ik haar gerust.  

dochter 1

Maar toch ben ik blij dat ze nu eens in een echte crèche staat.  Niet te onderschatten dit werk.  En ik heb een grenzeloze bewondering voor de vele onthaalmoeders en kinderverzorgsters die dag in, dag uit, dit werk met evenveel geduld en enthousiasme uitvoeren.  Die ogen op hun rug hebben want je kunt een peuter, kleuter geen seconde uit het oog verliezen, je moet opgewassen zijn tegen het wenen, het brullen, het krijsen Lachen.  Ik weet van mezelf dat ik al zeker niet uit het goede hout gesneden ben.  Veel te ongeduldig en nerveus van aard, weet je wel.

dochter 1

Ben ik voor de verandering toch maar effe heel blij met die kantoorjob van mij.  En chapeau voor mijn dochter, ik ben enorm fier op haar.

dochter 1

En blijkbaar had ze er toch nog niet genoeg van, want tijdens ons kort oponthoud in de supermarkt, scheurde ze een strookje af van een advertentie waarin een babysit gevraagd werd.  Enkele sms-en en een telefoontje later heeft ze een oppas opdracht versierd voor een 2,5 en 4,5 jarige.  Dat noemen ze nu even het ijzer smeden als het heet is.

21:42 | Commentaren (9) | Tags: dochter 1 |

13 augustus 2010

Exact 1 jaar vandaag

hebben Gerty en Joachim een relatie en om dit te vieren zijn ze vandaag een dagje naar Blankenberge met de trein.  Het initiatief kwam van Joachim (hij is echt wel een romantische ziel) en zeg nu zelf, zoiets kun je toch niet weigeren.  Alhoewel ik gisteravond nog met 'n klein hartje aan Gerty vroeg of het echt wel zo ver moest zijn.

Nog niet zo lang geleden reden we immers met ons gezin richting Lier en dacht Gerty dat we richting Mechelen reden of we arriveerden in Leuven en ze dacht dat we in Lier zaten.  Om maar te zeggen dat ze weinig coördinatievermogen heeft/had.  Maar nu zocht ze via het internet de meest geschikte treinregeling op en waar ze moesten overstappen. Prompt om 6u stond ze deze ochtend beneden, waste de haren, smeerde een setje boterhammen, nam wat drinkbusjes en zorgde dat ze haar paspoort, Go Pass, ... niet vergat.  Beetje controlefreak als mams is, overliep ik alles nog even, maar eigenlijk, feitelijk, was dit helemaal niet nodig.

En alles ging vlotjes en via enkele SMS-jes kwam ik te weten dat ze het prima naar de zin hebben.  Samen een strandwandeling, gaan minigolfen, broodje eten, gezellig op een terras.  Ik werd er zowaar een beetje jaloers op.  Maar gun het m'n 16-jarige dochter met alle plezier. En normaal zitten ze nu terug op de trein richting huiswaarts.

Met elke dag, met elke ervaring, met elke uitstap, staat ze een stapje dichter bij de volwassenheid en wennen wij als ouder altijd een stukje meer aan het loslaten.

17:27 | Commentaren (3) | Tags: dochter 1 |

07 juni 2010

Gezellige avondwandeling

Gisteravond gingen we met z'n 5-en een avondwandeling in het dorp maken.  Ja, ja, sedert Gerty haar vriendje z'n intrede deed, hebben we vaak 'n mannetje meer in en rond ons huisje.

En natuurlijk vond mams het keileuk om enkele foto's van het koppeltje te maken.
En bij deze onderste was het geenszins de bedoeling dat paps die al wat voorop liep, als een strenge toeschouwer naar z'n dochter én haar vriend keek.  Maar het leverde wel een verrassend resultaat opLachen

Kopie van DSCF3547

19:14 | Commentaren (5) | Tags: dochter 1, grappig |

29 maart 2010

Tja

Zo stilletjesaan lopen we al naar één jaar dat Gerty haar vriendje Joachim heeft.  En ondertussen zijn we het gewoon dat hij mee aan tafel aanschuift, dat hij lekker dicht tegen haar in de zetel aankruipt.  Kortom, het lijkt een beetje dat we de zoon in huis hebben die ik altijd wilde toen ik zwanger was Lachen.  Tuurlijk, het kan nog alle richtingen uit, maar is het geen schattig beeld?  Zij bezig met de voorbereidingen voor een cake en hij nonchalant met de handen in de zakken met het hoofd op haar schouder meeglurend.

 

hjyj 011

20:23 Gepost in Liefde | Commentaren (4) | Tags: dochter 1 |

24 augustus 2009

Amor

Gisteren:

 

Dochter 1: Mama, mag ik met J, zijn nicht en haar vriendin gaan minigolfen?
(De dag ervoor waren ze al met een groepje naar Marktrock in mechelen geweest tot middernacht)
Mams: Oké, maar dan na de minigolf naar huis hé.

 

Na de minigolf, bij ons thuis.  Paps in de zetel, mams aan pc.  Dochter 1 plots naast mij, terwijl J in de deuropening hangt.

 

Zegt ze: Mama, mag ik met J naar hem thuis fietsen.
Mams: (slik) en dan fluisterend want ik zie J in het deurgat staan.  Er is daar toch iemand thuis hé. 

 

Zucht! Ik vermoed dat ik er op termijn wel zal aan gewoon worden, maar het zal toch nog even duren.  Ze is nog zo piep.

12:54 | Commentaren (2) | Tags: dochter 1 |

19 augustus 2009

Dag poppen

Er kwam hier vandaag een jongen over de vloer, het vriendje van Gerty.  Ze vormen een koppeltje sedert vorig weekend en leerden elkaar kennen een dikke 2 weken geleden.  Het was dus een coup de foudre, als je er op die leeftijd reeds kunt over spreken?  Het was eventjes wennen voor alle partijen toen hij hier voet over de drempel zette.  Hij kwam kijken naar de gerbils van Sofie want hij had er nooit eerder van gehoord.  'k Moet zeggen dat hij een heel aangename indruk maakte.  Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Tot vorige zomer speelde Gerty nog altijd 'moedertje' met haar poppen.  Dit voorjaar heeft ze ze nog 1x tevoorschijn gehaald, maar eenmaal alles geëtalleerd, was de goesting voorbij.  En vorige week vroeg ik haar of de poppen allemaal in een hobbybox mochten en de oude 2dehands-poppenwagen ontmanteld & weggegooid.  Ze stemde er vlotjes mee in en ik voelde meteen dat dit hoofdstuk definitief afgesloten was.  Ik denk dat er meisjes zijn die het al jaren eerder voor bekeken hielden, dus ik mag niet klagen.   Een vriendin met een dochter enkele maanden ouder dan Gerty zei me onlangs nog dat ik maar moest opletten, want dat het zo snel kan veranderen.  Haar dochter  was ook van de ene op de andere dag verliefd tot over haar oren. Ze heeft nog gelijk gekregen ook.

animatiemagazijn

 

21:00 | Commentaren (8) | Tags: dochter 1 |