18 juni 2017

Mijn laatste rommelmarkt

Het liep stilaan tegen het einde van het rommelmarktje waar ik ook standhouder was. Het verhoopte 'verkoop'succes bleef uit. Jammer want het was de allerlaatste keer voor mij. Het sleuren, opstellen & weer opbergen hing al geruime tijd mijn keel uit. En tuurlijk hoop je dan om de laatste keer toch zoveel mogelijk spullen kwijt te raken. Om te eindigen in schoonheid zullen we maar zeggen. Niet dus! Terwijl ik alle kledij opnieuw in zakken stak om ze onderweg naar huis in een Oxfam container te steken, zag ik vanuit mijn ooghoek een charmant koppel halt houden. Ze bekeken 2 poppen en spraken zachtjes met elkaar. Mijn kans om nog wat kwijt te raken dacht ik. '1 euro per pop, mevrouw', mocht je interesse hebben. Weer even gefluister. Ik neem ze, antwoordde de vrouw vervolgens. Daar heb ik nog wel een plaatsje voor. Weet je, ik ben al in de krant gekomen met al mijn poppen & beeldjes. Als het je lukt, moet je maar eens voorbij komen. Dan kun je ze ook zien staan. En vervolgens gaf ze me haar adres, midden in de stad.

Vrijdag avond ging ik met 2 vriendinnen een hapje eten en besloten we er langs te gaan. Het intrigeerde me wel. En je kunt er echt niet naast kijken. Het is dé blikvanger in de straat. Je hoeft het niet mooi te vinden, het is misschien wat rommelig, maar het is in elk geval speciaal. Automatisch hou je halt en begin je spontaan te glimlachen. Een vrolijke & kleurrijke afwisseling in de vaak saaie straatjes. Opzet geslaagd dus! En het leuke is dat mijn 2 poppen er een nieuwe thuis hebben gekregen.

IMG_4407.JPG



IMG_4408.JPG



IMG_4409.JPG



IMG_4410.JPG

01 mei 2015

Zennegat in Mechelen: prachtig plekje wordt één grote werf

20 sept 2009, een bezoekje aan het Zennegat gaf een prachtige fotoreeks. Vandaag wordt de omgeving volledig ontsierd door de waterwerken die er bezig zijn. Het lijkt ongecontroleerd, overal ligt rommel en staan borden. In niets te vergelijken met enkele jaren geleden. Fietsers laten het plaatsje volledig links liggen en trappen verwoed op hun trappers, in hun zucht om de nodige km'ers te halen.

En toch weet ik dat de heropleving er opnieuw zal aankomen en dat het maar een kwestie van tijd is. En doorheen alle troep blijf ik schoonheid zien. Je hoeft er enkel doorheen te kijken.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



Het is een prachtige wandelweg langs de vaart. Genietend van de bijna historische vaartuigen die er liggen. Die na afloop van al hun zeemijlen een mooi rustplekje gevonden hebben.

image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



image.jpg



Ik zou niet weten wie er het vervaarlijkst uitziet:

image.jpg



image.jpg

16 februari 2014

Het Begijnhof Mechelen en omgeving

Geen Begijntjes meer, maar ook geen gewone sterveling te zien, midden in het Groot Begijnhof Mechelen.  Sommige steegjes leken echt een doodse indruk te bieden.  Ook een beetje verwaarloosd of vervallen soms.  Leegstand. Samen met ventje slenteren op een droge zaterdagnamiddag.  Beetje raar toch.  En meteen overviel me de gedachte dat ik er niet graag 's avonds laat alleen zou willen zijn.  Vermoedelijk voor een flink stuk onterecht, vermoed ik.

99 017.jpg

 

 

99 019.jpg

 

 

99 020.jpg

 

 

99 021.jpg

 

 

99 022.jpg

 

 

99 023.jpg

 

 

99 024.jpg

 

Uitgewist door de tijd ...

99 025.jpg

 

Water in de binnenstad = mooi, trendy & duur wonen.

99 002.jpg

 

 

99 028.jpg

 

 

99 027.jpg

 

3 Prachtige huisjes op de Haverwerf, uit de 16de en 17de eeuw. Het hoekhuis noemt Het Paradijske.  Het huis in het midden De Duiveltjes (vroeger De Verloren Zoon) en links het huis St-Jozef.

99 029.jpg

20 mei 2013

Domein Tivoli in Mechelen

Ventje en ik waren in de buurt en besloten om er even de benen te strekken.  Ooit ontdekte ik het kasteel met park toen ik er vlakbij als uitzendkracht tewerkgesteld was.  En toen de meisjes nog kleuter waren, hielden we wel eens halt in het speeltuintje en de kinderboerderij.

Het is er mooi en rustig wandelen. De kinderboerderij is netjes verzorgd en is beslist een zegen voor de stadskinderen.

6q 192.jpg

 

 

6q 194.jpg

 

 

6q 214.jpg

 

 

6q 195.jpg

Herdenkingsmonument 'Klokken in de wind' voor de verongelukte zanger Louis Neefs.

 

 

6q 206.jpg

 

 

6q 209.jpg

 

 

6q 198.jpg

Mascotte Kadodder die de kinderen 'gidst' doorheen het park.  Prachtig figuurtje van illustrator Marijke Meersman.

 

 

6q 205.jpg

 

 

6q 213.jpg

En wat voor mooie educatieve 'huisjes'.

 

 

6q 212.jpg

 

 

6q 210.jpg

 

 

6q 203.jpg

Er was er daar eentje die zich van zijn beste kant wilde laten zien voor het vrouwtje.

 

 

6q 211.jpg

 

Een beetje geschiedenis...

Corneel Scheppers, een telg uit een bekend Mechels geslacht, is de oorspronkelijke eigenaar van het parkdomein. In 1792 reisde hij naar Rome, waar hij het nabijgelegen stadje Tivoli met zijn vijvers en fonteinen bezocht. Na deze reis besloot Scheppers om op het domein in 1802 een landhuis te bouwen met ringracht , vijver en bijgebouwen. Hij gaf het ganse domein de naam 'Tivoli'.

Corneel Scheppers gebruikte het landhuis enkel als buitenverblijf. Zijn zoon Victor Scheppers, Kanunnik in Mechelen, erfde het landgoed en bracht er tijdelijk een school in onder. In 1877 kocht Martin François LouisVan Diepenbeek het domein. Het landgoed bleef nog twee generaties in de familie. Na de dood van zijn achterkleindochter Renée Degraux-Van Diepenbeek kocht het Mechelse stadsbestuur in 1978 het grondgebied aan. De oppervlakte bedroeg toen bijna 21 hectare.
... 

18:28 | Commentaren (1) | Tags: uit-mechelen |

14 april 2013

Het Spookhotel in Mechelen

Al 20 jaar werk ik voor hetzelfde bedrijf in Mechelen.  Tot voor een 7-tal jaar was de bedrijfszetel in Mechelen-Zuid gevestigd. 's Avonds reed ik regelmatig via de Uilmolenweg naar huis, in de volksmond 'de oude hotelweg' genoemd.  Destijds polste ik eens bij een Mechelse collega's naar het hoe en waarom van deze benaming.  Zij vertelde me toen dat er in de bossen naast de weg ooit een oud hotel stond dat deels in de moerassige grond verdwenen was.  Waar exact wist ze ook niet. De daaropvolgende dagen probeerde ik tijdens het rijden een glimp van het gebouw op te vangen.  Zonder resultaat overigens, wat dacht je nu.  Ik ben het verhaal nooit echt vergeten maar beschouwde het als pure fantasie, totdat de jongste dochter, momenteel fel in de ban van urban exploring (op zoek gaan naar originele verlaten gebouwen om foto's te trekken) me plots aansprak over het 'Spookhotel' of 'Moerashotel' in Mechelen.  Tuurlijk kreeg ze meteen mijn volste aandacht.  Wat blijkt ... dit hotel, of beter, de betonfunderingen van dit hotel bestaan wel degelijk.

Hieronder zie je hoe het hotel er zou uitgezien hebben, was de bouw ooit tot een einde volbracht.

3.jpg

19 etages zou het krijgen, heel revolutionair voor die tijd.  Ik spreek nu over 1969.
Men geraakte nooit verder dan de werkzaamheden op de 1ste etage.
Het zou op moerasgrond zijn gebouwd en kon al die etages niet aan.
Op het internet vind je heel wat foto's terug.  Typ maar even 'spookhotel Mechelen' in.  Ook een leuk filmpje uit 2009 waarbij men enkele personen interviewt die er destijds bij betrokken waren.
Met ieder een eigen mening over waarom het onafgewerkt bleef.
De bouwwerf staat er al meer dan 40 jaar verkommerd bij en niets laat vermoeden dat hier ooit verandering in komt.


We gingen daarstraks eens een kijkje nemen.  Een hoogst lugubere plek, aan de rand van het mooie Vrijbroekpark.  Gelukkig was het zonnig en waren enkele jongeren boven op de 1ste etage aan het ravotten.  We bleven er niet langer dan 10 minuten en zelfs dat was al veel te lang naar m'n zin.  De donkere nissen nodigden niet echt uit om onze exploratietocht verder te zetten.

79 010.jpg

 

 

79 006.jpg

 

 

79 003.jpg

 

 

79 008.jpg

 

 

79 005.jpg

 


Wat kun je hieruit leren:  dat verhalen die in de volksmond verteld worden, toch wel degelijk waarheid bevatten.

29 april 2012

Slentertochtje in de Mechelse binnenstad

We vertrokken met het idee om eens te gaan 'markten' en winkelen in Mechelen.  Op een zaterdagvoormiddag, gezellig met z'n 2-en.  De meisjes thuis waren verwittigd dat mam en pap eens een keer geen klok in het oog zouden houden.  Enkele gestolen uren voor onszelf.  Tof toch.

En eenmaal in de stad, werkte het gedrang en geduw tussen de marktkramen, het voortdurend opletten voor de wielen van de buggy's of trolley's ons (eigenlijk moet je hier 'mij' lezen :-)) zeer snel op de zenuwen.  En winkelen?  Och, hadden we iets specifieks nodig?  Nee toch?

Dus was het gezellig slenteren, weg van de drukte en natuurlijk een lekker tasje koffie met de krant erbij in de Puro in Mechelen.   Zalig toch?

En verder ... af en toe het fototoestel bovenhalen voor een blikvanger.  Mooi toch?

DSCF6198.jpg

De Mechelse binnenstad heeft een aantal trekpleisters, zoals dit wandelpad langs de Dijle.
 

 

DSCF6200.jpg

Ga je er pal naast, dan bemerk je niet eens dat het ooit een mooi gebouw was.  
 

 

DSCF6199.jpg

Steek je fototoestel doorheen het hek dat enkele afbraakpanden voor het oog van de voorbijgangers afsluit én je hebt gegarandeerd een niet-alledaagse foto.  In al z'n afschuwelijkheid is het zelfs een mooi beest.

09:08 | Commentaren (4) | Tags: uit-mechelen |

18 september 2011

Volkscafé'tjes: waar iedereen zich thuis voelt

Gisteravond de oudste dochter met enkele vriendinnen gaan afzetten aan de cinema in Mechelen.  Ventje en ik trokken daarop enkele uurtjes de binnenstad in.  Het was herfstbraderie geweest en hier en daar werd de laatste hand gelegd aan de afbraak van de kramen.  Heeft de braderie overdag zo'n mensenzee op pad gebracht dat ze blij waren 's avonds gezellig thuis onderuit te zakken?  Ik weet het niet, maar er was heel weinig sfeer in de stad.  Heel weinig volk ook in de resto's, brasserieën en andere trendy horecazaken.  

Maar er waren 2 plaatsen waar het 'vollen bak' was.  Die 2 plekken waren echte volkscafé'tjes.  De deuren stonden open, de muziek kwam je buiten tegemoet.  No-nonsens interieurs, een mikmak van spulletjes die als decoratie dienden.  Maar de gezelligheid straalde je tegemoet.  Er werd gebabbeld, gelachen en gedronken.  In het 2de café'tje gingen we binnen en we voelden er ons meteen thuis.


Café D'Hanekeef, in de Keizerstraat in Mechelen.  Een heel aparte verzameling hanen siert de toogkast en muren.

1.jpg

D'Hanekeef is met trots het oudste café van Mechelen. Dit authentiek bruin café is gelegen dichtbij de Veemarkt en het Gerechtsgebouw. Vroeger was dit café een opslagplaats van hanenkorven voor de Veemarkt en voor hanengevechten. Nu komen vooral juristen hier na een rechtzaak iets drinken, maar stilaan vinden ook jongeren hun weg naar D'Hanekeef.

Bron: http://timstenuit.blogspot.com/

18:47 | Commentaren (4) | Tags: uit-mechelen |

15 november 2009

Impressies buurt Nekkerspoel Mechelen

 

Nekkerspoel in Mechelen heeft niet meteen een goede reputatie en vanaf valavond zul je mij er ook niet meer tegenkomen, maar overdag kun je er best aangenaam wandelen.

recent5

 

recent7

 

Geslenterd tot aan de Zandpoortvest waar we nog een echt volkscafé'tje vonden, met uitsterven bedreigd.  Er werd nog gerookt en het interieur was, wat sommigen oubollig zouden noemen.  But who cares?  Het was er knus, oergezellig, de mensen aan de toog én de tafels praatten er nog en als de rook mij zou storen, dan ging ik er gewoon niet binnen.  Ik bedoel maar, in dit apenland dat vergeven is van de wetten, is men goed bezig om een einde te stellen aan alle volkscultuur.  Jammer toch.

recent9

20 september 2009

Zennegat in Mechelen

Waar de Zenne, Dijle en de Leuvense Vaart in de Rupel samenkomen, bevindt zich een kleine haast vergeten oase, waar de tijd lijkt stil te staan, maar waar het heerlijk vertoeven is.  Een stukje authentieke schoonheid.  Op zoek naar jezelf?  Ga er dan even uitwaaien en wedden dat je alles terug binnen de juiste proporties ziet.

 

DSCF0809

 

 

DSCF0810

 

 

DSCF0811

 

 

DSCF0812

 

 

DSCF0813

 

 

DSCF0814

 

 

DSCF0831

 

 

DSCF0832

 

 

DSCF0833

 

 

DSCF0834

 

 

DSCF0836

 

 

DSCF0837

 

 

DSCF0839

 

 

DSCF0822

 

 

DSCF0823

 

 

Op www.zennegat.be vind je prachtige luchtfoto's.

 

recent9

26 augustus 2009

Omgeving Utopolis Mechelen

Gerty ging gisterenavond een filmpje meepikken met een vriendin en ik maakte van de gelegenheid gebruik om de Utopolis aan de achterkant te verkennen, een voor mij totaal onbekende omgeving.  De Dijle loopt vlakbij en het was er zalig slenteren.

 

Het sluizencomplex

 

recent7

 

 

 

 

recent9

 

 

 

Kopie van recent11

 

 

 

recent12

19 juni 2009

Filmpje meepikken

Neen, niet wij, maar de meisjes die elk op hun beurt met een of meerdere vriendinnen hadden afgesproken om naar de Utopolis in Mechelen te gaan.  Aanvankelijk kozen ze beiden voor dezelfde film, maar dit vonden ze uiteindelijk toch niet zo'n goed idee.  En de ouder(s)... die spelen natuurlijk chauffeur.  Marc en ik zouden Fieke en haar vriendin ophalen, Gerty en haar vriendinnen werden dan weer door een andere ouder afgezet.  Allemaal samen in één auto, lukte niet.  Marc en ik gingen reeds vroeg naar Mechelen, maar kozen ervoor om nog even een flinke wandeling te maken in de stad zelf.  De werkweek even afschudden zeg maar.  We gingen doorheen de quasi verlaten winkelstraten waar eigenlijk opvallend veel leegstand op te merken viel.  Gaat dit in de nabije toekomst verdwijnen?  Lege en vervallen winkelruimtes zijn kankervlekken en ze woekeren meestal verder en gezien de huidige crisis ?  Het leek een beetje alsof heel de Mechelse jeugd samengetroept was op de Vismarkt waar de trendy eethuisjes gevestigd zijn.  En wij 2, ... wij doken eventjes in een bruine kroeg 'De gouden vis' voor een trappist en een glaasje wijn alvorens we het jonge grut gingen oppikken.

Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%201     Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%204     Mechelen%20Mechelen%20De%20Gouden%20Vis%206

08 februari 2009

Fikse wandeltocht doorheen Mechelen

Onder het weekend heb ik echt enkele uurtjes ontspanning nodig, wil ik terug paraat staan voor een nieuwe hectische werkweek.  De benen uitslaan en eens flink doorstappen is ideaal om een fris hoofd te krijgen en op advies van Fieke gingen we Mechelen even platlopen.  Het was ijzig koud bij momenten, maar het deed deugd !

2 001
De jeugd een snuifje cultuur bijbrengen kan nooit kwaad.  Het huidige gerechtshof, voorheen het paleis van Margaretha van Oostenrijk. 

 

2 017

Foto genomen in de St. Romboutskathedraal.  Volgestouwd met kunst waarvan dit fraaie voorbeeld.

 

2 012

 

2 010

Mechelen kent heel wat charmeplekjes.

 

2 013

Strak en modern naast authentiek.  Ik vind het wel een geslaagde renovatie maar kan me best voorstellen dat er zowel voor- als tegenstanders zijn.

 

2 002

Wie wordt er niet verliefd op Valentijn, als je zo'n verleidelijke etalage ziet?

 

2 009

De prijs voor de meest vindingrijke etalage?  Een optiekzaak met gebrilde slangen.

 

2 008

 In taverne 't Oud Conservatorium staat alles in het teken van de muziek.

 

2 003

En zoals elke stad, kent Mechelen ook wel enkele 'kankerplekken'.  Tijd voor afbraak of renovatie.