11 oktober 2015

Dinant en omgeving

In augustus trokken ventje en ik voor een 3-tal dagen naar de Ardennen. Het weer viel best mee. Af en toe een flinke bui, maar ook geregeld een mooi zonnetje. We bezochten oa de plaatsen waar ik als prille 17-jarige heel wat vakantiepret beleefd had. Samen met talrijke andere toeristen. En waar het nu verschrikkelijk doods was! Ok, een kleine 40 jaar geleden lagen de vakantiebehoeften van de modale belg totaal anders dan nu. Onze eigen Ardennen waren heel populair en zeker het bungalowpark in Blaimont. Je moest zoeken naar een plaatsje om de auto te parkeren. Nu moest je bijna zoeken naar een auto. En voor geen geld ter wereld zou ik er 's nachts nog willen verblijven. Ik herinner me nog de leute in en rond het zwembad. Zalige tijden. Door één of ander conflict, is het nu potdicht. In de vakantiemaanden!

image.jpeg



image.jpeg



Gelukkig konden we er nog altijd heerlijk wandelen langsheen de Maasboord, maar daar waar vroeger het struikgewas aan de waterkant werd bijgesnoeid, is er een flink stuk van het traject waar er geen kat meer naar omkijkt. En ook de uiteindelijke bestemming, een stemmig café'tje waar je een overzet naar de overkant kon nemen, staat voor overname.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Le grand Hotel Regnier in Waulsort, de andere oever van de Maas, ademt nog de sfeer van plezierige tijden, maar is volledig lamgelegd.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Ik had er graag even bijgeweest, hoe het toen was:

image.jpeg



We logeerden in Anseremme, net buiten Dinant, in het Best Western Hotel Dinant, Castel de Pont-a-Lesse. Eigenlijk een mooi gerenoveerd landhuis, toch wel met wat chateau-allures, gelegen in een schitterende parktuin.
Maar ook hier werd je toch wat, nee, heel erg weemoedig. Zeker toen we langsheen het minigolf terrein liepen. Een leuk tijdverdrijf dat ook wat in de verdrukking is gekomen.

image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



image.jpeg



Prachtige kanjers van bomen vonden er hun thuis:

image.jpeg



image.jpeg



We gingen een pintje drinken in Hastière, een klein Ardeens dorpje waar we ons altijd thuis voelden. Ook hier tikt het klokje op een andere manier verder.

uit in eigen land, uit-ardennen, uit-dinant & omgeving



Jeugdherinneringen laten zich niet kisten en ik zal me er dan ook van blijven vergewissen dat het ooit weer goed komt.

08 april 2012

Oost west thuis best

Beetje raar toch: een mens kijkt er naar uit om er enkele dagen tussenuit te zijn en eenmaal ter plaatse, verlang je al na één dag om weer in je eigen stekje te zijn.  Blij dat we maar 2 nachten gereserveerd hadden.  Waarom?  Niet echt te verklaren.  Misschien omdat het in de omgeving van Dinant nog zo doods was en er zo weinig sfeer te bekennen viel.  Zoveel handelszaken te huur of voor overname, zoveel huizen te koop. Een uitstapje naar Domaine du Bonsoy in Blaimont:  activiteiten gesloten, amper een kat te zien en tijdens een wandeling werden de hemelsluizen nog maar eens opengezet.  In ons hotel in Pont-à-Lesse hebben we het vrijdag eventjes uitgehouden op het terras, maar ondanks het milde zonnetje, bleek het toch te koud te zijn.  Moederziel alleen zaten we er.

Maar we hebben enkele leuke wandelingen gemaakt, niet in een bos (van die gladde mossige boswegen trekken me allerminst aan gezien ik er dan om de haverklap lig), maar langs kleine straatjes of in een pittoresk dorpje zoals Hastière.  We hebben lekker gegeten.  Kortom, het was leuk, het was kort maar krachtig, het was een mooie omgeving waar we logeerden, we waren er tussenuit, hebben een andere lucht opgesnoven, maar we zijn ook blij dat we weer thuis zijn.  En zo hoort het !

Fotos.jpg

 

Fotos10.jpg

Mooi zicht toch!  Bovenaan een glimp van het Kasteel van Walzin waar we langs deze weg wel niet geraakten.  De grote hoeve weet nieuwsgierigen goed buiten te houden - kijk maar naar de verbodsborden.  Je kunt er wandelen tot je op de oevers van de Lesse botst en enkele jaren geleden, midden in het hoogseizoen, bruiste het er van het leven.  Midden in de Lesse heb je immers van die kleine 'eilandjes' druk bevolkt door kayakkers die er hun picknick hielden.  Op de bovenste foto zie je die plek.  Kayakkers, die ook heel wat van hun bezittingen achterlieten - zie de volgende foto.
 

Fotos3.jpg

Heeft wel een luguber kantje he.  Ziet het er allemaal wel zo onschuldig uit?  Ha, ha.  Feit  is, dat ik er niet zo graag in het donker zou willen achterblijven.  En af en toe ziet de streek er écht wel niet zo uitnodigend uit.  Zie hieronder maar.
 

Fotos13.jpg

Prikkeldraad rond een vervallen hek én zelfs rond een onschuldige boom.

 

uit-dinant & omgeving

Heel weinig mensen te bemerken in & rond het Domaine Bonsoy in Blaimont, maar toen we beneden aan de Maas even de benen strekten en aan de nieuwe site kwamen waar ooit een oude steenbakkerij stond, botsten we er warempel op de beer van Walter Van Beirendonck.  En hij past wonderwel in het geheel.
 
 

uit-dinant & omgeving

Dit doet me toch altijd pijn aan het hart.  Een vervallen & gesloten hotel in Hastière.  Ooit waren we allemaal tevreden met een slaapplaats in een dergelijk etablissement.  Nu staan ze te verkommeren.  Zijn ze aftands, beantwoordt het comfort (als dit er al is) niet meer aan de hedendaagse normen ?  Jammer, het is een stilzwijgende getuige van een ooit zo bruisend verleden.  En als je dit artikel leest, dan denk ik dat het vrij snel onder de sloophamer zal vallen.
 

anser 032.jpg

Ook in Hastière gespot.  Je ziet ze minder en minder in het straatbeeld maar vormden een echte verleiding toen ik kind was.  De rode kleur is verbleekt, de ijzeren plaatjes bevlekt, maar ze functioneren nog.  Pure nostalgie !