27 april 2017

Benidorm - meer dan hoogbouw

Ik spreek me niet uit over het esthetische uitzicht van de hoogbouw en of ze een terechte gooi doen naar de Unesco Werelderfgoedlijst. Feit is dat je het wel eens moet gezien hebben. Geen enkel gebouw heeft er zijn gelijke.
Het drukst volgebouwd is de Playa Levante.
Aan de andere zijde van het ooit zo pittoreske vissersdorpje, heb je de Playa Poniente. Mijn trekpleister. Rustiger, een mooie wandelboulevard en charmante spots. 25 jaar geleden verbleef ik er 2 jaar na elkaar. In al die jaren is het ook stevig veranderd en werd er heel wat bijgebouwd maar het is nog steeds herkenbaar en heeft een flink stuk van zijn eigenheid bewaard.

uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


uit in het buitenland,uit-benidorm


'In Tempo', 'Twin Towers' of 'Diamant Toren' omwille van het uitzicht. Al jaren leegstaand en onafgewerkt. Staaltje van grootheidswaanzin? Aanvankelijk getekend op een 20-tal etages en heel euforisch, nadien verhoogd tot 47 verdiepingen. En ... waarbij het verdertrekken van de lift vergeten werd.

05 juni 2012

Benidorm

16 april 1992


Benidorm, het gelijknamige feuilleton dat ong. 1,5 jaar geleden ons TV-scherm opeiste, herinneren velen zich misschien nog.  Maar heb je al eens écht kennisgemaakt met deze, vooral bij de minder jonge leeftijd, fel begeerde toeristische trekpleister?

Een ideaal tussendoortje voor wie in de druilerige wintermaanden over enige snipperdagen beschikt, een batterij dient vol te laden, wil genieten van zon, zee, lucht en natuur, niet platzak wil terugkeren en vooral voor hij of zij die zich een beetje als thuis wil voelen.  Want landgenoten omcirkelen je voortdurend, soms tot vervelens toe, als wespen rond een pot honing.


In gedachten zie ik een tafereeltje.  Tientallen vlijtige kinderhanden die een ontelbaar aantal snippers van een tot flarden gescheurd tijdschrift willekeurig naast elkaar kleven op een reusachtige ondergrond.  Her en der nog enkele witte verfspatjes en klaar is kees.
Het eindresultaat is beslist verwant met het landschap dat zich vanuit de boeing 737 onder mijn ogen openbaart, eenmaal het witte wolkengordijn zich heeft opengeschoven.  Ik voel me goed, de vrijheid lonkte en met geen stokken hadden ze me kunnen weerhouden het kille Belgiëlandje te verlaten.  Tot ziens naarstige werkers, bleke landgenoten, ik post jullie wel een kaartje.  Maar de straf voor mijn spontane uitbarsting van ongemeend egoïsme blijft niet lang uit.  Mijn vrijheid wordt plots aan banden geslagen als ik gevangen tussen de flank en een allerliefste corpuleuze dame hevig worstel tegen de misselijk makende turbulenties waaraan de boeing ten prooi valt.  En ik neem me beslist voor dat het de laatste keer is dat ik aan boord van zulk 'n hels tuig stap.  Amper 2u later behoren mijn zwetende handpalmen en de brok in mijn keel tot het verre verleden en in volslagen harmonie met mezelf en mijn omgeving stap ik het hotel binnen.
Vliegensvlug bagage afgeworpen en na enkele passen sta ik reeds aan het strand waar ik oog in oog sta met de subtropische plantengroei, een zachtjes rimpelende zee, het goudgeel gekleurde strand en een schitterend blauwe hemel.  Vanop een hoger gelegen terrasje dat een ongehinderd uitzicht biedt op de kustlijn, lijken de palmen me zachtjes welkom toe te wuiven.

1.jpg


Benidorm, het oude vissersdorpje van weleer is gebouwd op een licht hellende en scherpe rotspunt, de Canfaliheuvel genoemd.  Zowel aan de rechter- als linkerzijde wordt het geflankeerd door 2 grote baaien, de Playa Levante en Playa Poniente, waar de toeristische bedrijvigheid zich in de loop der jaren hoofdzakelijk geconcentreerd heeft.  Om het je makkelijk te maken, haal even een reusachtige 3 voor de geest.  De 2 halve cirkels stellen de baaien voor en het scherpe uitsteeksel ertussen is het oorspronkelijke Benidorm.  In het oude dorp zijn de smalle verkeersvrije wandelstraatjes een echte lust voor het oog.  Windowshoppers en het koopgrage publiek komen er volop aan hun trekken en je portefeuille uitdunnen vormt er dan ook hoegenaamd geen probleem.  Net buiten het vroegere dorp stuit je op de drukke verkeersboulevards waar je echter op de brede wandelpromenades ongestoord je verkenningstocht kunt verderzetten.
Wil je de inwendige mens versterken?  Maak dan gewoon je keuze tussen het bonte allegaartje van Spaanse en andere Europese eethuisjes, stuk voor stuk intieme gezelligheid uitstralend.  Of de gastronomie er hoge toppen scheert, durf ik niet verzekeren.  Maar gegeten heb je.  Of opteer voor een ruim & luchtig terras met zicht op zee en droom weg bij het rustgevende geluid van de golfslag.


Een onthutsende vaststelling na het avondmaal.  Inbraak in mijn kamer - dit is toch niet mogelijk!  Een slordige hoop van snel doorzochte en door elkaar gegooide spullen grijst me tegemoet als ik over de drempel wil stappen.  Het idee dat een onverlaat met zijn grijpgrage vingers mijn eigendom betast heeft, geeft me een groter gevoel van afschuw dan de vaststelling dat er een klein geldbedrag ontvreemd werd.  Ik prijs me gelukkig de raad van de hostess te hebben opgevolgd door het meeste geld en enkele waardevolle voorwerpen in de daartoe voorziene safe te hebben opgeborgen.  Na aangifte van de diefstal en alle mogelijke barricaderingstoestanden, een echte James Bond waardig, te hebben aangebracht, leg ik me te rusten.  Een tamelijk onrustige nacht valt me ten prooi.

1.jpg


De volgende ochtend Cala ontdekt, een kleine windvrije baai tussen 2 hoge rotspartijen.  Heerlijk zonnen is het hier en zalig rustig vergeleken met het centrum van Benidorm.  Slechts weinig horecazaken gaan met hun deel van de baai lopen.  Een kleine markt waar de meest veelzijdige artikelen zoals lederwaren, antieke spulletjes, fruit, groenten, tot zelfs Brussels wafels toe, te koop worden aangeboden, lukt heel wat mensen op de been.


Na een bezoek aan het shopping centrum 'Continente' dat in het gebergte op ongeveer 1,5 km van Benidorm gelegen is, sta ik op een heuvelrug, met voor mij in de diepte Benidorm.  Het is een ietwat illuster aanzicht.  Net als in vele zuiderse grootsteden bevinden zich ook hier enkele 'krotwoningen' verdrongen uit het centrum en letterlijk overeind gehouden door alle mogelijke 'bouw- en plastiekafval'.  Kaartenhuisjes die bij de minste zucht in elkaar lijken te vallen.  De zon wordt uit mijn blikveld verdrongen als een dikke rooksliert opstijgt van een primitief kampvuurtje.  Daarachter tronen enkele ruwe skeletten van de nog te voltooien betonnen hoogbouw die het binnenland stapsgewijs inpalmt en aan de horizon verdringen hun afgewerkte broers en zussen zich, elkaar de loef afstekend door hun verscheidenheid in afmetingen & kleurtinten.
Ook deze toeristische badplaats kent een ongebreidelde wildbouw, torenhoge blokkendozen waarbij je de indruk krijgt dat het aanbod alsmaar meer de vraag lijkt te overtreffen.

2.jpg


Een eilandje, niet echt de moeite waard omwille van zijn 'inhoud' maar eerder voor het overweldigende uitzicht dat je er geniet op de baaien van Benidorm, is het Pauweneiland.  Je kunt er niet omheen, waarheen je oog ook glijdt over het water, steeds word je blikveld gestoord door deze rotsmassa.  Een legende doet de ronde dat in een ver verleden een reus verliefd was op een prinses.  De koning, haar vader weigerde echter een huwelijk tussen de twee.  Dol van woede brak de reus vervolgens een stuk rots uit een wat verderop gelegen bergkam en gooide dit met al zijn kracht in het water.  De eigenaardige hap uit de verder overigens gladde bergkam doet je inderdaad vragen stellen.
Een boot brengt je om het uur vanuit het haventje naar het met rotsblokken en cactussen bezaaide eiland.  Op mijn weg naar de top van het eilandje ontwaar ik om de haverklap bontgekleurde hanen die me van tussen de cactussen aanstaren.  Hun gekakel lijkt zich als een echo van de ene naar de andere kant van het eiland te weerkaatsen.  Bij nader inzien blijken er zich toch een aantal hennetjes tussen te bevinden.  Goed zo, dan hoeven de beestjes hun dagen toch niet in ledigheid te slijten.  Voor mijn voeten trippelt zowaar een koppeltje voorbij.  Trots als een pauw volgt de mannelijke heerser zijn kippetje.  Dit brengt me terug bij de naam van het eiland.  Voor een aantal jaren bleken er nog verschillende exemplaren van die fraai ogende beesten op het eiland te vertoeven.  Enkele toeristen vertelden me dat vele hongerige magen, enkele goede vangsten hebben gedaan waardoor de oorspronkelijke populatie zienderogen verminderde.  Mogelijk hebben ook andere factoren een rol gespeeld.  Het is een feit dat ik slechts één, in gevangenschap verkerende pauw heb opgemerkt.  Eenmaal boven op het eiland aanbeland, stuit ik op een versperring.  Het blijkt dat omwille van ecologische redenen een deel van het eiland is afgeschermd.  Op die manier kunnen zeldzame vogels hier ongestoord broeden.  Misschien dat het eiland in dit afgebakende stuk zijn naam nog eer aandoet.  Als je toch op het eiland bent, kun je van de gelegenheid gebruik maken om een tochtje met de aquascope te maken.  het toestel lijkt op een reusachtige vis en gunt je een vrijpostige blik in de mysterieuze onderwaterwereld.

guadalest-1.jpg 

guadalest-2.jpg


Een miezerig grijze dag doet me in de namiddag eensklaps besluiten niet louter passief met een lekker drankje onderuit te zakken, maar integendeel de benen uit te slaan en een uitstap te ondernemen.  Doel: Guadelest, een hoog in de bergen gelegen dorpje op +- 1,5 uur rijden van Benidorm.  Zowel 's ochtends als 's namiddags kan dit oord met de plaatselijke lijnbus bezocht worden.  Blijkbaar delen slechts weinigen mijn idee want met 8 personen beladen, klautert de bus moeizaam naar boven.  Het uitzicht langs de weg varieert van overdadig vruchtendragende sinaasappel- en citroenbomen, van bloeiende amandelbomen tot olijfbomen en stekelige cactussen toe.  Terrasbouw is hier een veel voorkomend verschijnsel.  Het dorpje Guadelest is gebouwd op een berg tegen de rotswand aan.  Op de top van de berg bevond zich ooit een zwaar verschanste burcht, een waar kunstwerk van verdedigingstechniek.  In 1744 heeft een aardbeving deze berg hevig door elkaar geschud en het kunstpatrimonium fel toegetakeld.  De tand des tijds heeft ook zijn zeggetje gehad en vandaag de dag herinnert enkel nog een ruïne aan het eens zo trotse verleden.  Niettemin zou het jammer zijn er achteloos aan voorbij te gaan.
Nog 2 toeristencars merk ik in het dorpje op, vermoedelijk al even schaars gevuld, want slechts heel sporadisch ontwaar ik iemand.
De niet-aflatende regen, de verleiding van vele kitscherige uitstalraampjes en de bars en taverna's die in grote getale aanwezig zijn, doen hun werk grondig.  Mijn medepassagiers vallen stuk voor stuk af en moederziel alleen sta ik wat later, nog nahijgend van de vele uitgehouwen treden in de ruïne.  Onmenselijk stil is het rondom mij, enkel het verre geschel van een kerkklokje en de huilende wind doorbreken mijn gedachten.  Het uitzicht getuigt van een verbluffende schoonheid.  Voor mij zie ik een immens dal dat zich oneindig ver uitstrekt tot het te pletter loopt op een ondoordringbare bergketen.  Er hangt een sfeer van geheimzinnigheid rond deze plaats en het mysterie wordt er alleen maar groter op, als de omringende bergtoppen zich verschuilen in de dikke grijze wolkenmassa.  Eén geworden met mijn omgeving geef ik mijn gevoelens de vrije loop.  God, wat zijn wij nietig vergeleken met deze ruwe, ongetemde maar prachtige natuur.  Onze techniek is zo vooruitstrevend; moderne transportmiddelen verplaatsen ons in een minimum van tijd naar de andere kant van de aarde, de beschikking over in ijltempo elkaar opvolgende snufjes die ons dagelijks bestaan alsmaar meer vergemakkelijken, de wereld die binnenkomt in onze huiskamer.  Maar dat alles is zo vanzelfsprekend, de mens drukt er zijn stempel op, je hebt het volledig in de hand en je kijkt er amper nog van op.  Dit uitzicht daarentegen!  Onaangetast door mensenhanden, krachtig en onherbergzaam, nog een hele wereld verbergend.  het maakt je stil en herleid je tot een nietig levend stipje op aarde.
De sluier van het verleden opent zich voor mij en ik denk zowaar een glimp op te vangen van een gestalte in een van de venstergaten van de burcht.  Woeste krijgsmannen bestormen de burcht maar worden zonder genade van het toneel geveegd.

1.jpg


Verveel je je op het strand of wordt Benidorm je wat te klein (hetgeen me tamelijk onwaarschijnlijk lijkt), dan heb je nog een massa alternatieven om de dag door te komen.
Wat te denken van een bezoek aan Alicante, de provinciehoofdstad.  Elk uur vertrekt een lijnbus en brengt je er op een klein uur naartoe.  Of de zigeunermarkt in Altea - een bezoek meer dan waard.  Wel extra oppassen voor geld & andere waardevolle voorwerpen is hier de boodschap, en laat je vooral niet verleiden door de onschuldig uitziende zigeunerspelen.  Het motto hier luidt: de waarheid is niet wat je oog ziet.  Vergeet ook Calpe niet als je wat cultuur wil opsnuiven.  Het stadje is gelegen aan de voet van de Penon de Ifach, het symbool van de Costa Blanca, een reusachtig gevaarte dat wel eens vergeleken wordt met de rots van Gibraltar.  Het is een overblijfsel van een utgedoofde kraterkegel die tot ver in zee reikt en meer dan 300 m hoog is.  Een fikse wandeling brengt je in ongeveer 1 uur naar de top, die je een prachtig uitzicht biedt op Calpe.  
Wat dacht je van een fikse sprong in het verleden, meer bepaald 400 jaar en neem deel aan een Middeleeuws banket en toernooi in het kasteel van de Comte d'Alfaz.
Voor de dierenliefhebbers wacht het Safari Park in Vergel, gelegen tussen Alicante & Valencia.  Je wordt er onder meer vergast op een dolfijnenshow, allerlei exotische vogels stelen de show en kinderen kunnen er hun hartje ophalen aan de go-karting, motocross, trampolinespringen, ...
Of Cactusland met zijn 1500 verschillende cactussoorten in alle formaten, vormen en kleuren.  Voor de meer avontuurlijken onder ons is er de Jeep Safari, waarbij je zowel aktief als passief kunt deelnemen.  De 4wheel-aangedreven jeep besturen en het ongerepte binnenland veroveren of luilekker op de achterbank en genieten van de sightseeing.  De keuze is aan u.  In elk hotel of reisagentschap wordt u overstelpt met deze en nog veel meer suggesties om van uw verblijf een geslaagde vakantie te maken.

Hoe u ook verkiest uw dagen door te brengen, in de hemel op Spaanse grond kunt u zich niet vervelen. 

 

21:25 | Commentaren (3) | Tags: verhaal, uit-benidorm |