22 maart 2015

Zonder woorden

image.jpg



image.jpg

13:53 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

08 maart 2015

New life in town

Meer bepaald in onze tuin nadat het toch alweer enkele jaren geleden is dat ons laatste konijntje gestorven is.

image.jpg



image.jpg



2 quasi identieke met zwarte rug en wit onderlijfje huppelende wollige bolletjes.

16:56 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

15 februari 2015

Hongerrr

image.jpg

13:41 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

09 augustus 2014

Ook de kat weet waar het knus is

Een tuinstoel is iets wat je deelt, niet voor 1 á 2 uur, maar voor 3/4de van de dag.

image.jpg

18:16 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

13 juli 2014

Heerlijk ochtendwasje

En dit pal tegen het baasje.
Ik vermoed dat ze de 2 meisjes mist en daarom ook zo aanhankelijk is.
Maar we profiteren er van :-)

huisdieren



huisdieren



In oktober wordt ze al 10 jaar, maar haar lenigheid, daar is nog niks mis mee.

08:28 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

01 november 2013

Wederzijds vertrouwen

Voor de 10de keer deze namiddag zat ze buiten op de vensterbank, pal voor het raam en dwong ons met haar ogen om haar binnen te laten.
Gezien het ondertussen volkomen duister was, liet ik eerst met een zwaai de rolluiken bergaf.  Tot op een cm boven haar kop zodat we het altijd merken als ze de volgende keer nog eens binnen wil.  Ze sprong niet op, knipperde zelfs niet met de ogen & bleef volkomen roerloos zitten.  Terwijl ik, als ik het wou, de rolluiken gewoon op haar kattekop kon laten kletteren.

Weten wat je aan elkaar hebt, da's vertrouwen !

2.jpg

En ja, een katteluikje zou handig zijn, maar als je bedenkt wat ze allemaal op de buitenmat komt deponeren.  Dat wil ik zeker niet in mijn keuken.

18:35 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

18 oktober 2013

Adieu konijnenhoofdstuk

Alles is eindig! Zo ook het leven van onze dwergkonijntjes. Ooit een grote populatie door 2 onverwachte nestjes, midden in de winter. Heel moeilijk om een nieuwe thuis voor ze te zoeken bij vriestemperaturen. Maar uiteindelijk vonden we toch een warm gezin voor 4 konijntjes en de weken nadien ontsnapten er nog een 3-tal doorheen de draad. Onmogelijk om ze nog te vangen. Hopelijk kregen ze een mooi leven in de vrije natuur.

De 4 overblijvende vrouwtjes en het ouderpaar kregen hier vervolgens de hemel op aarde. Uiteraard, nadat we met pa konijn eerst eventjes langs de dierenarts passeerden voor een hoognodige 'knip'. Papa Scrumbie heerste met liefde over zijn eega en zijn dochters. Hij beschermde ze met zijn leven en toen zijn 'vrouwen' allemaal hun toevlucht in de ondergrondse holen zochten toen een loslopende herdershond onze tuin binnendrong, bekocht hij het met zijn leven toen hij in de aanval wilde gaan. Tegen de grote bek van de hond had hij geen schijn van kans.

De volgende jaren zetten de 5 dames hun rustig leventje verder. Het kleinste konijntje, de zwarte Satan, vond ik vorig jaar op een koude herfstochtend bloedend op het gras. Vermoedelijk gegrepen door een heel grote kater die ergens achter onze tuin woonde. Ze stierf vervolgens in mijn armen.

Enige tijd later was Junior plots verdwenen. Zij had zich de ziel uit haar lijfje gerend toen de kat onze tuin nog bezocht. Was de opwinding haar teveel en kroop ze in het hol om te sterven? We weten het niet. De verschillende gangen gaan echt heel diep en het is onmogelijk om in de diepte te peilen.

De ganse lente en zomer hadden we nog heel veel plezier aan mama Woodie en haar 2 dochters. Ondertussen liepen ze alle 3 al geruime tijd volledig los in de tuin. Elke ochtend kwamen ze trouw hun korstje brood halen. Ging je onverhoeds buiten, dan moest je soms opletten om niet over de konijntjes te struikelen.

Van de ene op de andere dag verdween mam en dochter Piet Piraat. Ook in het niets opgelost. Geen spoor van een gevecht met eventueel een vos of zo. Heeft de gevreesde konijnenziekte plots toegeslagen?

Sesam bleef alleen over en kwam toch nog geregeld een hapje halen. Maar het was anders. Soms zag je haar, soms ook niet. Ik vond het zo zielig voor haar, zo alleen achterblijvend. Maar ventje had gelijk. Je kunt niet om die reden konijnen blijven in huis halen.

En ineens, na enkele weken, was ook zij er plots niet meer. We vonden haar dood onder een boom.

Misschien zijn de laatsten gewoon gestorven van ouderdom. Erg oud zal een dwergkonijntje misschien niet worden. De kinderen waren ongeveer 4 jaar, de ouders een aantal jaren ouder.

Ergens ben ik blij dat Sesam de koude winter niet alleen meer moet overleven. Ze is nu bij de rest van de familie, ook al zullen sommigen hier ernstige twijfel bij hebben.

Waar ikzelf het meeste moeite mee heb, is de ontzettend lege tuin. Een mooie tuin boordevol herfstbloemen waar ventje al zijn energie in steekt. Maar momenteel heeft hij voor mij zijn ziel verloren. En ook al dacht ik dat ik er tegen bestand was, toch zit ik nu effe te typen met de tranen in mijn ogen.

Een kleine hommage aan onze lieve langoren.

image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg


image.jpg

18:24 | Commentaren (3) | Tags: huisdieren |

29 september 2013

Ons logé'tje is opnieuw weg

Vorige week zondagnamiddag kregen we een logé'tje in huis. Tot gisterenvoormiddag. Een goede week dus. Een klein schattig ding dat overliep van energie, zijn melktandjes non-stop scherpte aan je handen, je voeten en enkels. Een klein uitgehongerd wezentje dat zich vol overgave op zijn eet- & drinkbakje stortte, netjes zijn behoefte deed in de voorziene kattenbak, zonder ook maar één ongelukje. Dat van uitputting op je schoot in slaap viel of zijn toevlucht zocht in zijn eigen slaapnestje. Dat enthousiast in het rond schoot met een eenvoudig elastiekje of non-stop achter een isimo balletje aanliep.
Alle 4 amuseerden we ons met het gitzwarte schepseltje. En kleine Flipper, zo heette hij, genoot op zijn beurt van de aandacht die hem te beurt viel.
Eén iemand mocht hem niet. Ons Mollie! Terwijl ik verwacht had dat zij zich met haar moedergevoelens zou ontfermen over het piepjong katertje. Ja, salu! Verkeerd gegokt. Ze vertikte het om één poot over de drempel te zetten gedurende de ganse week. Uit medelijden gaven we haar eten dan maar op het terras. Gelukkig was het nog een zachte herfstweek. Wilden we ze aaien, dan liet ze ons even begaan tot ze vermoedelijk de geur van haar kleine concurrent aan onze handen rook. En vervolgens blies of ons trakteerde op een vlijmscherpe klauw.

Flipper is terug thuis nu. Met pijn in het hart verdween hij opnieuw uit ons leven. Maar toch ook met wat opluchting want een dikke 24 uur later komt Mollie opnieuw in huis en zoekt opnieuw toenadering. Back to normal dus. We zijn opnieuw vrienden.

image.jpg



huisdieren



image.jpg

17:57 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

23 juli 2013

Niet alleen de mens puft er onder

huisdieren

Ze opteert meestal een plekje onder onze laagstam appelboom bij dergelijke temperaturen. En heel af en toe onder de tuinstoel. Maar ze is niet echt in haar sas. Jammer dat er geen ritsje aan haar pels is.

16:59 | Commentaren (3) | Tags: huisdieren |

16 juli 2013

Zon of schaduw ?

En ze zijn zo slim om toch een koeler plaatsje op te zoeken. Maar graag in onze buurt zelfs al biedt de tuin zoveel betere beschutte plekken.

huisdieren

14:08 | Commentaren (0) | Tags: huisdieren |

Toegangshek

Beetje snel en primitief geschreven, maar de boodschap is wel duidelijk voor bezoekers die rechtstreeks via het tuinhekje willen binnenkomen. En origineel op zijn minst ;-)

image.jpg

13:50 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

19 mei 2013

Nutella actie (2)

Niet iedereen lust choco, zoveel is duidelijk !

uk.jpg

Luilekkere zondag

Als de zon uitzonderlijk eens extra gul is in ons Belgiëlandje, heb je 2 opties:

- ofwel stap je in je auto op zoek naar een tijdverdrijf, zoals een bezoek aan de Zoo Planckendael, een recreatiedomein, ... en dan moet je aanschuiven alvorens je een vrije parkeerplaats tot de jouwe kunt rekenen, aanschuiven tot je de kassa gepasseerd bent, en dan ... ben je temidden van 100-den andere Belgen.  We zijn nu eenmaal kuddedieren. We lopen vervolgens vaak in mekaars weg, irriteren mekaar soms door onze luidruchtigheid, verliezen ons geduld, ...

- ofwel blijf je in je eigen tuin en geniet je van alles wat bloeit, groeit, kruipt, zoemt en huppelt in je buurt.  Of van datgene dat nu net eens verkiest om jou die dag te imiteren.  Kuddedieren toch he Knipogen

6q 182.jpg

 

 

huisdieren,geluk,geen meeloper

18 mei 2013

Mollie x2

Vind het verschil: 2x Mollie waarbij ik 1x het geluid van een hond nabootste.

image.jpg

image.jpg

17:48 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

01 mei 2013

Op een mooie lentedag

wilde onze Woodie wel even 'gevangen' worden in het fototoestel van de jongste dochter.  En met succes.

1.jpg

14:36 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

06 april 2013

Leven in vrijheid

Onze 3 konijnen hadden het al geenszins slecht, maar sedert één van hen regelmatig uitbrak en zo genoot van zijn uitstapjes in onze tuin, heeft ventje vandaag een opening in de draad gemaakt zodat ze alle 3 de volledige tuin kunnen verkennen.  

Zalig om zien, 3 nijntjes die vrij over het grasveld huppelen.

85 025.jpg

17:22 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

03 maart 2013

Konijn versus kat

 Bureaublad.jpg

We hebben één konijntje dat regelmatig uit het afgebakend stuk ontsnapt.  Nooit geweten dat een konijn zo hoog kon springen, maar toen ik het de 1ste keer met eigen ogen zag, verslikte ik me gewoon in mijn eten.  Hoe gauw hij er uit is, des te sneller zit hij er ook terug in.  En als hij mij in de tuin ziet en ik roep 1x 'Piet, in uw hok en snel', dan gehoorzaamt hij onmiddellijk.  Wie kan er zeggen dat hij/zij een konijn heeft dat luistert? Lachen

Deze voormiddag kreeg poes Mollie het konijn in de gaten en sloop voorzichtig naderbij.  Het eindigde net omgekeerd en heel verrassend.  Poes achterna gezeten door konijn.  Maar dat plaatje is jammer genoeg volledig mislukt.

15:23 | Commentaren (7) | Tags: huisdieren |

23 september 2012

Ze zijn al met 2

de bewonderaars (?) van ons Mollie.  Alleen staat zijzelf er nog steeds even afkerig tegenover Lachen.

15 001.jpg

20:03 | Commentaren (3) | Tags: huisdieren |

16 september 2012

R.I.P. kleine Satan

Toen we deze ochtend de rolluiken optrokken, zagen we aan de zijkant van onze tuin iets gevlekt in het gras zitten. Wat op het eerste zicht poes Mollie leek te zijn, bleek uiteindelijk een dodelijk gewond dwergkonijntje te zijn.  Onze zwart gevlekte kleine Satan.  Hij leefde nog, maar was doornat aan zijn pootjes en onderbuikje, bloed kwam uit zijn neus en mond en ook opzij van zijn kleine hoofdje.  Hij was de schuchterste van de 6 en we konden hem nooit aaien, maar nu kon ik hem moeiteloos optillen.  Het beestje had het duidelijk heel zwaar.  Een piepende en reutelende ademhaling, bloed in de kleine longen?  Ik stond er half bevroren in mijn nachtkleed, maar hield het beestje tegen me aan in de hoop hem zo opnieuw wat warmte te geven.  Wie weet hoeveel uren hij al op het natte gras zat.  Ondertussen werd duidelijk dat ook een 2de konijntje los in de tuin zat.  Met veel moeite kon ventje het vangen en weer in het afgebakend stuk tuin zetten.  Gelukkig was hij ongedeerd.  Sporen in hun domein deden ventje aan een vos denken.  Deze keer geen hond, maar het resultaat is even erg.  Terwijl ik kleine Satan zachtjes aaide, poogde hij zijn hoofdje omhoog te tillen en zag ik zijn 2 oogjes.  Het leek alsof hij me aankeek en wilde zeggen 'leg me maar ergens neer, het is te laat' of was het 'bedankt voor die fijne jaren dat ik in jullie tuin mocht doorbrengen'.  Een mens maakt zich mogelijk vanalles wijs.  Maar feit is dat hij wriemelde en echt moeite deed om mijn blik te vangen.  Ventje heeft hem overgenomen en in het echte konijnenhok gelegd, op het zachte en droge stro.  Toen de oudste dochter luttele minuten later ging kijken, was hij al definitief ingeslapen.  Gelukkig geen pijn meer, maar ik vraag me af hoeveel uren het diertje heeft geleden.  De natuur is vaak zo meedogenloos.  En vraag is nu of we meer bezoek mogen verwachten.  Nog 4 nijntjes.  Ze zitten niet in een klassiek konijnenhok, maar hollen vrij rond en slapen in hun ondergrondse holen.  Ik kan alleen maar hopen dat ze vanaf nu, bij het invallen van de duisternis, diep onder de grond kruipen, dicht bij elkaar en pas bovenkomen bij het daglicht.

Kleine Satan, zo genoemd omdat hij onpeilbaar was.  Je kon hem niet aaien, holde altijd weg nét vooraleer je een deftige foto kon nemen, de donkerste van de hele nest.  Op onderstaande foto vind je hem rechts beneden.  Toch een zeldzaam foto'ke gevonden.

1.jpg

Een 

10:33 | Commentaren (6) | Tags: huisdieren |

08 september 2012

Poezen

Je hebt poezen die je zelf in huis haalt en die je vrijwel meteen rechtsomkeer stuurt, omdat het helemaal niet klikt met de al bestaande huispoes (zie mijn postje op 12 juli), maar af en toe heb je ook een poes die zich je huis en tuin zelf toeëigend.

Wie ze is, geen idee.  Ze slaapt ondertussen al 4 nachten in onze garage, in de doos van onze Mollie.  Ze kreeg gisteren voor de eerste keer van ons kattebrokjes en we mochten ze ook aaien.  Vandaag zette ze haar eerste poezenstappen over onze drempel en deed meteen alsof ze hier al heel lang thuis was en ook heel wat mocht.

Maar ze oogt blakend gezond, dus ergens in de buurt moet ze wel een baasje hebben.

67 019.jpg

 

 

67 020.jpg 


Dikke liefde tussen Mollie en haar (hem?) is (het) nog niet, maar aanvankelijk grolden ze alle2 tegen mekaar.  Nu geeft Mollie nog een symbolische grol, terwijl de andere ondertussen ongestoord zijn wasje doet.  En de afstand tussen beiden is al herleid naar een halve meter.

19:18 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

03 augustus 2012

Waarvoor dient een vensterbank ?

Om je er lekker uitgestrekt op te nestelen natuurlijk.

15 002.jpg

16:13 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

27 juli 2012

De dorstigen laven

Door de jongste dochter

Nieuwe map (2).jpg

10:01 | Commentaren (1) | Tags: huisdieren |

12 juli 2012

Gebruik voortaan je verstand, niet je hart

Dit nam ik me gisteravond voor om vanaf nu in toepassing te brengen.
Maar momenteel zit ik nog een tijdje op een emotionele roetsjbaan: ik voel me laf, ben kwaad op mezelf, heb het gevoel dat ik mensen gebruikt heb, voel me oerdom, mis vermoedelijk doorzettingsvermogen in dit geval en koos voor de makkelijkste oplossing, ... en nog zoveel meer.   Maar toch voel ik me ook een tikkeltje opgelucht (dit woord dekt de lading niet echt - ben zo blij) dat alles weer bij het oude is.

Waarover heeft ze het hier in godsnaam, voel ik je al denken.

Wel ... trouwe volgertjes weten dat we poezenliefhebbers zijn.  Net getrouwd: poes in appartement.  Zoveel jaren later verhuisd naar een woning:  een nieuwe poes en huisgenoot kwam zomaar aanwandelen.  Na enkele jaren verdween ze jammer genoeg ook plots.  Weer enkele jaren later 2 kleine poesjes (broer en zus) geadopteerd van een collega.  Broer Mollie is helaas al enkele jaren terug gestorven.  Zus Mollie is nu bijna 8 jaar en rotverwend Lachen door ons, maar ook zooo ontzettend geliefd.  We kennen elkaar door en door en wij passen ons moeiteloos aan, aan haar vreemde trekjes.  Onze grote tuin is haar tuin en dat laat ze maar al te vaak blijken als er een vreemde poes een 'binnendoortje' neemt.  Hard blazen en een hoge rug is het gevolg ... bij beide poezen ... waarop die van ons direct het huis binnenstuift als het maar enigszins kan.  Beetje angst hebben, zit haar wat in de genen.  Net zoals bij haar broer Moesti, dat was pas een schrikkentist.  Maar ook zo'n ontzettend aanhankelijk  beest.

Maar kom ... af en toe dacht ik dat Mollie zich wat eenzaam voelde en misschien wel nood had aan een vriendinnetje,  een klein zachtaardig 'zusje'.  Ventje liet me dan altijd verstaan dat Mollie een eenzaat is, die geen nood heeft aan andere katten, bewijs daarvan hoe ze steeds reageert als een andere kat zich nog maar eventjes laat zien op haar territorium.  En zo bleef het steeds bij een vaag verlangen.

Tot ik op FB via via te weten kwam dat een jonge mama, noodgedwongen van een huis naar een appartement verhuisd en in bezit van een 1,5 jaar jonge speelse kattin, die niet echt leek te wennen aan een nieuw leven op de 4de etage, een nieuwe thuis zocht voor haar Billie.   

En ik hapte toe.

En Billie kwam hier gisterenvoormiddag toe.  Een enorm zelfverzekerd & krachtig ding, dat in een mum van tijd alle kamers verkend had, moeiteloos overal opsprong, overal bezit van nam ... ook van Mollie.  Blazend stonden ze gedurende enige tijd tegenover mekaar, waarna Billie de living voor de rest van de dag meed.  Mollie die vermoedelijk de voorbije nacht op pad geweest was, ging na een tijd weer liggen en tot in de namiddag lag ze in haar dagelijkse diepe slaap.  Ondertussen zette Bilie haar verkenningstocht verder.  Ze kwam kopjes geven en je mocht haar even aaien, maar duurde het te lang, dan blies ze je gewoon omver en liet haar scherpe klauwen zien.  Naast haar gitzwarte pels, vielen haar lange scherpe & spierwitte nageltjes maar al te goed op.  Stond ze halfweg de trap ongeveer op je ooghoogte en je passeerde er toevallig, dan blies ze je toe met wijd opgengesperde bek.  Waarbij je je te pletter schrok. Zo zelfzeker was ze dan toch ook weer niet, vermoedelijk was het ook een portie angst, onrust om het onbekende dat haar overviel.  Het was een heel chaotische dag met een oudste dochter die de nieuwe poes niet eens durfde aanraken, haar vriend die regelrecht aangevallen werd door een poes die hem in de benen klauwde, ventje die thuis kwam van zijn werk en poes liet merken dat hij niet hield van een blazende & klauwende kat .. waarbij ventje het onderspit delfde.  Aanvankelijk boordevol moed en vastbesloten om de nieuwe poes een mooie thuis te geven, was mijn enthousiasme in de loop van de uren, al gestaag bergaf gegaan.

En dan werd Mollie wakker en begon zich uitgebreid te wassen & uit te rekken, zich op dat moment geen rekenschap meer gevend van het nieuwe gezinslid.   Die laatste, Billie had haar maar al te goed in de gaten.  Gestrekt lag ze op de keukenmat, haar gifgroene ogen onophoudelijk op Mollie gericht.  Toen die zich uiteindelijk in beweging zette, richting keuken, bleef Billie liggen, maar strekte haar nagels in volle lengte uit en begon onophoudelijk te blazen.  Verstijfd bleef Mollie staan, geen haar op haar pels dat er nog aan dacht om de keuken binnen te gaan.  Na hééél vééél tijd lukte het ons om Billie in een andere kamer te krijgen.  Maar Mollie hield poot bij stuk en weigerde uit de living te komen.  Zachte dwang hielp geen zier: Mollie kroop achter het bureaumeubel, onder de dressoir, zetel, ... nooit geweten dat ze zich zo plat kon maken.

Onze poes die dol van angst was in haar eigen huis, onze lieveling.  Ventje die dan ook nog zei, als je ze nu toch op één of andere manier buiten krijgt, dan durft ze het huis nooit meer te betreden.  Ze is te oud voor verandering en ze is gewoon angstig van aard.  En ik brak.  En ik besefte eigenlijk dat ventje van bij aanvang gelijk had.  Er is er tenminste nog één die zijn verstand hier ten huize gebruikt.

En ik stemde murw en totaal bedremmeld opnieuw af met de vorige eigenaresse en vroeg of ik Billie diezelfde avond nog mocht terugbrengen.  Ik weet het, dit is laf, ik had het tenminste misschien enkele dagen kunnen volhouden.  Maar zou Mollie er dan nog geweest zijn?  Ik weet het niet.  Wat ik wel besef is dat ik ze al die heisa best had kunnen besparen.  Mijn ventje heeft ze gisteren dan toch, terwijl wij met poes Billie weg waren, met heel veel moeite kunnen buitenkrijgen.   Enorm schichtig is dan geruime tijd later nog even poolshoogte komen nemen tot aan de achterdeur.  Is het gevaar wel echt geweken?  Deze ochtend kwam ze in de tuin maar weigerde binnen te komen.  De angst zat er nog in.  Een half uur geleden kwam ze voorzichtigjes terug en betrad eindelijk het huis opnieuw.  En nu ligt ze superlekker te slapen.

En voor poes Billie zoekt de eigenaresse opnieuw een nieuwe thuis.  Alhoewel, toen ik ze er gisteren afzette, voelde poes zich meteen als een visje in het water.  Zocht meteen haar vertrouwde plekjes op. Zooo gelukkig!  Geen klauwen meer te zien en aaien, ... ze had niks liever.

Daarom ook die mengelmoes aan gevoelens.  Had ik langer doorgezet, dan had het bij ons mogelijk ook wel goed gekomen.  Misschien ...  ik ga toch nog geruime tijd met een 'kater' zitten.  En dat in de 1ste vakantieweek. 

huisdieren
Ons trouwe Mollie

11:39 | Commentaren (6) | Tags: huisdieren |

29 juni 2012

Vakantiestemming

D'r is er eentje die hier ook heel content is dat iedereen stilaan in vakantiestemming begint te komen.

 

IMG_0112.JPG

15:08 | Commentaren (5) | Tags: huisdieren, fotokes |

28 mei 2012

Wat dacht je van ...

Queen Mollie

325 003.jpg

09:29 | Commentaren (3) | Tags: huisdieren |

26 mei 2012

Ooit ... was de kat nog een kat

Bakje volledig gevuld met Whiskas droge brokjes, je weet wel van die grote zakken (regelmatig kiezen we voor een andere variant), kommetje water bijgevuld, schoteltje frisse melk.  En toch ... meer dan een vluchtig ruiken en een verbaasde blik 'is dit het', kregen we niet van haar.  Vervolgens kattekop omhoog, ogen op jou gefixeerd.  En dan wist je het wel.  Je neemt een klein doosje, schudt er vervolgens even mee en aan de plotse opwinding die zich van de kat meester maakt, weet je dat je juist zit.

6.jpg

Whiskas Temptations - niet voor niks noemt het zo.  De kat is er dol op en als je het eenmaal gegeven hebt, kost het je de grootste moeite om ze opnieuw te laten wennen aan de andere, goedkopere voeding van Whiskas.  Voet bij stuk houden, noemt zoiets, maar als je continu een jankende kat achter je hielen hangen hebt, dan geef ik je het raden wie het eerst toegeeft.

Toen de meisjes nog klein waren en ik ze te voet van de kleuterschool ging halen, kregen we onderweg plots het gezelschap van een kleine poes.  Een zwervertje dat huisde in een ruwbouw, onder het stof en cementgruis stak en totaal uitgehongerd was.  Tuurlijk haal je de poes even aan, hoe zou je zelf zijn, en het resultaat was dat we vanaf dan één gezinslid rijker waren.  Ons Minou, een superlief aanhalig en dankbaar kattebeest.  De 1ste keer dat ze onze tuin betrad gaven we haar de overschot van onze maaltijd: petatjes gemend met wat vleesjus en enkele stukjes vlees.  Vol overgave stortte ze zich er op en ook de volgende dagen stond dit op haar menu.  Minou was er dolgelukkig mee.

En dan ... weekend!  We brachten van de supermarkt een blik Whiskas mee.  En vanaf dan werd Minou het slachtoffer van de uitgekiende marketingstrategieën van deze dierenvoedingfabrikant.  En werd ze een Whiskas poes.

Petatjes met vleesjus: bah !

Geld zou ik geven om te weten te komen wat er in zo'n bakje Temptations zit.

08:38 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren |

20 mei 2012

Lazy sunday

huisdieren,fotokes



huisdieren,fotokes



huisdieren,fotokes

20:32 | Commentaren (2) | Tags: huisdieren, fotokes |

27 april 2012

Ze zijn er nog steeds, gelukkig maar

Onze 5 konijnen-vrouwtjes hebben de ijskoude winter overleefd, in hun holen diep onder de grond.

En nu is het opnieuw genieten van de lente en het smakelijke groen.  Je kunt ze met niks gelukkiger maken dan met struikjes Paardebloemen.

DSCF6196.jpg

En die zijn trouwens voor de mens ook heel heilzaam.  Kijk maar eens op de site van Tuinadvies.

19:07 | Commentaren (4) | Tags: huisdieren |

03 april 2012

Bruintje de Gerbil

Vandaag is ook onze 2de gerbil gestorven.  Al een ganse dag wist Bruintje met zichzelf geen blijf en je kon alleen maar hopen dat het einde snel naderbij kwam.  Als je trachtte hem aan te raken, gaf hij eerst nog een venijnige trek met zijn snoet, maar vandaag had hij zelfs daar de fut niet meer voor.  

Ventje heeft hem ondertussen begraven, naast onze Stitch.  

Fieke en Bruintje.jpg

Beide gerbils zijn rond de 3,5 jaar geworden, een behoorlijke leeftijd voor deze woestijnratjes.  En de jongste dochter had er van in het prille begin een band mee.  En ook al zaten ze in een gesloten bak en vertoefden ze heel wat uren per dag in dromenland, toch is er nu het gemis.  En moeten we wennen aan het feit dat onze knagertjes ons verlaten hebben.

DSCF1132.jpg

18:33 | Commentaren (4) | Tags: huisdieren |

21 januari 2012

Waarmee vult een kat haar dagen ?

DSCF5873.jpg 

met slapen in haar mandje dat op de vensterbank staat

DSCF5877.jpg

of als ze wat extra ruimte nodig heeft, rechtstreeks op de vensterbank

DSCF5878.jpg

en als het daar te warm wordt, want uiteindelijk is het net boven de chauffage, dan zoekt ze het één metertje verder op mijn bureaustoel

 

kun je ze ongelijk geven, met dit 'k'-weder ?

17:16 | Commentaren (4) | Tags: huisdieren |